Columns met een glimlach

Verhalen en ontboezemingen die ironisch bedoeld zijn

436. De laatste telefoongids

2 reacties

Het zat eraan te komen. De allerlaatste telefoongids is aanstaande. Vrijwel niemand maakt er nog gebruik van dit dikke boekwerk. Dus waarom zou je de mensen nog lastig vallen met een lijvig exemplaar met een dikte van 1,2 cm. De dikte valt nog mee de laatste jaren, vroeger waren ze minstens twee keer zo dik. Een schatting van de totale hoogte van de stapel telefoonboeken die wij sinds 1967 mochten ontvangen: dit zal zeker de 80 cm overtreffen.
Niet meer controleerbaar, want met het ontvangen van het nieuwe exemplaar ging het oude exemplaar bij ons altijd in de oud-papierbak. Mogelijk zijn er verzamelaars onder ons die zich toegelegd hebben op het sparen van telefoonboeken? Dan zit er wel een steekje aan je los...

Hoe moet dat dus volgend jaar, als er geen nieuw exemplaar meer is? Gewoon even googelen naar telefoonboek.nl of nummerzoeker.nl. Hoewel velen van ons geen vast nummer meer zullen hebben en het afkunnen met het 06-nummer van hun smartphone. Dit nummer staat in de lijst met contacten van al hun vrienden en kennissen. En dat is vice versa.
Er zijn al mensen die zich tegenwoordig een ongeluk schrikken als plotseling in de huiskamer de vaste telefoon begint te rinkelen. Dit geluid zijn ze niet meer gewend. Heel vaag is er nog de herinnering aan vroeger tijden.
Bovendien, waarom zou je überhaupt bellen, als je ook kunt mailen, twitteren, facebooken, berichtjes sturen via Messenger of nog handiger: appen.
Weet u trouwens dat de term Whatsapp is gestolen van de titel van een Amerikaanse speelfilm? Deze film heette "What's up doc" met Barabara Streisand en Ryan O'Neal in de hoofdrollen. En datzelfde zinnetjes kwam ook al voor in de cartoons van het tekenfilmkonijn Bugs Bunny. Niet veel mensen zijn op de hoogte van deze brutale vorm van plagiaat plegen.

Een heel ander onderwerp:
Het speelt zich af in de eindjaren '60. We waren amper één jaar getrouwd. Een handige verkoper weet zich door te dringen tot in onze huiskamer en spreekt met veel enthousiasme over de Winkler Prins encyclopedie. Nee, het was niet meneer Prins zelf. De jongeman heeft deel-1 bij zich en hij demonstreert de uitgebreide tekst bij het zoekwoord AARDAPPEL. Natuurlijk zijn we even later verkocht en zet ik mijn handtekening onder de aanschafclausule van de complete werken 1 t/m 20.
Elke twee maanden kwam er een exemplaar bij. Na zo'n 2 jaar waren we compleet. Inmiddels zitten we in de jaren '70. Nee, we hadden totaal geen spijt van onze aankoop. We konden ons zelfs inschrijven voor de jaarboeken die hierop volgden. Alle nieuwe items werden jaarlijks verzameld. De banden van de jaarboeken sloten naadloos aan met de encyclopedie zelf. De jaarboeken '72, '73 en '74 hebben we nog verzameld, daarna vonden we het welletjes. De encyclopedie was een pareltje in onze huiskamer. Als een soort statussymbool kregen de 20 delen een ereplaats in onze boekenkast. En regelmatig werden ze geraadpleegd.
Bij talloze andere gezinnen ging dat precies zo.

Het statussymbool van de encyclopediebanden drong ook door tot de toonzalen van de meubelgiganten. Als achtergrond van een tentoongestelde zithoek stond er in één van de kasten een encyclopedie te pronken. Bij nader inzien was het geen echte: de 20 banden waren nep. Het was slechts een kartonnen omhulsel. Achter de façade waren geen boeken, doch slechts een hoeveelheid lucht.

Deze interessante lectuur uit de 60-er jaren bevindt zich thans op de àllerhoogste plank van onze boekenkast. Ze worden niet of nauwelijks nog aangeraakt. De schuld van dit alles bestaat uit slechts één woord: Google. Je hoeft maar iets in te tikken en het verschijnt uitvoerig op je beeldscherm, compleet met afbeeldingen. Waarom zou je nog bladeren in je encyclopedie.

Maar .................... stel dat de wifi het op een kwade dag vertikt. Wat moet je dan? Geen wifi betekent geen Google.

Stel dat ik precies op dat moment dringend iets wil weten over de NULMERIDIAAN.
Om één van de delen van de encyclopedie te raadplegen moet ik eerst naar de schuur om het trapje te halen. Na het klimmen van enkele treden pak ik deel 14 van de 20: NEDE tot PAGA staat er cryptisch op de band van dit exemplaar. Dat wil zeggen dat globaal alle wetenswaardigheden van NEDERASSELT (een dorpje in het Rijk van Nijmegen) tot PAGANINI (Italiaanse componist) in dit deel vermeld staan, dus ook de NULMERIDIAAN.
Daarna moet ik het stof afblazen wat zich in de loop van vele jaren bovenop de band verzameld heeft. Mijn echtgenote staat erop dat ik deze handeling buitenshuis uitvoer. Een beetje overdreven want bij de eerstvolgende stofzuigerbeurt is dat stof alweer keurig opgezogen.
Het is voor mijn echtgenote te hopen dat de wifi het snel weer zal doen. Want ook de delen 1 t/m 13 en 15 t/m 20 zitten uiteraard dik onder het stof.
Misschien verstandig om onze gehele boekenkast een keer stofvrij te maken? Als ik een keer heel veel tijd over heb, dan wil ik wel eens kijken.....

 

(vanwege vakantie even geen columns)

 

2 reacties

Allereerst een fijne vakantie gewenst.. Misschien lees je de reacties, zo niet, dan heb ik toch maar even geschreven.
Dat oude telefoonboek gaat bij ons mee naar de caravan, aangezien wij daar geen alles wetende mobiel of e.d.  gebruiken, maar een oude Nokia die niet alle telefoonnummers bevat, is dat soms weleens gemakkelijk. Ik gebruik dat boek ook om adressen op te zoeken van mensen die me een kerstkaart sturen en waar ik geen plek voor in mijn adressenboek reserveer. Moeten het dus wel mensen uit Zeeland zijn...

En die WP, we hebben er ook een van bij elkaar gespaard en ik moet zeggen dat onze zoons tijdens hun middelbare schooltijd, nog zonder Google dus, er heel veel in gespeurd hebben. Met succes, ze zijn beiden geslaagd.
Na een grote opruiming van onze boekenkast zijn die zware dingen naar boven verhuisd, en toen we verkasten naar ons nieuw gebouwde huis, met tussentijds zelfs een huurhuis, ging alles weer naar de vliering.
Maar toen het appartement in beeld kwam, werd het tijd om de boel weg te doen. Via ZeelandNet kwam er een dame op de advertentie af en die laadde haar autootje vol.
Ik heb me altijd afgevraagd of ze veilig thuis is gekomen, zonder dat de bestelauto doorgezakt is.
En googelen..? Ik doe doe het misschien wel beter dan Hans Kazan.

Groeten

Jopie Meerman

29 October 2018 om 14:51

Allemaal heel herkenbaar, zowel het verhaal over de telefoon als over de encyclopedie. Ook ik had ooit zo'n rij boeken staan. Maar ja, op een bepaald moment ruimtegebrek in de boekenkast. Dus je kunt wel raden wat er met die prachtige rij gebeurde. Overgedaan aan iemand anders van wie ik weet dat die rij nu ook daar is verdwenen. Allemaal tekenen van vooruitgang? De toekomstige geschiedenis zal 't leren.

Toos van Holstein

31 October 2018 om 12:13

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.