Columns met een glimlach

Verhalen en ontboezemingen die ironisch bedoeld zijn

559. Rodepotloodschoonmaakmevrouw

2 reacties

Dat viel zwaar tegen. We hadden in de krant kunnen lezen dat we na het stemmen ons rode potloodje mee naar huis zouden mogen nemen. Dat stond er écht, zwart op wit.

Maar wat hadden ze bij ons stembureau geregeld? Ze hadden een mevrouw gevonden, die geheel vrijwillig, met behulp van een sopje, alle gebruikte stempotloden weer virusvrij maakte voor de volgende kiezers.

En daar stonden we dus na het stemmen buiten in de motregen, zonder potloodje...

Maar laten we het positief benaderen: er heeft weer één nieuw woord het levenslicht aanschouwd: RODEPOTLOODSCHOONMAAKMEVROUW. Vanaf 2022 wordt dit woord toegevoegd aan de Dikke van Dale.

 

Een andere anekdote uit de verkiezingstijd. De kranten stonden de laatste weken vol met prognoses en andere verkiezingsretoriek. Eén oproep had ik helaas verkeerd gelezen.

Er stond letterlijk: "Met verstand kiezen !!!"

Maar ik las één letter teveel: "Met verstandskiezen !!!"

 

En dat laatste is bij mij compleet onmogelijk, want deze gebitselementen zijn al vele jaren geleden verwijderd. Verstandskiezen zijn de allerlaatste onderdelen van het gebit. Het menselijk gebit start met "melktandjes" en het eindigt dus met "verstandskiezen".

Vaak is er te weinig ruimte voor deze laatste toevoegingen en vaak zijn deze (nutteloze) verstandskiezen extra gevoelig voor tandbederf.

Normaal plan je een bezoek aan de tandarts bij gebitsproblemen, maar bij verwijdering van één of meerdere verstandskiezen moet je terecht bij een kaakchirurg. Dit is iemand met een tandheelkundige opleiding, die als extraatje een slagersopleiding heeft gevolgd. Er moet namelijk in het vlees gesneden worden...

 

Mijn vier verstandskiezen zijn, in twee zittingen (of liever: liggingen), verwijderd door een kaakchirurg in het ziekenhuis van het Zeeuws-Vlaamse Oostburg. Niet in de logische volgorde 2+2, maar in de volgorde 1+3. In (Zeeuws-) Vlaanderen spreken ze trouwens over het verwijderen van "wijsheids-tanden".

Het enige waar ik een beetje bang voor was, dat mijn IQ, na het verwijderen van de verstandskiezen cq wijsheids-tanden, een flinke deuk zou oplopen. Achteraf viel dat mee.

 

We springen vandaag weer van de hak op de tak. Na de rodepotloodschoonmaakmevrouw sprongen we naar de verstandskiezen en nu zijn we aangeland bij het intelligentiequotiënt.

 

Bij mij is het IQ precies éénmaal vastgesteld. Nee, dit getal kun je niet halen uit een bloedmonstertje. Hier zijn andere methodes voor.

In de beginjaren '60 werd ik in Breda gekeurd voor militaire dienst. Eén van de dingen die gemeten werd was het IQ. Daartoe kreeg ik een aantal rekenkundige en taalkundige probleempjes voorgeschoteld, die ik binnen een bepaalde tijd moest oplossen. Het gemiddelde IQ is precies 100. Een IQ van 100-plus is dus bovengemiddeld en 100-min is lager dan gemiddeld.

Blijkbaar kwam ik er toen goed af. Het exacte getal ben ik vergeten, maar de keuringsarts vroeg aan mij of ik voelde voor een opleiding tot onderofficier. Dit voorstel heb ik vriendelijk doch beslist afgewezen. Gewoon als Jan Soldaat door mijn diensttijd, dat leek me het beste.

 

Maar uit het bovenstaande valt te concluderen dat het IQ van een sergeant (= onderofficier) ruim boven de 100 zou moeten zitten.

 

Toen ik een half jaar later daadwerkelijk in Amersfoort onder de wapenen werd geroepen kregen we meteen te maken met onderofficieren. Niet elke sergeant voldeed aan het verwachte IQ van 100-plus.

De volgende verhaaltjes zijn waar gebeurd!!!

 

Tijdens één van de theorielessen vertelde onze lesgevende sergeant met veel bravoure: "Water kookt bij 90 graden". Uit verschillende hoeken van het leslokaal klonken protesten. De sergeant kreeg een rooie kop en ging toch maar verder met zijn les.

De volgende dag maakte hij excuses voor zijn opmerking van gisteren. Hij herstelde het kookpunt van water tot 100 graden. Met de toevoeging: "Ik was even in de war met de rechte hoek".

 

Eén van de taken van een andere sergeant was om de verlofregeling op de vrijdagmiddag in goede banen te leiden. Een Zeeuwse rekruut kwam met een vraag: "Mag ik eerder weg vanmiddag? Dan kan ik de pont naar Walcheren nog halen."

In al zijn goedheid gaf deze onderofficier zijn toestemming.

Voor de volledigheid: de Sloedam richting Walcheren bestaat al sinds 1871. Dus in 1964 vierde deze dam zijn 93-jarige jubileum...

Nee, de bewuste sergeant heeft het topografische deel van zijn IQ-examen zeker niet gehaald...

 

Oprechte excuses voor de enigszins rommelige column. Maar u bent dat inmiddels van mij gewend.

 

 

 

 

2 reacties

Ik vind 't gewoon heerlijk als je zo van de hak op de tak springt. Dat gaat mij met dienstverhalen in ieder geval niet lukken. En wat betreft je opmerking bij mijn blog, de Middelburgse kunstroute kan op de komende  1e zondag van april jammer genoeg nog niet plaatsvinden vanwege de coronabeperkingen. Nu maar hopen op 2 mei, de 1e zondag in die maand.

Toos van Holstein

24 March 2021 om 11:55

In Zeeuws-Vlaanderen zijn het gewoon verstandskiezen hoor cool

Lekker doorrommelen met je schrijverij. Leest lekker!

GinaHeynze

27 March 2021 om 18:02

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.