Columns met een glimlach

Verhalen en ontboezemingen die ironisch bedoeld zijn

514. Oud-leerlingen (2)

2 reacties

Een soort vervolg op column-425: Oud-leerlingen (1).

 

Vorige week kwam mijn oud-leerling Kees H. uit Zierikzee weer eens uitgebreid op televisie. Niet voor de eerste keer, want ook bij de recente boerenprotesten op het Malieveld liet hij uitgebreid van zich horen. Maar deze keer ging het interview over zijn schuur vol met aardappelen, die bestemd waren voor de frietindustrie. Hij kon ze dit keer aan de straatstenen niet kwijt. De frietfabrieken zitten met grote voorraden, want de restaurants zijn gesloten.

 

Een soortgelijk interview was er met een andere oud-leerling, Marc R. uit Renesse. U merkt het al, vanwege de Europese Privacywet gebruik ik geen volledige namen. Deze Marc, wiens ouders een camping in Renesse beheerden, zwaait nu de scepter over een groot bungalowpark tussen Renesse en Scharendijke. Maar ook hier is het kommer en kwel, er mochten geen bezoekers komen.

 

Nu we toch op Schouwen zitten, ik had ook een oud-leerling uit de omgeving van Noordwelle. Zijn naam weet ik even niet, dan zou ik in mijn oude lerarenagenda's moeten bladeren. Maar ik zie hem nog voor me: een enorm lange kerel, met een goede dosis humor. Helaas waren zijn wiskundecijfers (één van mijn vakken) niet om over naar huis te schrijven. Tot hij op een keer een goede voldoende haalde.

Toen besloot ik om een grapje uit te halen. Van één van mijn dochtertjes leende ik een stempel en daarmee "versierde" ik zijn nagekeken proefwerk.

Wat was die 18-jarige jongeman enthousiast over zijn stempel!! Hij was als een kind zo blij, nog blijer dan met het cijfer 8,3. En hij ging de hele klas rond om aan iedereen zijn stempeltje te laten zien. Dat was dus een schot in de roos.

 

Eén van m'n allereerste leerlingen, Alex van H. kwam uit Kruiningen. Ik zie 'm nog zitten in de klas. Hij zat, vanaf mijn positie gezien, links aan het eerste tafeltje, zo dicht mogelijk bij de deur. Niet dat hij weg wilde lopen, integendeel. Hij was één van de meest positieve leerlingen die ik ooit heb gehad. Nu beheert hij een biodynamisch landbouwbedrijf met boerderijwinkel in de buurt van Kruiningen. Iedereen in de gemeente Reimerswaal weet nu precies over wie ik het heb.

 

Een andere oud-leerling, Gert-Jan M. uit de buurt van Oudelande, bleek plotseling op de kandidatenlijst van de Partij voor Zeeland te staan bij de Waterschapsverkiezingen. Uit sympathie voor de partij èn voor de bewuste leerling heb ik toen voor hem gestemd.

 

Er zijn meer oud-leerlingen die voor de politiek hebben gekozen. Campingeigenaar Stan J. uit Wolphaartsdijk heeft bijvoorbeeld een aantal jaren in de Gemeenteraad van Goes gezeten.

 

In mijn tijd kwamen de meeste leerlingen van een Landbouwschool zelf uit de agrarische sector. In enkele gevallen was dat niet het geval. Walchenaar Peter D. had geen agrarische achtergrond, maar hij wilde toch graag rundveehouder worden. Dan is er maar één oplossing: Zoek contact met de dochter van een rundveehouder, die verder geen zonen heeft. Het gaat om de opvolging van het bedrijf. Toevallig zaten ze in dezelfde klas: Peter en Marjan. In klas 2A1, waarvan ik toevallig de klassenleraar was. Een hele bijzondere klas, die een sterke eenheid vormde. De klas die mij en m'n gezin ooit uitnodigde voor een zaterdagmiddag zwemmen in het Roompotbad in Wissekerke.

De romance tussen Peter en Marjan heb ik als het ware op zien bloeien. Peter en Marjan runnen nu het rundveehouderijbedrijf van de vader van Marjan, ergens halverwege Middelburg en Koudekerke. Behalve voor het rundvee is er tevens gekozen voor een zorgboerderij èn een camping. Een geweldig verhaal.

 

Twee broers van Franca T., de beroemde schrijfster uit Meliskerke, behoorden ook tot mijn leerlingen. U kent vast het boek "Een dorsvloer vol confetti", waarin de bruiloft gevierd wordt van één van de broers van Franca. De bruidegom en bruid hadden zich ooit vergist in het berekenen van de maandstonden, met als gevolg een voorechtelijke geboorte. In die kringen is dat nogal een gebeurtenis. Dat mislukte rekenwerk mag ik me persoonlijk aantrekken, ik was zijn wiskundeleraar...

 

Een verhaaltje dat voor mij iets positiever uitvalt is het volgende. Zo af en toe moet er bij mij bloed geprikt worden in het kader van de trombosedienst. Ik meldde mij in het laboratorium van het ADRZ-ziekenhuis in Goes. De prikzuster kwam me bekend voor. Ze was een oud-leerlinge van me en het werd nog leuker. Omdat ze mijn scheikundepracticum vroeger altijd zo gewaardeerd had, was haar keuze gevallen op een laboratoriumbaan. Zoiets is leuk om te horen.

 

Het laatste verhaaltje is minstens zo bijzonder. Mijn oudste kleinzoon heeft al een tijdje een vaste vriendin. Kortgeleden kwam ik er achter dat zij de dochter is van één van mijn oud-leerlingen !! Op de 20e verjaardag van mijn kleinzoon heb ik deze familie ontmoet en zijn er vele oude herinneringen opgehaald !!!

2 reacties

Wat een leuk blog, dank je wel.. Je verdient een stempeltje !!!innocent

 

Jopie Meerman

08 May 2020 om 18:46

Eigenlijk ben jij een soort spin in het Zeeuwse web. Leuk om dit allemaal te lezen.

Toos van Holstein

13 May 2020 om 13:04

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.