Columns met een glimlach

Verhalen en ontboezemingen die ironisch bedoeld zijn

480. De dijk is dicht

1 reactie

Wat een geweldig diepe indruk maakte dit op een 7-jarig jongetje. Voor de allereerste keer in mijn jonge leven mocht ik samen met mijn vader naar een èchte film in een èchte bioscoop. Het grote gebeuren speelde zich af in het jaar 1951. De speelfilm "De dijk is dicht" kwam naar onze stad, naar Middelburg. En dat was in zoverre bijzonder, omdat deze film zich voornamelijk afspeelde op Walcheren. Het verhaal ging over 1944, het laatste jaar van de Duitse bezetting, de aanvallen van de geallieerden, het onder water zetten van Walcheren, de landingen in Vlissingen, maar vooral die in Westkapelle. De bevrijding van de Duitse overheersing en het herstel van de dijken.

Ongelooflijk wat er in die eerste drie maanden van mijn jonge leventje allemaal op Walcheren is gebeurd en dat allemaal op een steenworp afstand van mijn wiegje cq kinderwagen. Nee, ik had er zelf geen weet van.

 

In column-365 heb ik al eens verteld dat ik, liggend in de kinderwagen, ternauwernood een bombardement heb overleefd. En dat mijn vader moest vluchten per fiets om mijn fles melk te redden uit de handen van een treiterige Duitse patrouille.

 

Maar 7 jaar later was daar plotseling die film die een realistisch beeld gaf van de gebeurtenissen op Walcheren vlak na mijn geboorte. Ik weet het nog precies, ik was zwaar onder de indruk. Een aantal scènes uit de film kan ik me nog haarscherp herinneren.

 

De film "De dijk is dicht" draaide in de Schouwburg. Dit was destijds een schouwburg annex bioscoop. Op slechts enkele honderden meters van mijn ouderlijk huis, stond dit gebouw precies op de plek waar nu een èchte Schouwburg staat. Op het Middelburgse Molenwater, naast de Koepoort.
Op de foto is te zien dat er precies vóór het gebouw een frietkraam stond en links op de foto's zijn de gashouders te zien van de toenmalige Gasfabriek. Ter hoogte van de frietkraam was vanaf 1954 de ingang van Miniatuur Walcheren. Hier waren op schaal alle steden en dorpjes van het eiland te zien in miniatuur. Een soort Madurodam in het klein. Helaas hebben ze dit prachtige park in 2008 ontmanteld en alle gebouwen "op een hoopje gegooid" in Mini Mundi aan de andere kant van de stad. Jammer, jammer, jammer.

 

Na die gedenkwaardige allereerste film, ben ik nog vaak in de Schouwburg geweest. Met vriendjes op de zondagmiddag. Die middag was gereserveerd voor tekenfilms van Walt Disney of slapstick uit de oude doos zoals Charley Chaplin of Laurel and Hardy. Mijn voorliefde voor "Dik en Dun" is hier geboren. Inmiddels heb ik zo'n beetje al hun werk op DVD. Ook mijn kleinkinderen heb ik aangestoken met het virus. Regelmatig vragen ze vol verwachting: "Opa, gaan we Dik en Dun kijken?"

Tot mijn grote verbazing zag ik laatst dat een aantal Laurel and Hardy films op Youtube in kleur (!!!) te zien zijn.

Hier is een voorbeeld. Het gaat over de film "Towed in a hole" waarbij het komisch duo een oude boot gaat opknappen. Natuurlijk gaat alles mis, wat er mis kan gaan.

https://www.youtube.com/watch?v=G4vKXbibxVk

 

Terug naar Walcheren in 1944. Ik heb ooit een fotootje gezien waarbij mijn ouders met mij als baby op het bolwerk staan en waarbij te zien is dat de Veersesingel op de achtergrond onder water stond. Dit fotootje kan ik niet meer vinden. De foto hiernaast is diezelfde singel ter hoogte van de Koepoort. Bij elke vloed zag het er zo uit.

Wat ik me nog wel persoonlijk herinner is de chaos in de binnenstad van Middelburg. Er waren noodwinkels in barakken op de Dam en op de Londensekaai. Het heeft nog een aantal jaren geduurd voordat de puinhoop van het bombardement van 17 mei 1940 hersteld was. Die wederopbouw ligt in mijn vroegste herinneringen.

 

Nog twee dingen wil ik aan u kwijt. Vorige week heb ik van VVV-bonnen en verjaardagsgeld het boek "Slag om de Schelde" aangeschaft. Ook de verovering van Walcheren staat hier nauwkeurig beschreven, met landkaartjes, illustraties en foto's. Nee, ik heb het nog niet uit. Er zijn meer dan 350 interessante bladzijden. Zelfs mijn lievelingspuzzel "Walcheren onder water" staat paginagroot afgebeeld.

 

 

Het mooiste heb ik voor het laatst bewaard. In de Film by the Sea bijlage van de PZC stond iets ongelooflijks. Op 18 september wordt in zaal 3 van de Vlissingse bioscoop de volgende film vertoond: DE DIJK IS DICHT, een film uit 1950 van Anton Koolhaas met Kees Brusse in de hoofdrol.

Niet te geloven !!! Mijn allereerste film ga ik binnenkort voor de tweede keer zien. Ik kan bijna niet wachten.

We hebben dit keer de moderne manier gekozen. Geen kaartjes kopen bij een juffrouw achter een loket, zoals in 1951, maar alles digitaal geregeld. Zo hoort dat in 2019.

 

Nogmaals, ik kijk er naar uit. En mijn vrouw is ook erg benieuwd, voor haar is het de eerste keer dat ze deze film gaat zien.

 

1 reactie

Heel interessant om dit alles te lezen! Voor mij als ZeBra (sinds 2001) zit hier, naast de bekende grote lijnen, heel nieuws bij. Veel plezier toegewenst bij je 'eerste film'. Met nog wel Kees Brusse. Toch een grootheid uit die tijd.

Toos van Holstein

11 September 2019 om 11:34

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.