Columns met een glimlach

Verhalen en ontboezemingen die ironisch bedoeld zijn

569. Een goede beurt gemaakt!

1 reactie

Na verloop van tijd ontstond er, ter hoogte van de knie, een gat in de linkse pijp van mijn spijkerbroek. Gewoon slijtage. Nooit gedacht dat deze banale gebeurtenis zou leiden tot een onderwerp voor een column.

Want wat doe je normaliter met een versleten kledingstuk? Dumpen in de textielcontainer was mijn logische gedachte. Goed dat ik dat nog nèt niet gedaan heb!!!

Dankzij mijn kleinzoon draag ik nu nog steeds de spijkerbroek met het gat. Zijn eerste reactie bij het zien van de slijtplek: "Opa, wat een prachtige spijkerbroek!!! Je gaat echt met je tijd mee!!!"

 

Wat blijkt? Het is tegenwoordig heel normaal om voor jezelf een gloednieuw kledingstuk aan te schaffen, waar de slijtgaten al in zitten!!! (zie bovenstaande en onderstaande foto's). Na dat compliment van m'n kleinzoon ben ik gaan googelen en ik viel bijna van m'n krukje van verbazing. Spijkerbroeken, spijkerjasjes etc. etc. die op het oog rijp zijn voor de textielcontainer worden voor veel geld, als nieuw, te koop aangeboden.

Dat houdt dus in dat mijn spijkerbroek, met slechts één slijtgat, iedere dag meer waard wordt. Je zou mijn broek dus kunnen vergelijken met een soort bitcoin die in korte tijd veel meer geld waard is. Een sterk verhaal is dat. Een half versleten kledingstuk vergelijken met een crypto-munt...

 

Helaas heeft mijn broek slechts één slijtgat. Een tweede gat aan de rechterpijp zou de waarde nog forser omhoog kunnen stuwen. Ik ben dus begonnen om bij herhaling hardnekkig over mijn rechter knie te wrijven. Wie weet kan ik het slijtageproces een handje helpen.

 

Het feit dat ik dus met m'n tijd meega op kledinggebied wil niet zeggen dat ik op elk ander gebied net zo eigentijds ben. Integendeel.

Een smartphone behoort namelijk nog steeds niet tot mijn verworvenheden en dat gaat voorlopig ook niet gebeuren.

Mijn mobiel telefoontje (zie afbeelding) is een prachtige, maar ouderwetse Nokia 6070. Precies dezelfde telefoon die Mark Rutte vele jaren lang heeft gebruikt. Bij commentaar op mijn Nokia had ik altijd mijn weerwoord klaar: "Ik heb dezelfde telefoon als onze minister-president".

Helaas is Markje onlangs gezwicht voor de smartphone. Dus bij elk Kamerdebat zit hij thans, net als vele andere politici, over een schermpje te wrijven. Heel onbeleefd want er is op dat moment iemand anders, via de interruptiemicrofoon z'n verhaal aan het afsteken.

 

In één van de vorige columns heb ik duidelijk uitgelegd waarom ik het verschijnsel "smartphone" zo onsympathiek vindt. Behalve de gevaren in het verkeer zijn er nog tal van momenten dat het wrijven over het schermpje het wint van een normaal sociaal verkeer. De meest opvallende voorbeelden zijn de overgrote meerderheid van de treinpassagiers en het totale gebrek aan onderlinge communicatie tussen terrasbezoekers, die aan hetzelfde tafeltje zitten, maar die slechts wrijvende bewegingen maken.

 

Zijn er nog positieve dingen te melden over de smartphone. Ja, ik heb er een paar gevonden.

Toen we vorig weekend een wandeling door de oude binnenstad van de Zeeuwse hoofdstad maakten, zagen we een huis te koop staan. Hoeveel zou dat moeten kosten? Mijn dochter trok haar smartphone en kwam er via de Funda-website snel achter dat dit pandje slechts € 380.000 hoefde te kosten.

 

Een ander voorbeeld zijn de mogelijkheden om dingen vast te leggen op camera. Toen ik laatst in Goes een oud-leerling ontmoette stond hij erop om samen met mij te poseren voor een selfie, gemaakt door zijn smartphone. Heel leuk !!!

 

Weer een nadeel is dat je straks via een app moet bewijzen dat je ingeënt bent tegen corona. Gelukkig heeft Mark Rutte (als ex-Nokia-bezitter) besloten dat mensen die géén smartphone bezitten, een QR-code krijgen op een stuk papier, zodat ze hiermee kunnen bewijzen dat de inenting heeft plaatsgevonden.

 

Nog een ander voorbeeld van het "niet met je tijd meegaan". Vorige week kreeg mijn dochter een nieuwsflits op haar smartphone: Max Verstappen had gewonnen in Monaco.

Onmiddellijk heb ik toen de TV op teletekst gezet en kon ik op één van de sportpagina's de complete uitslag lezen.

Stomverbaasde reactie van dochterlief: "Kijk jij nog teletekst?"

 

 

 

Blijkbaar is het bekijken van teletekst-pagina's vreselijk ouderwets geworden. Vele zenders zijn al inmiddels gestopt met het aanbieden van deze mogelijkheid.

Maar ik moet eerlijk toegeven: ik kijk nog steeds iedere dag teletekst...

 

Tot slot nog een positief punt: door het langdurig gewrijf over de rechter knie van mijn spijkerbroek begint zich ook daar een serieuze slijtplek te ontwikkelen. Alweer een goede beurt gemaakt...

1 reactie

Ik neem aan dat je nu begrijpt waarom die spijkerbroeken met gaten en slijtplekken zo duur zijn. Je moet namelijk eerst een gewone, goede maken om er pas daarna met de nodige arbeidsuren die gaten in te maken. Ga maar eens na hoeveel uur jij nu al hebt zitten in dat wrijven over die knie!!

Ook zul je ,denk ik, heel langzaam aan ontdekken dat die slimme-telefoon inderdaad ook goeie kanten heeft, zoals dat direct kunnen opzoeken van allerleisoortige gegevens.

Leuk trouwens dat jullie vroeger al eens in Nieuweschans zijn geweest. Maar ja, vraag ik me af en toe af, waar ben je in Nederland eigenlijk niet geweest? En nog een laatste opmerking bij die extra foto uit mijn vorige blog. Dat was die waarin ik bezig ben bij de steendrukpers. Dat heeft een reden. Als ik mijn blog klaarzet bij Wordpress kan ik een foto kiezen die dan automatisch bovenaan wordt geplaats en daardoor ook te zien is bij een automatisch geplaatst bericht in LinkedIn. Het liefst kies ik daarvoor altijd een foto waarin ik zelf ben te zien. En in de Nieuwsbrief was niet een dergelijke foto opgenomen.

Toos van Holstein

01 June 2021 om 18:15

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.