Columns met een glimlach

Verhalen en ontboezemingen die ironisch bedoeld zijn

439. Fotootjes kijken

2 reacties

De foto hiernaast is door mijzelf genomen in het dorpje Kalenberg in de Kop van Overijssel. We schrijven het jaar 2005. Ik was toen op solofietstocht door Nederland. Het verschijnsel "selfie" was toen nog nauwelijks bekend. Pas 8 jaar later werd "selfie" het woord van het jaar 2013. Maar stel dat ik op dat moment in 2005 op diezelfde plek een selfie genomen had. Dan had u mij op de foto herkend met op de achtergrond een hoeveelheid boze mensen. Die collectieve boosheid had alles te maken met de manier waarop ik het gezellige tafeltje aan het water voor mezelf had weten te bemachtigen. Die zomeravond heb ik zeker geen vrienden gemaakt.
Wilt u het hele verhaal nog eens teruglezen? In column-55 staat alles exact beschreven.

Waarom is deze foto opnieuw actueel? Dat is een heel verhaal. In een mapje op mijn laptop heb ik zo'n 800 vakantiefoto's verzameld van de afgelopen jaren, voorzien van de plaatsnaam waar de foto gesitueerd is. Als ik mijn laptop precies 1 minuut niet gebruik, dan verschijnt de eerste foto groot in beeld. Die eerste foto is altijd die bewuste opname uit Kalenberg in de Weerribben. Daarna verschijnen de andere 799 foto's in een volstrekt willekeurige volgorde. Iedere 5 seconde komt er weer een nieuwe. Een feest aan herinneringen aan al die voorbije vakanties. Het werkt verslavend om hier een tijdje van te genieten. Vind je dat het te langzaam gaat? Met behulp van de pijltoetsjes kun je versneld door die grote massa foto's heen.
Tijdens de maaltijd kan ik het niet laten om zo af en toe met een schuin oogje naar het beeld te kijken, hetgeen bij mijn levenspartner soms de opmerking ontlokt: "Zit je weer naar dat scherm te loeren? Vergeet je niet te eten?"

In ons logeerkamertje, ergens diep weggestopt in een wandmeubel, bevinden zich de foto's van vóór de digitale periode. Verzameld in zo'n 20 grote ringbanden. Voorop elke ringband heb ik enkele etiketjes geplakt met de onderwerpen en de jaartallen uit het betreffende boek, dit om het zoeken te vergemakkelijken. Ook het doorbladeren van zo'n ringband is een feest aan herinneringen, vooral omdat het raadplegen niet dagelijks plaatsvindt.
Soms is er een duidelijke reden om weer eens "in de boeken" te duiken. Toen kortgeleden het einde van de Eerste Wereldoorlog werd herdacht heb ik de ringbanden opgezocht met onze foto's die herinnerden aan onze bezoeken aan de Franse en Belgische slagvelden: de Somme, de loopgraven van Le Chemin des Dames, het Belgische Ieper en Diksmuide. Zeker als je enkele jaren niet in die boeken hebt gekeken is het des te interessanter.
En het is vooral verslavend. Van het éne boek duik je moeiteloos in het andere.

Ook onze frequente bezoeken aan de Zwitserse Alpen, tezamen met onze dochtertjes, zijn uitvoerig op foto vastgelegd en worden nog zeer regelmatig opnieuw beleefd.
Wat was het vroeger spannend als we onze fotorolletjes konden inleveren bij de fotograaf. En nog spannender als je het mapje met vakantiefoto's weer op kon halen. Je zag voor het eerst wat je allemaal op de gevoelige plaat had vastgelegd. Op weg naar huis streken we dan vaak op een terrasje neer, bestelden we een consumptie, en genoten we met volle teugen van de vakantiebeelden. Wat een feest was dat.
Wat een verschil met vandaag. Je maakt een foto met je smartphone en meteen zie je het resultaat. Niet tevreden? Gewoon deleten en een nieuwe maken.

Nu nog steeds, diep in het digitale tijdperk, laten we onze allermooiste opnames bij de fotograaf afdrukken en krijgen ze een plekje in één van de ringbanden.
Andersom kan ook. Een mooie foto van ruim vóór 2004, het jaar dat ik mijn eerste digitale fototoestel kreeg, wordt gescand en digitaal opgeslagen en soms toegevoegd aan de vele honderden foto's in mijn verzamelmap die zorgt voor mijn schermbeveiliging. Schermbeveiliging is technisch gezien niet meer echt nodig, maar die aaneenschakeling van mooie beelden wil ik niet meer missen.

Ik zal eens precies 60 seconde stoppen met typen. Jawel, daar komt hij weer. De terrasfoto uit de Weerribben met dat mooie verhaal wat erachter zit. Achtereenvolgens komen random andere beelden de huiskamer binnen:
- onze fietsvakantie aan het Duitse riviertje de Altmühl
- de NS-wandeling tussen Woerden en Breukelen
- de Matterhorn gezien vanaf de Gornergrat
- het Gardameer in de buurt van Limone
- de jaarlijkse bietentocht door het kanaaltje bij het Goese Sas
- het kerkje van Den Hoorn tijdens onze recente Texel-vakantie
- de waterval van Schaffhausen
- de stadswandeling door Amersfoort
- een stormachtige boulevard van Vlissingen
- de Mont Saint Michel voor de Normandische kust
- de fietstocht langs de Sambre in Zuid-België
- de boottocht over de mooie Königssee bij Berchtesgaden

Elke 5 seconde een nieuw beeld. Nee, het verveelt nooit.
Fotootjes kijken, digitaal of gewoon van papier.

2 reacties

Weet je dat ik jaloers ben Han, op mensen die alle foto's zo keurig hebben gesorteerd.. Bij mij ging het in een grote doos, alles door elkaar. Dat leverde soms ook mooie momenten op, want de doos werd ondersteboven gegooid als er bijv. een nieuwe vriendinnetje van een van de jongens in beeld kwam. die moesten dan zien hoe hun lief er uitzag toen hij klein was. Daarna alles weer in het 'archief'.
Mijn moeder, helaas overleden, had haar dressoir volstaan met plakboeken, niet gesorteerd. Maar die kwamen wel met grote regelmaat voor de dag. Er werden ook plaatjes uitgepikt , wat ze dan later ontdekte. Nu ze niet meer leeft , en ik de boeken grotendeels in huis heb, denk ik weleens, ik had alles net zo goed kunnen laten zitten.
Nu met de digitale foto's heb ik ook geen mappen, ben het wel steeds van plan. Maar gewoon er doorheen scrollen levert veel plezier op. Of veel verdriet vanwege opname's van mensen waarvan ik veel hield en er niet meer zijn. 

Jopie Meerman

25 November 2018 om 10:14

Ik zal het maar eerlijk zeggen Jopie: naast die 20 mooie geordende ringbanden hebben we ook nog wel doosjes met foto's die totaal ongesorteerd en ongeorganiseerd zijn...

han44

25 November 2018 om 15:11

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.