Columns met een glimlach

Verhalen en ontboezemingen die ironisch bedoeld zijn

531. Fietsen in de bergen

3 reacties

Bij het zien van een bergetappe in de Tour de France gaan mijn gedachten terug naar de eindjaren '80 toen ik in mijn uppie een echte bergetappe heb gereden. Het speelde zich af in Zwitserland.

Vanuit het Lauterbrunnendal via Zweilütschinen (660 m), Grindelwald (1034 m) en daarna steil omhoog naar Grosse Scheidegg (1962 m). M'n snelheidsmetertje zakte ruim onder de 10 km/uur.

In het restaurant op de top in Grosse Scheidegg heb ik "ein grosses Bier" besteld, daar was ik hevig aan toe. Het uitzicht daar was groots (zie foto aan het begin).

Vandaar steil naar beneden richting Rosenlaui en Meiringen (600 m). M'n snelheidsmeter overschreed hierbij de 80 km/uur. Je moet dan wel het volste vertrouwen hebben in je materiaal, met name in je remmen. Af en toe uitkijken voor een tegemoetkomende auto, of zelfs voor de postbus!! Tot mijn schande moet ik bekennen dat ik bij deze magische snelheden zonder fietshelm reed. Nee, daar ben ik achteraf niet zo trots op...

Verder op het gemakje richting Brienz aan het gelijknamige meer. Op het terras aan de Brienzersee bleken ze Belgisch bier te schenken, een unicum in Zwitserland. Ik kon de verleiding niet weerstaan om nog een Westmalle dubbel toe te voegen aan mijn alcoholdosis. Dat was dus mijn tweede overtreding op die dag: na die helse afdaling zonder fietshelm heb ik ook het alcoholpromillage te ver laten oplopen. Nou ja, alles beter dan een minister van justitie die de coronaregels aan z'n laars lapt, dat is honderd keer erger.

Het laatste stuk van mijn Alpentocht ging toch weer omhoog: van Interlaken (566 m) naar onze camping in Stechelberg (922 m).

 

Ook in het Oostenrijkse Zillertal heb ik een heuse bergetappe volbracht. Over een smalle bergweg tussen Zell am Ziller en Mayrhofen heb ik, alweer zonder fietshelm, de nodige kilometertjes omhoog en weer omlaag afgelegd.

 

Dichter bij huis heb ik vaak in de Vlaamse Ardennen gefietst. Het gebied in de driehoek Oudenaarde, Geraardsbergen en Ronse ken ik inmiddels op m'n duimpje

Met mijn aanstaande schoonzonen heb ik daar ook meermalen gefietst. Misschien was dit wel een soort testcase. Zijn de vriendjes van mijn dochters wel sportief genoeg? Ja, ik was nogal kritisch in die tijd.

 

De volgende heuveltjes stonden dan op het programma:

Muur van Geraardsbergen (heel erg steil, met kinderkopjes en met bovenaan café Hemelrijk voor een welverdiende versnapering)

Leberg (mijn vrouw heeft die ook beklommen, zij het te voet, met de fiets aan de hand)

Bosberg (voorheen de laatste berg van de Ronde van Vlaanderen èn mijn vrouw heeft die wèl fietsend bedwongen...)

Molenberg (dankzij een aanval van een gevaarlijke hond kwam ik één keer opmerkelijk snel boven, een nieuw record)

Eikenberg (kinderkopjes in het midden, asfaltstroken aan de zijkanten)

Volkegemberg (de snelste route van de stad Oudenaarde naar het dorpje Volkegem aan de overkant van de Schelde)

Kortekeer (met echte haarspeldbochten)

Koppenberg (heel steil; als je geluk hebt kun je via het "gootje" omhoogfietsen; zie foto)

Paterberg (begint vrij rustig, maar het tweede deel is moordend steil)

Taaienberg (inderdaad een taaie rakker ook met een "gootje" aan de zijkant)

Oude Kwaremont (een hele lange helling die na afloop nog een flink stuk vals plat kent over vervelende kasseitjes)

 

Ook in de Zuid-Limburgse heuvels heb ik mijn schoonzonen (en mezelf) uitgetest:

Bemelerberg (vanuit het dorpje Bemelen in een paar wijde bochten omhoog)

Gulperberg (vanuit het dorpje Partij gaat het gestaag omhoog)

Cauberg (vanuit het centrum van Valkenburg meteen steil omhoog)

Eyserbosweg (vrij lange helling)

Keutenberg (meer dan 20% !!! het lijkt wel of je stilstaat)

Loorberg (de grote weg tussen de dorpjes Slenaken en Epen)

Sibbergrubbe (een makkie van Valkenburg naar Sibbe)

Vaalserberg (de hoogste van Nederland: 321 m., maar zeker niet de moeilijkste om te beklimmen)

Kruisberg (in de buurt van het dorpje Vijlen, dat hoog op een heuvelrug ligt)

Fromberg (vanuit het Geuldal, onder het spoortunneltje door en dan begint het feest)

 

In de Duitse Eifel hebben mijn vrouw en ik op vakanties best wel veel klimmetjes afgewerkt. Eén vakantie blijft speciaal in mijn herinnering. Toen onze fietsbanden zowat in het gesmolten asfalt bleven steken. Een bekend citaat uit de Camera Obscura van Nicolaas Beets: "Hoe warm het was en hoe ver".

 

In de Belgische Ardennen heb ik betrekkelijk weinig kilometers liggen. Alleen de beroemde Côte de la Redoute (2 kilometer, tegen maximaal 20%) heb ik een keer beklommen. We waren toen toch op vakantie in de buurt van Remouchamps en daar begint die klim toevallig.

 

Mijn wederhelft heeft een hekel aan klimmen per fiets. Ze volgt liever riviertjes of kanaaltjes. Geen of nauwelijks hoogteverschil èn.... je kunt niet verdwalen.

Inmiddels hebben we met name in Duitsland 37 (!!!!) kanalen, meren, rivieren of riviertjes gevolgd. In België 32, in Frankrijk 12 en in Oostenrijk èn Zwitserland elk 7.

Op onderstaande foto fietsen we langs één van de Duitse rivieren: de Main.

 

 

En de wateren in Nederland? Sorry, maar we zijn de tel kwijtgeraakt...

 

 

 

3 reacties

Weet je dat ik nu versleten ben, al die verhalen over die lange fietstochten...Gelukkig maar dat er af en toe een terrasje tussendoor kwam. Ik leefde mee, zoals je begrijpt. Maar ik kan het niet laten te vermelden dat in de duinen tussen Haamstede en Renesse ( of andersom) ook een helling ligt van 21%! De foto erbij lukt me helaas niet. maar geloof me maar. Dus als je nog eens de euvele moed hebt?  Geniet ondertussen van je weekend!

 

Jopie Meerman

05 September 2020 om 22:12

Ja Jopie, die helling ken ik, die heb ik meermalen beklommen. Nog niet zo lang geleden nog...

han44

05 September 2020 om 23:16

Wat een sportiviteit allemaal! Met heel veel bekende klassieker-hellingen. Petje af hoor. En dat dan niet om er een fietshelm voor op te zetten, want die heb ik niet. Dat je die destijds niet droeg, is je van harte vergeven. Die helmen waren toen nog helemaal niet in.

Toos van Holstein

09 September 2020 om 12:47

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.