Columns met een glimlach

Verhalen en ontboezemingen die ironisch bedoeld zijn

537. Uitlaatservice

1 reactie

Dit verschijnsel zal zich steeds meer voordoen. Als de hond wordt uitgelaten draagt ie een mondkapje. Want ook dieren kunnen het virus verspreiden. Bij de volgende regeringsmaatregelen gaat dit zeer waarschijnlijk verplicht worden. Sorry, zei ik mondkapje? Ik bedoel natuurlijk een bekkapje. Een hond heeft nou eenmaal een bek en vier poten.

 

Het enige dier wat benen heeft is het paard. En dat is dankzij de bemoeienissen van éne Ankie van Grunsven.

Het paard is een edel dier. Met benen en manen (nog veel meer manen dan Jupiter). Aan de voorkant gaat er hooi naar binnen en aan de achterkant komen er vijgen uit.

Wat vreemd is, toch heeft een paard een bek. Kijk maar naar het bekende spreekwoord: Je mag een gegeven paard niet in de bek kijken.

 

Een bijzonder feit doet zich voor in het Vlaamse Brugge. Daar rijden, speciaal voor de toeristen, koetsjes, getrokken door één of twee paarden. Het bijzondere is dat die paarden zindelijk zijn. Ze krijgen een soort luier om, zodat de paardenvijgen niet rechtstreeks op de straat vallen. Heel netjes van die Vlamingen!!!

Een oud-collega van mij had een papegaai, die ook zindelijk was. Deze vogel mocht altijd los vliegen in de kamer. Als hij nodig moest ging hij op de rand van een stoel zitten, met z'n snavel in de richting van de tafel. Achter die bewuste stoel stond er een teiltje op de grond, waar de uitwerpselen keurig verzameld werden onder het overbekende geluid "Flots, flots !!!"

 

Sorry, ik merk dat ik een beetje afgedwaald ben. Volgens de titel gaat deze column over het verschijnsel "uitlaten".

Onze vroegere huisdieren kwamen niet in aanmerking om uitgelaten te worden. Want hoe doe je dat met parkieten, een spierwit konijn, een cavia, een marmot, een rivierschildpadje of een wandelende tak.

Heel vroeger hadden we een kat, maar die liet zichzelf uit. Eén keer hebben we geprobeerd om 's avonds laat dat beestje nog eventjes buiten te laten met een riempje om de nek, maar dat was geen doorslaand succes. Onze kat Bor, vernoemd naar de wolf uit de Fabeltjeskrant, keelde zich bijna met dat stropje rond z'n nek. Daarom zou ik aan de Kapelse wethouder willen zeggen: niet doen!!! Wat was het geval? Deze wethouder wilde overlast door rondlopende katten indammen door ze verplicht aan het lijntje te houden. Onze ervaring met Bor geeft aan dat dit geen goed idee is.

 

Een heel ander onderwerp: de auto uitlaten. Jazeker, iedere auto heeft een uitlaat, maar dat bedoel ik nou net niet. In deze coronatijd maakt onze Hyundai minder kilometers dan anders, maar iedere zondag mag hij een paar uurtjes van zijn vaste parkeerplaats af. Om ons te brengen naar een interessante plek, alwaar dat arme vehikel opnieuw geparkeerd wordt. Meestal is dat een locatie aan de Westerschelde, de Oosterschelde of het Veerse Meer.

Op de foto ziet u onze trouwe vierwieler (sorry vijfwieler, ik vergat even het reservewiel) in de Hedwigepolder. Deze foto is al van enkele jaren geleden. De locatie ziet er thans heel anders uit. De bomen zijn weg, het weggetje is verdwenen. Jammer, jammer, jammer.

 

 

Dus onze zondagse rondjes hebben een andere bestemming.

Colijnsplaat, met als extra attracties de Nehallennia-tempel en het standbeeld van Johannis de Rijke op de kop van de haveningang. Een kopje koffie in de Voorstraat tot slot.

Yerseke, met een wandeling langs de oesterputten en de vele viskotters.

Hansweert, onze meest populaire locatie. Het bekende "rondje Amos" is heel populair. De hoogtepunten zijn het wrak van de Duffy, dat er al jaren ligt en even verderop het beeld Amos. Als je geluk hebt, en dat hadden we afgelopen zondag, dan varen er grote zeeschepen op een steenworp afstand van de kust, op weg van Vlissingen naar Antwerpen of andersom.

Bath en Waarde, twee dorpjes langs (alweer) de Westerschelde. Fraaie vergezichten.

Ellewoutsdijk met het bekende Fort en het getijdehaventje.

Kortgene of Wolphaartsdijk, beide aan het Veerse Meer. In beide plaatsen zijn voldoende mogelijkheden om de lunch te gebruiken. Helaas nu even niet...

Baarland aan de Westerschelde, ter hoogte van camping Scheldeoord.

De Kerncentrale bij Borssele. Advies: gewoon naar de Schelde blijven kijken. Het uitzicht op de centrale valt nogal tegen...

 

Tot slot nog een visueel grapje. We gaan terug naar de honden die uitgelaten moeten worden.

 

 

 

Bovenstaande hond heeft wat moeite om zijn bekkapje te positioneren. Misschien dat zijn baasje even kan helpen?

 

1 reactie

Prachtig zoals je je hebt laten inspireren door 'uitlaten' met alle associaties van dien.

En dan nog even n.a.v. je opmerking bij mijn blog over museum MORE: DOEN!!

Toos van Holstein

21 October 2020 om 13:05

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.