Columns met een glimlach

Verhalen en ontboezemingen die ironisch bedoeld zijn

453. Achter de geraniums

1 reactie

Waar een middagje opruimen toe kan leiden!!!

Ik kwam een stapeltje schoolkranten tegen uit de jaren 2005 en 2006 toen ik mijn laatste jaren doorbracht aan het Groen College, in een allerlaatste poging om leerlingen bij te scholen op het gebied van wiskunde, scheikunde en informatica. In die schoolkranten schreef ik zelf ook regelmatig stukjes. Ook toen al. Eind 2006 was ik al gepensioneerd, toen ik als oud-docent nog één bijdrage heb geleverd aan de schoolkrant.

 

Hier volgt de onverkorte weergave van die aller-, aller-, allerlaatste bijdrage:

 

Vanachter de geraniums.

 

Als je zoveel jaar op het Groen College hebt gewerkt, dan laat je dat niet meteen los. Natuurlijk kijk je de eerste vrije dagen regelmatig op je horloge: nu hebben ze pauze, nu mogen ze weer beginnen, nu zit de lerarenkamer helemaal vol, nu is het vergadermiddag, nu gaan ze met weekend. Het is nog maar heel kort geleden dat ik, laverend door de gangen, dwars door een meute mij tegemoetkomende leerlingen de personeelskamer probeerde te bereiken, liefst zo snel mogelijk want elke koffieminuut is er één. Onderweg kreeg je dan regelmatig een onbedoelde hengst van een rugtas van een leerling. De gemiddelde leerling is langer dan ikzelf, dus de rugtassen raakten mij meestal vol op het hoofd.

 

En die éne keer toen ik een haastige collega van de afdeling Paardenhouderij tegenkwam, die zich ook door die massa leerlingen moest heen worstelen. Hierbij gebruikte hij de techniek om leerlingen links en rechts van zich af te duwen om sneller door de menigte te kunnen komen. In het moderne voetbal hebben ze hiervoor de rode kaart uitgevonden. Alweer vanwege mijn beperkte lengte zag de bewuste collega mij voor een leerling aan en kreeg ik een forse duw die mij tegen het tassenrek bij de garderobe deed belanden. Gelukkig ging de pijn in mijn schouder na een aantal slapeloze nachten en na het tijdelijk gebruik van een mitella vanzelf weer over, dus waar praten we over?

 

Mijn collega's hadden me al gewaarschuwd: de eerste maand zal het nog meevallen, maar je gaat enorm naar die school terugverlangen als in november de weergoden het voor het zeggen hebben en als je vanwege de slagregens en de storm niet op je fietsje kunt stappen. Ik zag dat gevaar ook wel in en ik heb reeds in september een mailtje gestuurd naar Erwin Krol, met het verzoek of hij in november voor aardig najaarsweer kon zorgen. Meteen kreeg ik een mailtje terug met de belofte dat hij zijn best voor mij zou doen. Vandaag (1 december) kreeg ik weer een mailtje van de weerman:

 

Beste meneer Pluijmers,

 

Ik neem aan dat u tevreden was met de temperatuur van de afgelopen maand. Helaas hebben de media lucht gekregen van het ongewone weer, dus ik moet wel een beetje oppassen in het vervolg. Heeft u verder nog meteorologische wensen?

 

Met vriendelijke groet,

 

Erwin Krol

 

Ik heb hem teruggemaild en hem bedankt voor het mooie weer en gevraagd of hij met Kerst voor een dik pak sneeuw kon zorgen, we wachten af.

 

Leuk dat ik lopend door de stad nog veel (oud)leerlingen en (ex) collega's tegenkom en het gesprek komt dan altijd weer op onze gezamenlijke passie: het Groen College. Nog steeds heb ik dat schoolmeesterachtige over me, want als ik een jongeman in de Goese binnenstad een blikje achteloos over de schouder zie weggooien dan heb ik nog steeds de neiging om hem bestraffend toe te spreken.

Aan de andere kant kan ik in de richting van de jeugd erg hulpvaardig zijn, al wordt dat niet altijd begrepen. Zeker niet in het geval toen een ca 18-jarige jongen met zijn auto de markt opdraaide. Onder zijn auto zat een enorme uitlaat en daar kwam me een vreselijke herrie uit !!! Dus ik stapte naar hem toe en met de beste bedoelingen legde ik uit dat zijn uitlaat waarschijnlijk lek was en dat hij maar eens een bezoekje aan Kwikfit moest brengen. Ik heb nog nooit iemand zo dom zien kijken, daar was mijn domste leerling nog intelligent bij. En een bedankje kon er ook al niet af...

 

Mijn oude vak wiskunde (het mooiste vak wat er is) draag ik ook nog een warm hart toe. Nog steeds bedenk ik voorbeelden uit de praktijk waarbij de wiskunde van groot nut kan zijn. We sluiten af met enkele voorbeelden.

 

Vraag-1:

Een gepensioneerd docent wil zijn vensterbank graag vullen met geraniums. Zijn vensterbank is 3,26 meter breed. Een geranium heeft een breedte (in volle bloei) van 26 cm. Hij wil tussen twee geraniums minimaal 6 cm ruimte (o.a. om bij te houden hoe vaak de buren visite krijgen). Hoeveel geraniums moet hij kopen?

 

Vraag-2:

Een gepensioneerd docent gaat op zaterdagmiddag (samen met zijn echtgenote) winkelen in de binnenstad van Goes. Ze winkelen van 13.51 tot 16.11 uur. Gemiddeld komt de docent elke 7 minuten een oud-leerling tegen. Van deze oud-leerlingen wil 90% de docent wel groeten (dus 10% draait het hoofd om en wil niets zien).

Hoeveel leerlingen heeft de docent begroet die middag?

 

Antwoorden svp mailen aan h.pluijmers@groencollegegoes.nl

In het geval van goede antwoorden wordt het resultaat onmiddellijk doorgegeven aan jullie wiskundedocent die dit in het eerstvolgende proefwerk zal verwerken (foute antwoorden worden niet doorgegeven; we blijven leerlingvriendelijk). Vermeld bij je oplossing je klas en de naam van je wiskundedocent!!!

 

Met vriendelijk groeten,

 

Jullie oud-docent M.J. Pluijmers

 

1 reactie

Dat schrijven zit gewoon in je, al jaren lang! En ik hoop dat je dat hier ook nog heel wat jaartjes zult blijven doen. Elke keer weer genieten.

Toos van Holstein

06 March 2019 om 11:30

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.