Columns met een glimlach

Verhalen en ontboezemingen die ironisch bedoeld zijn

498. Borstvoedingsvriendelijk

1 reactie

Een bijzondere column van actrice en schrijfster Marjan Berk stond deze week in de PZC.

Het ging over het onderwerp "borstvoedingsvriendelijk".

Het criterium om in Nederland als borstvoedingsvriendelijke gemeente te worden bestempeld is als volgt:

Als je als gemeente minimaal 1 borstvoedingsvriendelijke locatie met het beeldmerk 'VOEDEN KAN HIER' per 50 pasgeborenen hebt, dan krijgt deze de titel "borstvoedingsvriendelijk".

Zie het bovenstaande plaatje, dit is het logo dat de voordeur van de betreffende locatie moet sieren.

De volgende gemeentes voldoen op dit moment aan het criterium:

Aalsmeer, Achtkarspelen, Almere, Alphen-Chaam, Ameland, Beemster, Bergeijk, Bergen (NH), Best, Bladel, Boekel, Boxmeer, Brielle, Cranendonck, Ede, Eersel, 's Gravenhage (gemeente), Grave, Heeze-Leende, Horst aan de Maas, Huizen, Landerd, Maasdriel, Middelburg (Z), Opmeer, Opsterland, Reusel-De Mierden, Scherpenzeel, Sint Anthonis, Someren, Terschelling, Texel, Tiel, Vlissingen, Waalre, Westvoorne, Wijchen, Wijdemeren, Zaltbommel en Zutphen.

 

De locaties met het logo "voeden kan hier" betreffen meestal horeca, grootwinkelbedrijven, attractieparken, musea etc.

De grote vraag die bij me opkomt: waar worden moeder en kind gestald? Hebben ze een apart kamertje tot hun beschikking, krijgen ze een apart prieeltje in de tuin, moeten ze naar de voorraadkelder of mogen ze, in het geval van een bruin café, gewoon op een barkruk plaatsnemen tussen de overige gasten? Zou in het laatste geval de klandizie van deze horeca-aangelegenheid met stip toenemen of juist niet. Ik vermoed het eerste. Hoe natuurlijk wil je het hebben?

 

Dierenpark Emmen heeft ook zo'n logo. Ik stel me zo voor dat zij daar het binnenverblijf van de giraffes beschikbaar stellen voor de dames met borstvoeding. De giraffes verblijven overdag toch op de graasweide. En als de dierenparkbezoekers dit doorkrijgen? Dan trekken zij in grote drommen ook langs het nachtverblijf.

 

De vestigingen van Ikea zijn ook borstvoedingsvriendelijk. Zij hebben genoeg toonzalen met prachtige zitmeubels. Wat een plaatje moet dat zijn. En wie neemt er nou aanstoot aan zo'n vredig en natuurlijk tafereeltje?

 

Een variant op het verschijnsel "borstvoedingsvriendelijk" kan ik me herinneren van vroeger, toen ik nog in het onderwijs zat. Wij hadden op school een zogenaamde "kolfkamer", waar vrouwelijke collegae een teveel aan moedermelk konden afkolven. Dit gebeurde in alle privacy. Het was als collega niet te bedoeling om onverwacht deze ruimte binnen te stappen.

In een jolige bui heb ik ooit een bordje op de deur gehangen met de tekst KOLVENIERSHOF. Toevallig is dit ook een straatnaam in Goes en dat vond ik wel een grappige toevalligheid. Niet iedereen vond het grappig. Een paar dagen later was het bordje weggehaald...

 

We veranderen plotseling van onderwerp. De rest van deze column gaat over de huidige woonplaats van Marjan Berk, de schrijfster van de column.

 

Zij woonde langdurig in Amsterdam, maar ze is daar gillend weggelopen en woont nu in een voormalige bakkerij in het piepkleine plaatsje Kalenberg in de Kop van Overijssel. In het mooiste natuurgebied van Nederland: de Weerribben. De verkiezing vond een aantal jaren geleden plaats. Een extra attractie is het ophaalbruggetje: de brugwachter zwaait met een klomp aan een touwtje en de schippers worden geacht om een muntstuk in het klompje te deponeren.

Tussen Kalenberg en Ossenzijl ligt een smal fietspaadje langs de Kalenbergergracht. Zo smal dat het al spannend is om iemand tegen te komen. Zo af en toe moet je omhoog om een bruggetje te passeren. De foto met de kruiwagen met appels is genomen tijdens een solofietstocht uit 2005. Mijn hotelletje heette "An 't waeter". Dat klonk Zeeuws en dus vertrouwd. Die avond heb ik me misdragen op een terras aan het water. Deze wandaad heb ik beschreven in column no. 55: Terrasgenoegens-1.

 

In de Weerribben is heel veel water, zoet water, stilstaand water. En dat trekt muggen aan. Niet voor niets is er in de buurt een gehuchtje dat luistert naar de naam Muggenbeet met het niet al te goedkope restaurant Geertien.

In de buurt ligt ook het pittoreske stadje Blokzijl. Met het nog bekendere sterrenrestaurant Kaatje bij de Sluis. Voor € 97,50 kunt u daar een gastronomisch menu bestellen in het restaurant wat met één Michelin-ster werd genomineerd.. En voor slechts € 187 per nacht kunt u daar al overnachten. Een koopje. Honderd meter verder kunt u voor een fractie van de prijs een maaltijd bestellen bij Sluiszicht. En nog veel gezelliger ook. En ook nog een veel mooier uitzicht.

Een paar kilometer verderop is het fietspontje naar Jonen. Het was druk op de pont. Zie foto. U kent vast wel de uitdrukking "het volle pond". Het onderschrift van de foto is bijna hetzelfde: "de volle pont".

Het buurtschap Jonen is door Koot en Bie (Kees van Kooten en Wim de Bie) verbasterd tot Juinen, met burgemeester van der Vaart (Bie) en wethouder Hekking (van Kooten). Hekking had in de sketches altijd de neiging om helemaal vóóraan op de foto te willen staan.

 

Na het pontje nog een paar kilometer fietsen brengt je in Dwarsgracht, net zo mooi als Giethoorn, maar véél minder druk. En tenslotte kom je dan in het èchte Giethoorn, waar je je in Oost-Azië waant, gezien de nationaliteit van de toeristen.

 

Zo, dat waren vandaag twee onderwerpen in één column.

 

 

1 reactie

Je kunt je afvragen of er niet een of ander lid van de commissie 'Borstvoedingsvriendelijk' eerst komt kijken of je aan een lange lijst van criteria voldoet voordat je dat bordje mag plaatsen. Zou dat dan eventueel per aangetekende post worden opgestuurd opdat het bij de juiste locatie terechtkomt? Zo maar wat belangrijke vragen die bij me opkomen bij dit belangrijke onderwerp.

Toos van Holstein

22 January 2020 om 12:14

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.