Columns met een glimlach

Verhalen en ontboezemingen die ironisch bedoeld zijn

459. Weekendje Kopenhagen

2 reacties

Die stedentrip kregen wij cadeau van onze twee dochters ter gelegenheid van ons 50-jarig huwelijk. En ze gingen zelf ook mee.

Dus stapten we met z'n vieren in het vliegtuig naar Denemarken. Een speciaal excuus aan de milieuactivisten onder mijn lezers dat we deze vervuilende manier van reizen gekozen hebben. We zullen het nooit meer doen.

 

Op Schiphol werd ik al persoonlijk gestraft voor onze keuze om in het vliegtuig te willen stappen. Daar werd ik afgeblaft door een hoogst onaardige man van middelbare leeftijd met een indrukwekkend obesitas-postuur. Hij stond als Schiphol-employee bij de Security Check waar je alle losse spulletjes in een soort teiltje moet deponeren. Misschien deed ik iets niet goed, want hij stond me daar toch een potje te schreeuwen. Na een zeer hardhandige fouilleerbeurt bleek dat ik mijn zakdoek in mijn linkerbroekzak had laten zitten en die had ook in dat teiltje gemoeten. Ik kreeg de opdracht om de keurig opgevouwen zakdoek langdurig uit te schudden. Dacht die eikel nou echt dat ik daar 20 gram los buskruitpoeder in verstopt zou hebben?

 

Ik kan me nu een beetje voorstellen hoe een wervingsadvertentie in de Schiphol-koerier er uit zou kunnen zien:

Personeel gezocht bij de Security Check. Van de sollicitanten (m/v) wordt verwacht dat zij de passagiers op intimiderende wijze tegemoet treden om de veiligheid in de vliegtuigen te kunnen waarborgen. Een rollenspel behoort tot de sollicitatieprocedure.

 

Terug naar leukere zaken:

- Naar een mooie, schone stad, want dat is Kopenhagen zeker

- Ons prachtige appartement in het noordelijk havengebied

- Het weer dat in alle opzichten meewerkte

- Een andere valuta: Deense Kronen (het bedrag door 8 delen en je weet de euro's)

- Het voortreffelijk georganiseerde openbaar vervoer

 

Lang wachten is er niet bij. Elke paar minuten stopt er een metro. En die rijden volledig automatisch zonder personeel. Helemaal voorin waan je je een trambestuurder. Het deed ons denken aan de bovenste verdieping van een Londense dubbeldek-bus. Als je daar helemaal voorin zit krijg je dezelfde ervaring, met één verschil. Eén verdieping lager zit er gelukkig een bestuurder.

 

Het viel ons op dat er in Kopenhagen enorm veel standbeelden zijn in het straatbeeld. Per vierkante kilometer nog veel meer dan in Florence. En ja, dat éne beeldje in het havengebied, dat mochten we niet overslaan. Wandelend vanuit het Kastellet (een enorm groot fort) zagen we in de verte plotseling een soort volksoploop aan de waterkant. Daar moest het zijn!!! Het meerminnetje!!! Er werd vooral met scheve ogen naar het beeldje gekeken. Scheve ogen? Jaloezie? Nee, hoor, maar het merendeel van de kijkers kwam uit Oost-Azië, vandaar die scheve oogjes.

En het ideale plaatje schiet je met je smartphone: een selfie samen met het meerminnetje.

 

Even verderop ligt het Koninklijk Paleis Amalienborg. Eigenlijk zijn het vier paleizen rondom een enorm plein in het midden. Het liep tegen twaalven. Het wisselen van de wacht was aanstaande. Dat gaat heel anders dan bij het Londense Buckingham Palace, waar je van achter een groot hek alles op afstand mag bekijken. Hier lopen de "berenmutsen" een soort looproute dwars over het plein. Als publiek moet je tijdig opzij springen als er zo'n clubje ordebewaarders oversteekt.

 

Weer ietsje verder is één van de hoogtepunten van Kopenhagen. Het kanaaltje Niehavn wordt omzoomd door prachtige gevels in de meest bizarre kleuren.

Dit is het drukste plekje van de stad, vergelijkbaar met andere Europese steden die zuchten onder het massatoerisme. Voetje voor voetje schuifelen de toeristen langs de kade. Achter iedere gekleurde gevel is horeca. Vóór iedere gekleurde gevel is een terras. En elke toerist wil in Niehavn een foto maken. Dat kan eigenlijk alleen vanaf de enige brug die er is.

 

Vanaf het eind van Niehavn kun je een uitgebreide rondvaart maken langs een aantal bezienswaardigheden. Het was prachtig weer, we kozen voor de open boot. En jawel, we hebben nu ook de andere kant van het zeemeerminnetje gezien... Af en toe bukken voor een bruggetje en een gids die als een heuse spraakwaterval in drie talen verslag doet van alles wat er te zien is.

 

Aan het eind van de tweede dag hadden onze dochters nog één wens. Het beklimmen van de toren van de Verlosserskerk. Het bijzondere aan deze toren is dat er rondom de spits een schroefvormige wenteltrap aan de buitenkant (!!!) ligt. Zie foto.

In 1987 hebben de dochters in de Zwitserse Alpen hun "klimdiploma" behaald door in de omgeving van Kandersteg 5 verschillende berghutten te bereiken. Met die 5 stempeltjes konden ze toen in het dorp het begeerde diploma ophalen. Nou dan is zo'n Deense toren een eitje natuurlijk. Zo gezegd, zo gedaan. Wij bleven beneden in het zonnetje op een bankje.

 

Bovenstaand verslagje is slechts een greep uit onze activiteiten.

 

Helemaal op het eind heb ik de allereerste onaardige Deen ontmoet. Ja natuurlijk, opnieuw bij de Security Check op het vliegveld van Kopenhagen. Ik moest tot overmaat van ramp m'n schoenen uittrekken. Terug aantrekken lukt bijna niet zonder schoenlepel. Maar wat is "schoenlepel" in het Deens? Geen idee. Gelukkig spreken de Denen hun talen. Als je vraagt om een shoe-spoon of een schuh-löffel of een chaussure-cuillère dan komt alles toch nog op z'n pootjes terecht.

 

Bedankt meiden voor het geweldige weekend !!!!

 

(slotopmerking: bij een eventuele volgende reis per vliegtuig ben ik sterk van plan om de Security Check te benaderen, slechts gekleed in een zwembroek....)

 

2 reacties

In je zwembroek..en je beloofde eerder dat je niet meer milieu-vervuilend te werk zou gaanembarassed.
Leuk verslag van Kopenhagen,mooi cadeau trouwens.Dat zeemeerminnetje zou ik ook weleens willen bewonderen, nu is het steeds zo'n grote meermin .
En die onvriendelijkheid op luchthavens, misschien is dat ook een soort ontmoedigingsbeleid ?
Bedankt voor  je verhaal en dat je nog maar veel mooie reizen mag maken, of in elk geval erover vertellen dat je de deur uit ben geweest.

Jopie Meerman

11 April 2019 om 17:25

Een leuk cadeautje! Kopenhagen is inderdaad een heel plezante stad. Ik ben er ooit eens een paar dagen geweest voor een congres en wil er beslist nog weer een keer heen. Waar ik ook heen wil is die namaaktempel voor Nehalennia waarover je in je commentaar bij mijn blog schreef. Ik had er wel eens iets over gelezen maar dat was, helemaal zoals dat bij Nehalennia hoort, weer weggezonken. Dank voor de tip.

Toos van Holstein

12 April 2019 om 16:46

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.