Columns met een glimlach

Verhalen en ontboezemingen die ironisch bedoeld zijn

543. Poep aan je schoen

2 reacties

Opnieuw moet ik mijn lezers waarschuwen voor enig banaal taalgebruik, vooral in het begin van de column. Als u daar tegenop ziet, dan is het advies om dat eerste stuk gewoon maar over te slaan en verder te lezen na de horizontale streep.

 

In de vorige column citeerde ik een uitspraak van Catootje uit de strip van Jan, Jans en de kinderen: "Ik wil best vegetariër zijn, alleen niet tijdens het eten".

Dit deed me terugdenken aan een andere scène waarin Catootje haar speelkameraadje Jeroentje voorstelt aan haar ouders.

Catootje: "Dit is Jeroen"

Jeroen: "Poep aan je schoen!!"

Catootje: "Wij gaan later trouwen"

Jeroen: "Poep aan je mouwen"

Catootje lag dubbel van het lachen. Haar ouders (Jan en Jans) waren nogal gereserveerd.

 

 

Deze hoogstaande conversatie hebben we in de privésfeer behoorlijk uitgebouwd. We waren toen samen met onze vrienden uit het oosten van het land en ons beider kinderen (2+2). Ik nam toen, in een jolige bui, het initiatief om een stukje van de strip van Jan, Jans en de kinderen na te spelen en zelfs uit te bouwen. In de volgende opsomming was het linkse zinnetje steeds van mij en het rechtse antwoord daarop van de kinderen.

 

"Niet meer doen!!"                           "Poep aan je schoen"

"Stop, stop, stop !!"                          "Poep op je kop"

"Ik meen het!! Heus!!"                     "Poep aan je neus"

"Ik wil niet dat je dit doet"                "Poep aan je voet"

"Nu stoppen En gauw!!"                   "Poep aan je mouw"

 

Ik moet eerlijkheidshalve bekennen dat ik de hoofdschuldige was in dit toneelstukje. Natuurlijk verzon ik zinnetjes waarvan het laatste woord meestal rijmde op een menselijk lichaamsdeel. De kinderen hadden steeds haarscherp in de gaten welk lichaamsdeel ik bedoelde. Er was geen aarzeling te bespeuren.

Hier komen nog wat treffende voorbeelden:

 

"Schei hiermee uit!!"                          "Poep aan je snuit"

"Dit heeft geen zin"                            "Poep aan je kin"

"Stoppen. Nu meteen!!"                     "Poep aan je been"

"Dit is niet meer gezond!!"                  "Poep aan je kont"

"Doe niet zo gek!!!"                            "Poep in je nek"

"Stoppen, dat heb je beloofd"             "Poep op je hoofd"

"Dit moeten jullie niet willen!!"            "Poep aan je billen"

"Gebruik je verstand!!"                       "Poep aan je hand"

 

Bij geen van de vier deelnemende jongeren heeft de rijmelarij geleid tot een poëtische carrière. Verder dan de jaarlijkse Sinterklaasrijmpjes zijn ze nooit gekomen. Jammer, ze waren zo goed op weg. Maar na ruim 40 jaar weten ze zich dit "woordspelletje" nog haarscherp te herinneren...

 

________________

Heel ander onderwerp. In de beginjaren '80 brak het kinderkoor Kinderen voor kinderen door met hele populaire liedjes als "Ik heb waanzinnig gedroomd", "Op een onbewoond eiland", "Ha ha ha, je vader die is gek". Vooral die laatste titel was populair bij mijn dochtertjes.

Toen was daar plotseling dat liedje "Bang, hoezo bang?" over een meisje dat gekweld werd door angsten, die ze tenslotte overwon door een waakbeer aan te schaffen. De laatste regels waren:

"Want met waakbeer naast mijn bedje

Hoef ik nooit meer bang te zijn"

Vooral die twee laatste regels hebben we vele malen met z'n allen gezongen, met één kleine variant:

"Want met waakbeer in mijn bedje

Hoef ik nooit meer bang te zijn".

Want een waakbeer, of iedere andere knuffel hoort ìn bed te liggen en niet ernaast.

Slapen met een knuffel helpt ook tegen de angsten. Het hoeft niet perse een (waak)beer te zijn.

 

Ook later met onze kleinkinderen hebben we deze regels nogal eens gezongen. Hoe de rest van het liedje ging? Geen idee. Dat valt nog wel terug te zoeken op Google.

 

Inmiddels hebben we sinds 1997 onze eigen privé-waakbeer: Sinds dat jaar wonen we aan een kanaaltje in de Goese binnenstad en onze slaapkamer kijkt uit op het topje van de TV-toren. "De TV-toren is de waakbeer van opa en oma", zo hebben we dat aan onze kleinkinderen geleerd.

De laatste dagen is deze toren weer eens verlicht. Om de paar minuten verandert de statische verlichting in een hinderlijk geflikker. Het is nu een èchte waakbeer. Hij houdt ons uit onze slaap met z'n geflikker. Slapen gaat niet meer, het wordt verplicht "waken". Deze show duurt tot 01.00 uur in de nacht.

Er is maar één oplossing om eerder te gaan slapen: de lamellen sluiten. Zo gezegd, zo gedaan.

 

Vorige week stond er in de PZC dat de Gemeente Goes aan bedrijven wil opleggen dat ze hun hinderlijke lichtreclame willen matigen. Ik wil nog iets verder gaan: dat ze hierbij ook eens nadenken over de lichtvervuiling van hun eigen TV-toren.

 

Nog heel even terug naar Jan, Jans en de kinderen. Heel toevallig werd de strip gisteravond vermeld op TV. Men wil dit stripverhaal weer nieuw leven inblazen door middel van een wekelijkse bladzijde in Libelle (net als vroeger) en de uitgave van stripboeken.

 

Wat een toeval !!!

 

 

2 reacties

Je schrijft vermakelijk en toeval bestaat niet :)) 

Hoedt je..........

GinaHeynze

26 November 2020 om 16:04

Door die heerlijke poeprijmelarij komen we in ieder geval in de Sinterklaassfeer. Maar of dat ook de juiste inspiratie oplevert?

Toos van Holstein

02 December 2020 om 13:28

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.