Columns met een glimlach

Verhalen en ontboezemingen die ironisch bedoeld zijn

565. Van sensibiliseren tot de wolf in Zeeland

1 reactie

 

De titel van de column beschrijft in het kort de bijzondere week die we achter ons hebben.

Het ging aanvankelijk over het vrijgeven van de notulen uit één vergadering van de Ministerraad.

Over het verschijnsel "notulen" hoeven ze mij niks meer wijs te maken. Na vele secretariaatsfuncties in allerlei verenigingen en clubs ben ik inmiddels vertrouwd geraakt met dit verschijnsel. Nee, het heeft Zijne Majesteit tot op heden nog steeds niet behaagd om mij daarvoor een stukje textiel (een lintje) te overhandigen, maar dat hoeft ook niet zo nodig.

 

Terug naar de Ministerraad waar, volgens de bewuste notulen, veel kritiek is geuit op kritische Tweede Kamerleden, met name uit regeringspartijen. Op het bovenstaande plaatje ziet het er allemaal heel gezellig uit: lachende gezichten en wijnglazen op tafel. Volgens de notulen is er dus, tussen het wijn drinken door, veel kritiek geuit. De opmerkelijkste zin kwam uit de mond van minister Wopke Hoekstra (zijn voornaam stamt uit het Fries), die het uiterst kritische CDA-Kamerlid Pieter Omtzigt een lesje zou leren. Hij zou hem "sensibiliseren".

 

Het woord "sensibiliseren" staat in de Dikke van Dale. Het betekent: tot rede brengen of bewust maken. "Sensible" is het Engelse woord voor "verstandig".

Maar eigenlijk bedoelde Wopke: hij zou een poging wagen om Pieter in te tomen en minder kritisch te maken.

 

Ook opmerkingen uit diezelfde notulen van Mark (Rutte), Wouter (Koolmees), Sigrid (Kaag) en Hugo (de Jonge) deden de wenkbrauwen fronsen.

 

Die laatste is inmiddels de beroemdste Hugo, sinds Hugo de Groot. Deze historische Hugo ontsnapte uit Slot Loevestein gelegen in een boekenkist. Een replica van deze kist staat nog steeds in het Kasteel aan de splitsing van de Merwede en de Afgedamde Maas. Hoe weet ik dat? Mijn jongste dochter is ooit op die historische plek in het huwelijk getreden, vandaar.

 

Terug naar de Ministerraad, waar alle aanwezigen in het bezit zijn van het Handboek voor Bewindspersonen, ook wel liefkozend het Blauwe Boekje genoemd. U kunt het lezen. Het is digitaal beschikbaar, tot op de letter nauwkeurig. Maar er staat nergens dat Kamerleden in hun enthousiasme afgeremd moeten worden.

 

Een sprongetje naar Koningsdag. Dat was dus weer een groot deel van de dag aan de TV gekluisterd. Eerst was er de jaarlijkse uitleg hoe je het best een oranje Tompouce kunt eten zonder dat er ongelukken gebeuren. Nee, ik ga niet vertellen hoe dat moet, dat leest u wel op google. Nou vooruit dan, heel in het kort: dekseltje eraf lichten en opeten, vulling eten met een vorkje, onderzijde opeten.

De moeilijkheidsgraad komt nog het dichtst in de buurt van de Bossche Bol, de handleiding daarvoor kunt u ook digitaal lezen. Weer heel kort: met een vorkje een vierkant gaatje maken, met een lang lepeltje alle slagroom eruit halen, de rest met mes en vork. Pas op, als u zich niet houdt aan deze regels dan wordt het een verschrikkelijk zootje.

 

Toen kwam het bezoek van de familie aan de Hightec van Eindhoven. Alle handelingen van het Koninklijk paar en hun drie dochters (ook wel het oranje AAA-batterijtje genoemd, vanwege hun voorletters) vonden plaats in de digitale wereld.

 

Tijdens dat koninklijk bezoek aan de Eindhovense Hightec zag ik plotseling een voor mij heel bekend gebouw. Het was het NatLab (Natuurkundig Laboratorium) van die grote gloeilampenfabriek waar ik een aantal jaren gewerkt heb. De naam van de firma begint met een P, net als die voetbalclub.

Toen ik in 1962 solliciteerde was het NatLab nog op een andere plek in de stad, in de buurt van de spoorlijn en het PSV-stadion. Mijn kamer koos ik dan ook in dezelfde straat als het NatLab, dan hoefde ik niet zo ver te lopen.

Toen ik terugkwam uit militaire dienst was het NatLab echter verhuisd, naar de plek waar nu de Hightec is, in het uiterste zuiden van de stad. Mijn reis vanaf mijn kamer naar mijn werkplek veranderde plotseling van één minuut lopen in 20 minuten fietsen....

 

Weer een sprongetje.

Woensdag mochten de terrassen weer open. En het was mooi weer!! Op ons favoriete terras op de Goese Markt waren nog twee tafeltjes vrij. We stoven erop af. Maar helaas, deze tafels waren bestemd voor mensen die telefonisch besteld hadden. Dat hadden wij dus ook moeten doen...

Mijn voorstel om als alternatief met de auto naar de Westerschelde bij Hansweert te rijden viel eerst niet in de smaak. Maar na een beetje "sensibiliseren" vond mijn vrouw het oké. Gelukkig maar, we hebben nog nooit zoveel schepen gezien als die middag. En het uitzicht vanaf ons bankje was 100x mooier dan de Goese Markt.

 

Heeft u het ook gelezen? Er is een wolf gesignaleerd op het eiland Tholen. Dit is uw kans. Nu de dierentuinen nog gesloten zijn kunt u een exotisch beest spotten in Zeeland. Gewoon even met de auto naar Tholen, ergens tussen de dorpjes Poortvliet en Oud-Vossemeer, daar moet u zijn. Niet te lang wachten, want u kent de Zeeuwen. Straks maken ze er een verdienmodel van. Dan verschijnt er een mobiel loket aan het begin van dat weggetje en dan gaat het u geld kosten.

 

Tenslotte dan vandaag: het Kamerdebat over de notulen van de Ministerraad. Sterkte ermee!!!

 

Wat een week !!!

1 reactie

Nou, die notulen-interpretaties hebben we dan nu, op 5 mei, ook weer achter de rug. Zullen we Tjeenk Willink maar eens vragen of hij minister-president wil worden?

Hoe dan ook, je hebt er een mooi weekverslag van gemaakt. En dan nog even over die brochure van de XX-XX Serie, er ligt voor jou altijd een exemplaar klaar. Alleen ben ik er op de eerstvolgende eerste zondag van de maand (6 juni) zelf niet vanwege de opening van een expositie met o.a. mijn werk in Bad Nieuweschans (vroeger alleen maar Nieuweschans geheten) in Groningen. Maar mijn atelier is wel open.

Toos van Holstein

05 May 2021 om 11:12

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.