Columns met een glimlach

Verhalen en ontboezemingen die ironisch bedoeld zijn

466. Een gratis vlekkenwijzer voor politici

1 reactie

Het incident zal u niet ontgaan zijn. Vorige week is de Britse leider van de Brexitpartij, Nigel Farage, besmeurd met milkshake. Het bleek een milkshake te zijn van Burger King en dat is gelukkig een kwaliteitsproduct. Je zal toch goedkope rotzooi over je heen krijgen.

Maar mijn gedachten gaan toch ietsje verder. Naar mevrouw Farage die 's avonds wanhopig naar Nigel's bevlekte kleding in de wasmand staat te staren. "Hoe krijg ik dat er in hemelsnaam weer uit?"

In dit kader lijkt het me een goed idee om alle risico-figuren (zoals politici, ME-ers, enz.) te voorzien van een uitgebreide vlekkenwijzer. Met een uitstekende handleiding hoe ze dat spul weer probleemloos kunnen verwijderen.

 

In deze vlekkenwijzer moet het hoofdstuk "taart" zeker een prominente rol spelen.

Al in 1999 werd politicus Gerrit Zalm vol in het gezicht getroffen door een complete aardbeientaart. Ook zijn kleding zat helemaal onder de aardbeienmousse. En drie jaar later werd Pim Fortuin geraakt door wel twee (!!) slagroomtaarten van inferieure kwaliteit. Ook dat nog.

Je krijgt sterk de neiging om een bekend spreekwoord een ietsje aan te passen: "Hoge bomen vangen veel taart".

Waarom zou het werpen van taarten zo populair zijn? Dit vindt vast en zeker zijn oorsprong in de taartgooiscènes uit de slapstickfilms. In de film "The great race" met o.a. Tony Curtis en Jack Lemmon is zelfs de langste taartgooiscène uit de filmgeschiedenis te bewonderen. Ruim 4 minuten rondvliegend slagroom.

 

Het is niet altijd taart wat de klok slaat.

In 2005 werd politica Rita Verdonk besmeurd met ketchup. U kent dat spul wel van de serveerster van het lunchrestaurant. U bestelt een tosti en zij vraagt: "Wilt u curry of ketchup?" De demonstranten uit 2005 zullen deze vraag vooraf zeker niet gesteld hebben. Rita moest het met ketchup doen. Ze had geen keuze. O ja, in de vlekkenwijzer vallen "ketchup" en "overrijpe tomaten" onder hetzelfde kopje.

Typisch dat de firma Heinz meteen een reclamestunt verbond aan deze scène. Door zich af te vragen of de demonstranten toch wel èchte ketchup gebruikt hadden...

 

Rauwe eieren zijn ook een geliefd werpartikel. Geen enkele demonstrant peinst erover om de eieren vooraf 10 minuten in kokend water te leggen. Reeds in 1991 werd de Duitse politicus Helmut Kohl uitgebreid getracteerd op een groot aantal rauwe eieren. Dit kippenproduct zorgt voor een nadrukkelijke gele uitstraling.

Toen de gele hesjes in het centrum van Parijs de gendarmes bekogelden met eieren kwamen ze er in verloop van tijd achter dat het kleurverschil tussen hun eigen outfit en de uniformen van de politiemacht compleet wegviel. Daarna zijn ze wijselijk overgegaan op het werpen van rotte tomaten, waarbij het weer snel duidelijk werd wie wie was.

 

Bovenstaande besmeuringen vonden allen plaats tegen de wil van de slachtoffers. Er zijn ook gevallen bekend waarbij met levensmiddelen wordt gegooid en waarbij toch iedereen zich happy voelt.

Voorbeelden? Als een voetbalteam in de laatste minuut de winnende treffer scoort en daarbij op de valreep het kampioenschap binnenhaalt, volgt er in de kleedkamer een heuse bierdouche waaraan niemand probeert te ontsnappen. Eén ding is zeker, er wordt níet gegooid met Westmalle Tripel of Hoegaarden Grand Cru. Er wordt alleen maar gegooid met "gewone" pilsener.

Als Max Verstappen na de race op het hoogste treetje van het podium staat dan wordt van hem verwacht dat hij de fles champagne eerst goed schudt en vervolgens openmaakt en richt op zijn podiumgenoten èn op de verzamelde pers. Let wel, deze champagne is een goedkope versie. Dus zeker geen € 100 per fles.

 

Ook het volgende incident is volledig vrijwillig. Als iemand uit stoerdoenerij een emmer met ijswater over z'n hoofd gooit, dan wil hij dat blijkbaar zelf. Het is de bedoeling dat deze "icebucketchallenge" wordt gefilmd en dat de beelden hun weg vinden richting sociale media.

 

Een andere manier van "overgieten" vindt plaats tijdens de huwelijksdag. Eén van de bruiloftsgasten hanteert het confettikanon en na de plechtigheid op het Gemeentehuis wordt het bruidspaar aangenaam verrast door vele duizenden mini-papiertjes. Of je daar als bruidspaar blij mee moet zijn is de vraag. De rest van de dag blijven die dingetjes kriebelen en zelfs tijdens de huwelijksnacht vliegen de resten confetti door de echtelijke sponde.

 

Gisteren las ik in de krant dat het huis van FvD leider Thierry Baudet is besmeurd met roze verf. De vlekkenwijzer moet dus uitgebreid worden met een hoofdstuk oplosmiddelen.

 

Aan het eind van de column gaan mijn gedachten toch weer uit naar die arme mevrouw Farage die nog steeds zit te peinzen hoe ze die milkshake-vlekken uit de kleding van haar man zal verwijderen. Ik hoop dat de Engelse vertaling van de vlekkenwijzer haar kan helpen. Zo niet, dan is er altijd nog de stomerij...

1 reactie

Je hebt weer heel wat vlekken bij elkaar gekregen! Wat wel opvalt is dat er nogal wat politici bij zitten die in mijn visie van zichzelf al een vlekje hebben. En dan een vlekje meer of minder maakt eigenlijk ook niet uit.

Toos van Holstein

05 June 2019 om 11:38

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.