Level10 Challenge

Eerste keer sporten....dat doe ik ff

0 reacties
Eerste keer sporten....dat doe ik ff

OK....

Je besluit mee te doen aan 90dagen de beste versie van jezelf te krijgen...en ondanks mijn gezonde voeding heeft je lijf toch activiteit nodig om de kers op de slagroom te bereiken. 

Daarnaast ben ik nu 33 en wordt het toch echt wel tijd eens een beetje activiteit in mijn leven te brengen. Met name omdat dit als mijn laatste stap voelt naar een gezonder leven ( nadat ik met mijn nieuwe voedingspatroon ben gestart en zelfs....jeeeeeeeee gestopt met roken!!!!).

'Vroeger' was de enige activiteit dansen, en heb dan ook in mijn kinder en tiener jaren van alles gedaan en uitgeprobeert. Vanaf mijn 20ste was het over met dansen omdat ik al tijdens mijn opleiding als zelfstandigondernemer begon wat veel tijd opslokte en daarnaast zo versleten was dat een hobby of sociale activiteit niet tot mijn leven behoorde.

Ik ging weleens op stap met vrienden, maar ondanks dat ik vaak de BOB was, werd ik altijd ziek op zo'n uitgaansavond ( achteraf gezien door vermoeidheid). 

Ik was het type>"sporten???? daar word je moe van!" of bij het zien van een hardloper zeggen: "die is gek" . Mijn excuses als je door het lezen van deze woorden die ik toen zei gekwetst bent ;-)

Zelfs als klein meisje had ik zo'n vreselijke hekel aan sport dat ik mijn moeder vroeg een briefje te schrijven dat ik niet mee mocht daoen met Gym en als puber doorgaans zei dat ik ongesteld was of bij het buitengymen hooikoorts had. Je kan dus met rec ht zeggen dat ik erg lui was op het gebied van sport of bewegen.

Nou goed... Ik had de beslissing genomen in mijn voorbeeld-rol te gaan sporten en zocht de veiligheid bij een collega te starten met Nordic Walken. 

Les1 , het leek me nogal koud buiten dus heb me goed gekleed met een legging, hemd, shirt met lange mouwen, t-shirt, trainingsbroek een trainigsjack en een bodywarmer :-). Voor de les krijgen we een kop thee die de verbranding lekker op gang brengt. Tijdens de warming up voelt het stiekem al lekker bepaalde spieren te voelen en bedenk me dan al: sporten is misschien best lekker.

Het nordiccen zelf was natuurlijk hilarisch, vooral wanneer je over je eigen stokken struikelt, wat erg misterieus is want die stokken zitten toch echt náást je lijf, dus hoe kan mijn voet ineneens inhaken in een stok?? Ik bedenk me dat ik altijd geroepen heb dat ik nooit op wintersport ga omdat ik zeker van mezelf weet in de gipsvlucht terug te komen....en zie in hoe ontzettend goede zelfkennis ik heb. Tijdens het lopen merk ik dat het tempo waar iedereen op loopt voor mij toch aan de lage kant is en loop met een mede sporter lekker op ons eigen tempo de groep voorbij. Aan het eind van de training krijgen we een hersteldrank voor de spieren, die eiwitten en koolhydraten bevat. 

Ik vond mijn eerste sportactiviteit niet erg zwaar of moeilijk. Ik heb het als prettig ervaren en het buiten zijn is heerlijk!

maar dan....

de volgende dag...

OK...mijn lijf is duidelijk erg geschrokken van mijn sportieve activiteit, want kan amper uit bed komen. Ik voel me benen, rug, buik en zelfs mijn onderarmen. Naar het toilet gaan lukt alleen door de pot vast te pakken en mezelf dan langzaam te laten zakken en wanneer ik door mn hurken zak om de kattenbak uit te scheppen kom ik vervolgens niet meer omhoog, dus besluit mezelf maar om te laten vallen om vervolgens vanuit ligstand omhoog te komen. Daarnaast is het amper mogelijk om te lopen en ik voel me weer heel even hoe ik me voelde in 2014 toen ik niks kon door mijn constant uitputtelijke gevoel. Het enige verschil> ik ben nu niet moe en ik weet erg goed waar mijn mindermobiliteit vandaag vandaan komt.

Dag 2> idem dito

Dag 3> nog hetzelfde gevoel met door de knieën zakken, maar voor de rest met andere bewegingen geen last.

Dag 4> gelukkig! is mijn spierpijn over, want vanavond staat er een proefles piloxing op het programma. Het is iets met pilates en kickboxing...en ik ben super neiuwsgierig hoe ik dit voor me moet zien. Ik besluit een bikkel te zijn en ga te voet naar het dorpshuis waar deze les gegeven wordt.

Piloxing blijkt op blote voeten te moeten en ik maak me gelijk erge zorgen over mijn doorgezakte enkeles en mijn voeten waar kramp inschiet als je er nog maar naar wijst. Maar goed, ik doe gewoon alles zoals het hoort en laat de ervaring op me af komen.           Tijdens de warming up ( waarvan ik niet doorheb dat een een warming up is) bedenk ik me dat dit niet echt mn ding is> ik voel niet echt dat er iets met mijn lijf gebeurd....totdat......het begint...pffffff.... er ontstaat een wild gespring en hysterisch met je arm gezwaai en we doen allemaal net of we kickboxers zijn, maar wat er super mutserig uitziet omdat natuurlijk niemand weet wat een juiste slag techniek is. Vervolgens moet je tussen het drukke gevoel door op 1 been gaan staan, wat me doet denken aan een test of te zien of je dronken bent. Ik ben normaal erg goed in balans door mijn dansen in het verleden, maar nu met de adrenaline tot in mijn haren willen mijn benen niet eens meer stil staan, laat staan op 1 been. Vervolgens gaat het springen en slaan door en een beetje schudden met je borsten billen mag er ook bij.. Ik begin te zweten...ZWETEN??? Ik herinner me goed mijn eertse ( en laatste) sauna ervaring, omdat ik tegen de vlakte ging omdat ik nooit zweet ( ook ik de zomer nbij 35 graden niet) en nu...ik zweet? wat is dit.. Ik begin het bloedheet te krijgen en ik krijg hoofdpijn en ik denk DRINKEN. Ik drink mijn bidon in 1 keer leeg en hervat de bewegingen waar geen eind aan lijkt te komen. Ik herinner mij de 3 dagen spierpijn na het nordic walking en ik bedenk mezelf dat ik waarschijnlijk morgen....en de rest van de week niet kan lopen!! 

Er lijkt geen eind te komen aan de les, tot we vervolgens onze matjes mogen pakken> ik zeg: "yes eindelijk de matjes" waarop een mede sportster zegt: "denk maar niet dat het nu lekker wordt" en ik zie in dat ik dus te voorbarig ben, maar ik denk> het kan nooit erger zijn dan net. 

Vervolgens gaan we grond oefeningen doen> planking, crunschen en overige spieroefeningen....en dan eindelijk!!!!! begind de cooling down, ahhhhhh...wat heb ik daar naar uit gekeken, eindelijk lekker beetje liggen!...en dan... KRAAAAAAAAAAAAAAMP!!!!                       Wordt het eindelijk lekker zit ik met mn knie opgetrokken en mn teen naar me toe trekkend te hopen dat deze verwschrikkelijke kramp snel verdwijnd! Van de hele cooling down en het lekkere gedeelte krijg ik niks mee, en probeer mezelf te bedwingen niet heel hard te gaan huilen...zelfs als de les voorbij is, zit ik daar nog op mn matje met een voet met kramp, totdat iemand me veel water laat drinken en me de tip geeft met mn voet op de koude v loer te gaan staan...De kramp trekt weg, maar blijf napijn houden. 

Ik bedank de lerares voor de proefles en het feit dat ik morgen niet kan lopen ( maak van je hart geen moordkuil)en ik wandel naar huis. Thuis aangekomen maak ik mijn eigen hestel shake met vruchtensap en lekker extra veel eiwitten en zittend op de bank merk ik al dat ik overal stijf een het worden ben. Ik ga lekker op tijd naar bed en bereid mezelf voor morgen niet uit bed te kunnen komen en misschien zelfs snachts wakker te worden van de spierpijn....

De volgende morgen ontdek het meest bizarre....ik heb nergens last van..omdat ik weet dat spierpijn soms op de tweede dag het hevigst is besluit ik vandaag extra veel eiwitten en ook (gezonde) koolhydraten voor mijn doorbloeding te nemen. Erg verwonderd ben ik als ik vervolgens de volgende dag ook nergens last van heb...

Op naar de volgend proefles...zumba......

0 reacties

- Er zijn nog geen reacties geplaatst.



Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.