Columns met een glimlach

Verhalen en ontboezemingen die ironisch bedoeld zijn

437. Schapen en zeehonden

1 reactie

Jazeker, het is gelukt!!! We hebben sinds vorige week alle vijf de Waddeneilanden bezocht. Vergezeld door een bevriend echtpaar kochten we in Den Helder een retourtje voor één auto met inhoud richting Texel. Je kunt alleen maar een retourtje kopen, want per auto kun je het eiland alleen verlaten via de Den Helder route. Slechts voetgangers en fietsers kunnen in de zomer het pontje naar Vlieland kiezen. Op de terugweg naar Den Helder wordt zelfs je retourtje nìet gecontroleerd. door een vriendelijke Texelse dame vanachter een loket. Dat zou ook zinloze geldverspilling zijn. Je rijdt gewoon de boot op, niemand houdt je tegen.

Op het eiland sliepen we in een historische herberg in het Waddenzee-plaatsje Oudeschild, waar in de Middeleeuwen zelfs Michiel de Ruyter nog had overnacht. Daar was nu niets meer van te merken, het beddengoed was keurig verschoond. Maar voor ons Zeeuwen gaf dat toch een rustig en vooral veilig gevoel.

Wie Texel zegt denkt aan schapen. Er zijn op dat eiland inderdaad meer schapen dan mensen. Zoiets zeggen ze ook over Brabant: er zijn dáár meer varkens dan mensen.
Behalve schaapjes kijken hebben we ook alle dorpjes uitvoerig bekeken. Vooral het pittoreske Oosterend, de laatste maanden bekend van radio en TV, is een juweeltje.
Helemaal op de noordpunt staat de vuurtoren. Ooit, lang geleden, vèr voor dokter Deen, hadden we dit bouwwerk al gezien vanaf het juttershuisje op de Vliehors, de meest westelijke punt van Vlieland. En nu was het juist andersom. Vanaf de Texelse vuurtoren zagen we Vlieland liggen, inclusief de contouren van het juttershuisje.

Een niet te missen object is de slufter. De zee komt hier elke vloed een eind het land in. De slufter lijkt op de Zwingeul tussen Cadzand en Knokke. Zonder laarzen is het niet aan te raden om in dit gebied een wandeling te maken.

Van de dorpjes is Den Burg de hoofdplaats met de meeste winkels. De Koog is het uitgaanscentrum van Texel, ons dorpje (Oudeschild) heeft een haven met een vissersvloot, maar het meest vreemde dorpje is toch Den Hoorn. Het meest gefotografeerde kerkje van Texel ligt helemaal zielig alleen ten noordoosten van het dorp Den Hoorn (zie foto aan het begin). Het dorp zelf is in de loop van de eeuwen naar het zuidwesten "gewandeld".
Iets dergelijks tref je aan in het Zeeuwse Wemeldinge. De kerk ligt helemaal in het westen en het dorp is in de loop der jaren naar het oosten "gewandeld", in de richting van de bedrijvigheid van het kanaal door Zuid-Beveland.

Een bezoek aan de zeehondjes van Ecomare is een vast onderdeel van een aantal dagen Texel. Geweldig als die beestjes gevoederd worden met vis en ze moeten een gevecht aangaan met de rondkrijsende meeuwen, die ook niet vies zijn van een lekker visje. Maar meestal moeten de meeuwen op een houtje bijten. In Ecomare is trouwens veel meer te zien dan alleen maar zeehondjes.

Tot besluit nog een verhaaltje over een bezoek aan een restaurant op onze eerste avond.
Het zag er best gezellig uit, dat met feestlichtjes versierde restaurant op het havenplateau van Oudeschild. Alleen, hoe goed we ook zochten, we zagen geen menukaart aan de buitenkant of bij de ingang. Eigenlijk moeten dan alle alarmbellen gaan rinkelen, maar we besloten de gok te wagen.
Eenmaal binnen werd het ons snel duidelijk: we zaten in een eetgelegenheid uit de hogere prijsklasse. Dat bleek al uit de lijst met peperdure aperitieven die voor ons op tafel lag.
Toen kwam er een vriendelijke dame met vier iPads onder haar arm. Dit bleken de menukaarten te zijn !!!! Dat hadden we nog niet eerder meegemaakt. De iPads waren alleen bedoeld om een menu uit te kiezen. Tussendoor even googelen of het de volgende dag mooi weer zou worden was er niet bij.
De gerechten waren aan de prijzige kant. Ik druk me hierbij erg zwak uit. Na de keuze gemaakt te hebben kwam de kok ons persoonlijk op de hoogte stellen van de aard van de bijgerechten, de toevoegingen, de extra smaakmakers. In een apotheek kost zo'n uitleg € 6,00 per nieuw geneesmiddel. In dit geval betaalden we ongeveer dezelfde meerprijs per persoon, per gerecht.
Bij het bestellen van de nagerechten kwamen de iPads weer op tafel. We waren tevreden met koffie. Maar ongevraagd werd er bij elke koffie toch nog een bolletje ijs geserveerd en een schaaltje met chocoladebonbons op basis van ansjovis. Wie verzint zoiets?

De voorlaatste pagina in het keuzemenu van de iPads was gereserveerd voor onze jonge gasten.
De laatste pagina heb ik niet bekeken, maar was waarschijnlijk bestemd voor onze trouwe viervoeters, die wel eens uit een bak water mogen slobberen
1 liter water uit de Waddenzee:  € 5,00
1 liter water uit de kraan: € 7,50
1 liter bronwater uit Spa (B): € 12,50
Honden kunnen met hun rechtervoorpoot op de iPad een keuze maken.

Het totaalbedrag van deze uitspatting zal ik u besparen. De overige dagen hebben we ietsje rustiger aan gedaan...

1 reactie

Mooi verhaal over dat net iets te dure restaurant. Je had helemaal gelijk. Geen wettelijk verplichte menukaart buiten? Dan eigenlijk niet naar binnen gaan. 

Toos van Holstein

13 November 2018 om 13:49

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.