Columns met een glimlach

Verhalen en ontboezemingen die ironisch bedoeld zijn

487. We gaan de borden weer ophalen

1 reactie

't Stond vandaag op de voorpagina. De maximumsnelheden gaan per direct omlaag. We kunnen in elk geval alle 130-borden ophalen. Heeft u toevallig een aanhangwagentje? Dan kunt u zich bij de autoriteiten opgeven om dit megaproces een handje te helpen.

In 2011 bedacht Melanie Schulz, als minister van Infrastructuur en Milieu het onzalige plan om op grote stukken snelweg 130 km/uur toe te staan. Wat een enorme blooper was dat. Mijn mailtje naar het ministerie, waarin ik opperde dat èn de verkeersveilighied èn het milieu in het geding waren, werd NIET beantwoord.

Nee, zelf ben ik sindsdien "gewoon" 120 blijven rijden, als een soort stil proces tegen deze blonde dame. O, sorry, dat mag ik niet zo verwoorden. De opmerking "dom blondje" valt tegenwoordig onder de verboden teksten. De strekking is verre van genderneutraal en daarom mag het niet meer.

 

Maar het opiniestuk van Koos Spee, bijgenaamd Mister Flitspaal, vooral bekend van verkeersprogramma's op TV, laat aan duidelijk niets te wensen over. Zijn stelling was glashelder: "Het invoeren van 130 km/uur zones is de grootste blunder die ze ooit in Den Haag bedacht hebben". In een paginagroot artikel legt hij uit hoe dom ze zijn geweest.

Vooral VVD-politici zouden een voorliefde hebben voor lekker doorscheuren op 's lands snelwegen. Hoge salarissen en hoge snelheden, dat geeft een match.

 

Een kleine zijsprong naar de jaren '90 van de vorige eeuw. Een snelweg in Limburg werd toen niet afgebouwd vanwege een diertje dat het zwaar zou krijgen. De vuursalamander heeft er toen in z'n ééntje voor gezorgd, dat de werkzaamheden gestopt werden.

Hoe zou dit proces verlopen op het nieuwe circuit van Zandvoort, middenin een kwetsbaar natuurgebied? De milieuclubs bereiden allerlei rechtszaken voor. Het lijkt me juridisch een hels karwei om hierin "recht te spreken".

Temeer omdat één van de organisatoren lid is van het Koninklijk Huis en omdat vele VVD-coryfeeën (alweer die VVD) sterk vóór de heropening van het circuit zijn.

 

We gaan het hebben over de stikstofnorm. PAS: Programma Aanpassing Stikstof.

Let wel, met het element stikstof is niets mis. De lucht bestaat voor 79,2% uit stikstof, dat is al jaren zo, dat is al eeuwen zo, dat was al zo in het Paradijs bij Adam en Eva. Het moet dus wat anders zijn. Inderdaad, het zijn zogenaamde stikstofverbindingen: ammoniak (NH3) en stikstofoxydes (voornamelijk NO en NO2).

 

 

Ammoniak wordt vooral veroorzaakt door onze veestapel. Ze zeggen we eens spottend: als een koe een scheet laat dan zakt er enkele duizenden kilometers noordelijker een ijsbeer door het ijs.

De stikstofoxydes komen vrij in het verkeer, de industrie en de bouw.

 

De verantwoordelijke bedrijfstakken roepen om het hardst dat zij geen blaam treffen. Je moet tegenwoordig goed bijhouden welke bevolkingsgroep waar en wanneer gaat protesteren. Boze boeren, boze bouwers. Voor je het weet sta je met je autootje in een enorme file met bedrijfswagens of tractoren.

Boze boeren heb ik vroeger een enkele maal zelf aan den lijve ondervonden. Maar dat was een heel ander verhaal. Als docent op een Agrarische School kwam het sporadisch voor dat ik een boerenzoon vanwege wangedrag uit de les stuurde. Niet vaak, hooguit een keer of vijf in bijna 30 jaar lesgeven. Het was niet mijn hobby.

 

Het laatste onderwerpje gaat over heel vroeger, over de jaren '40 en '50 van de vorige eeuw. Toen ik nog een heel klein jongetje was. In die tijd was er in het centrum van Middelburg nog gewoon industrie...

- De gasfabriek met zijn gashouders stond pal naast de Schouwburg aan het Molenwater

- Aan het zijkanaaltje van het Kanaal door Walcheren stond aan de Maisbaai de Vitrite-fabriek. Daar maakten ze lampfittingen, vandaar de bijnaam van de fabriek: de Fitting. Zo af en toe kwam er uit één van de pijpen een bruin wolkje: NO2 (oei, oei, oei, niet zo gezond)

- Op de plaats van de Zeeuwse Bibliotheek was destijds ijzergieterij Boddaert. Een hele dag stonk het daar vreselijk en uit één van de schoorstenen kwam continu een grote bruine walm. Alweer NO2, maar nu in een extreem grote hoeveelheid.

- Op de plaats van het huidige politiebureau was toen houthandel Alberts. De straat heet nog steeds Achter de Houttuinen. Hoog boven de weg liep een grote blinkende metalen buis, die zaagsel van de fabriek naar een bootje moest transporteren. Zo af en toe klonk er een oorverdovend geluid boven je hoofd, als het zaagsel getransporteerd werd. Als ik bij mijn vader achterop de fiets zat dan gilde ik moord en brand: "Nee, niet onder die buis door". Blijkbaar was ik bang dat er iets engs stond te gebeuren. Het was een jeugdtrauma van me, die buis van Alberts.

 

Industrie midden in de stad. Dat was toen heel gewoon. Vervuiling? Hoezo? In Vlissingen was het nog veel erger. Daar lag een scheepswerf precies in het centrum.

 

Zo, dat was een verhaal over het milieu. We blijven de ontwikkelingen op de voet volgen. U ook?

 

 

1 reactie

Ja hoor, ik blijf het ook volgen. Zowel de mis-daden van de Vroempartij als het volstrekt verpesten van het Malieveld door tractoren en graafmachines. Ik neem aan dat vandaag de leraren het keuriger doen. 

Toos van Holstein

06 November 2019 om 13:58

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.