Columns met een glimlach

Verhalen en ontboezemingen die ironisch bedoeld zijn

486. Zeeuwse streekproducten

2 reacties

Regelmatig krijg ik advies van mijn dochters: "Paps, zou je daar eens een column over willen schrijven?". Deze keer was mijn jongste dochter aan de beurt. Het ging over Zeeuwse bolussen. In het AD had ze gelezen dat de oorsprong van deze lekkernij helemaal niet uit Zeeland kwam, maar dat zij haar oorsprong vond in Spaanse en Portugese vluchtelingen.

Wat een afgang. Nou heb ik toch altijd gedacht dat dit product puur Zeeuws was. En dan krijg je opeens het deksel op de neus. Dat valt effen zwaar tegen. Wel toevallig dat mijn vorige column zich afspeelde in het Zeeuwse dialect. Thans gaat het dus over Zeeuwse streekproducten.

 

Synoniemen voor de bolus zijn: draaikoek, drol, jikkemiene, draoier, stropiedraoier. De "drol" is wel de meest plastische naam voor de lekkernij. De gelijkenis kan niet groter zijn.

Bij Koudekerke (W) is een rotonde met middenop de afbeelding van een bolus. Het kruispunt wordt spottend "de drol" genoemd. Ook wel "de krukel", alias de alikruik.

 

De vele calorieën maken de bolus niet altijd even geliefd. Eén bolus bevat zo'n 294 kilocalorieën. Een volwassen man mag dus zo'n 8 bolussen per dag verorberen. En verder niets anders!!! Een volwassen vrouw mag er slechts 6 à 7 opeten. Ook zij moet daarna stoppen met innemen van andere producten.

Toch verwacht mijn familie dat we altijd Zeeuwse bolussen meenemen als we op bezoek komen. En andersom, als zij bij ons op bezoek komen, dan horen daar ook diezelfde bolussen bij. Dit is vaste prik. En om nog wat meer extra calorieën toe te voegen besmeren we deze bolussen ruimhartig met een flinke dosis roomboter.

 

Een heel ander onderwerp, de roomboterbabbelaars. Ik had vroeger een tante die ze zelf maakte. Een gloeiend hete suikerachtige massa werd in gesmolten vorm op een granieten aanrecht uitgegoten. Na afkoeling werd de nog enigszins stroperige massa gesneden tot babbelaars. Na nog verdere afkoeling werden ze eetbaar. Als klein jongetje heb ik altijd genoten van dit proces. Eerst de fabricage en later de proeverij. Op jaarmarkten kun je deze handelingen nog steeds bewonderen. Een dame in klederdracht zorgt voor de entourage.

Het was altijd feest als mijn tante Nel babbelaars maakte. Daar kijk ik met veel plezier op terug.

 

Zeeuwse oesters, Zeeuwse mosselen, Zeeuwse kokkels, Zeeuwse krukels (alikruiken) het enige nog smakelijker dan het andere. Heel lang geleden waren we op vakantie in Normandië. Ook daar serveerden ze mosselen (des moules). Franse mosselen dus. Helaas waren deze schelpjes zo zielig klein, de tranen sprongen je in de ogen. Nee, dit was een complete afgang. Er gaat niets boven die stevige mosselen uit Yerseke. Ik heb nog een poging gewaagd om die Franse ober te overtuigen van de regionale verschillen, maar òf hij begreep het niet, òf hij wilde het niet begrijpen. Dat laatste was waarschijnlijker.

 

Dit weekend gaan we op bezoek bij vrienden in het oosten van het land. Wat hebben we deze keer gekozen uit de veelheid van Zeeuwse producten? Deze keer viel de keuze op Zeeuwse likeuren, zoals babbelaarlikeur, boluslikeur. Simpel om na te maken, vleugje babbelaar, vleugje bolus een beetje aanlengen met alcohol en klaar ben je. Wat extra suiker om het geheel nog net iets ongezonder te maken.

Zijn er ook nog gezondere Zeeuwse producten? Jazeker, wat dacht u van zeekraal, lamsoren en zeewier. Eén en al vitamines.

 

Of die heerlijke gezonde Zeeuwse vlegel. Niet te verwarren met dat groepje Terneuzense studenten dat rotzooi trapt op het schoolplein van de plaatselijke middelbare school. Dat zijn ook Zeeuwse vlegels, maar we bedoelen natuurlijk het bekende brood. Zie afbeelding.

 

Er zijn ook zeepjes of chocolade in de vorm van een Zeeuwse knop. Het verschil tussen zeep en chocolade is groot. Toch maar goed opletten dat je niet in een stuk zeep hapt, zoals ik ooit, lang geleden, bij een Sinterklaascadeautje heb gedaan. Toen dacht ik ook dat het chocolade was. De teleurstelling kan niet groter zijn.

Ook populair zijn de leesboekjes of de cartoons van Leuntje en Merien. Bij brasserie De Landing aan de dijk bij Baarland doen afbeeldingen van Leuntje en Merien dienst als toiletpictogrammen. Vergissen is zo goed als onmogelijk.

Sinds meer dan een jaar drinken we onze koffie uit typisch Zeeuwse bekers. Mijn echtgenote heeft een afbeelding van een Zeeuwse boerin en, drie keer raden, ik mag mijn koffie drinken uit een beker met een Zeeuws boertje als afbeelding. Net als bij Leuntje en Merien: vergissen is zo goed als onmogelijk.

 

Zou een cursus Zeeuws voor Beginners niks zijn voor onze vrienden aan de oostgrens? Of draaf ik nu een beetje door?

 

Er zijn ook nog veel modernere Zeeuwse kado's te bedenken, zoals:

- Een leeg jampotje gevuld met vliegen uit Nieuwdorp (da's dus niet leeg meer). Waar die vliegen vandaan komen? Geen idee. In Nieuwdorp zijn ze inmiddels ten einde raad.

- Een maquette van het nieuwe kruispunt "de drie klauwen" in de buurt van 's-Heerenhoek.

- Een geluidstape van de strandcross aan de Vlissingse boulevard.

- Een miniversie van een windmolen voor de Zeeuwse kust (er staan er honderden op de planning)

 

Het begint een beetje flauw te worden, ik zal stoppen voor vandaag.

 

2 reacties

Tjonge... Ik dacht dat bolussen toch echt uit Zeeland kwamen...

Maar ik heb weer van je verhaal genoten, hoor!

Tuinfluiter

24 October 2019 om 19:36

Zo zie je maar weer, Zeeland is en blijft een bijzondere provincie! En dat van die Zeeuwse mosselen? Dat ben ik helemaal met je eens. Mosselen eten in Frankrijk doe ik eigenlijk niet meer, dat is altijd een afknapper als je die lekkere grote uit Zeeland gewend bent. Maar ja, maak dat de Fransen maar eens wijs!

Toos van Holstein

30 October 2019 om 13:14

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.