Columns met een glimlach

Verhalen en ontboezemingen die ironisch bedoeld zijn

429. PostNL

1 reactie

De meest betrouwbare postbezorger aller tijden is nog steeds de postduif !!!
Maar eerst even een klein stukje geschiedenis. De Posterijen, PTT (1928), TPGPost (2002), TNTPost (2006), PostNL (2011). Deze naamsveranderingen hadden alleen de bedoeling om het imago van het bedrijf op te krikken. Sorry, ik vergeet de eerste schakels in het geheel: de postduif, de postkoets en de trekschuit.
PTT betekende Post Telegraaf Telefoon. Post is er nog een beetje, Telegraaf is een langzame dood gestorven en is opgevolgd door een SMS-je en later door een Appje. De antieke Telefoon is bijna voor 100% vervangen door de smartphone. Er zijn alleen nog een paar zielige oude mannetjes, zoals ik, die halsstarrig weigeren om over te stappen op dit moderne communicatiemiddel.
TNTPost was een explosieve naam ontstaan uit de fusie van TPG met een Australische firma. Maar iedere scheikundestudent die in de klas een beetje opgelet heeft weet dat de afkorting TNT ook staat voor "trinitrotolueen", een middel om zaken op te blazen, in de meest letterlijke zin. Vijf jaar later blies TNT zichzelf op en kwam er alweer een nieuwe afkorting: PostNL.

De problemen van het personeelstekort bij PostNL waren tijdens de kerstdagen van 2017 al zichtbaar. Een flink deel van de kerstpost viel pas half januari 2018 in de bus en dat geeft geen vertrouwen bij de minderheid van de Nederlandse bevolking die er nog steeds prijs op stelt om zo af en toe een kaart of een brief te sturen in plaats van het onpersoonlijke mailtje, Facebook-je Twitter- of Messenger-bericht.
Diezelfde problemen doen zich nu al voor in september, dus dat belooft wat voor de kerstpost van over een paar maanden. Waar vroeger de postduif uitblonk in stiptheid, moet je bij PostNL maar afwachten of de aan hen toevertrouwde poststukken op tijd hun bestemming zullen bereiken.

De werknemers van PostNL zijn per brief ingelicht dat het water tot de lippen is gestegen en dat ook het kantoorpersoneel aan de bak moet. Ook de directeur en al die andere hotemetoten moeten aan de slag. Een oranje hesje aan, een fiets aanschaffen met loodzware fietstassen. Even het stratenplan uit je hoofd leren, en door weer en wind de post bezorgen. Dat zal effe tegenvallen voor al die kantoorlieden. Da's weer eens wat anders dan de hele ochtend heen en weer naar de koffiemachine te slenteren en het zoveelste bakkie te tappen. Ook het hogere personeel met de grootste jaarlijkse bonussen moet er aan geloven.

We maken even een financieel rondje door de geschiedenis. In 1950 waren de postzegels f 0,10 (omgerekend bijna € 0,05) met de beeltenis van koningin Juliana. Op een kaart mocht je een zegel van f 0,02 plakken (omgerekend bijna € 0,01).

Tegenwoordig is dat wel even anders. Aan de buitenkant kun je niet meer zien hoe duur zo'n zegel is. Er staat alleen maar een onpersoonlijk cijfer één op de voorkant. Na even googelen komen we er achter dat het cijfer één staat voor een waarde van € 0,83, dat is bijna 17x zoveel als in 1950. Volgens de inflatiewijzer is de inflatie tussen 1950 en 2018 gestegen met een factor van ruim 9. Bij de ontwikkeling van de postzegelprijzen ging de inflatie dus bijna twee keer zo snel. Ja, u ziet het, ik ben heel diep in de materie gedoken.

Dus binnenkort gaat het kantoorpersoneel van PostNL brieven en kaarten "matten". Op het eerste gezicht lijkt dit een term uit de vechtsport, maar "matten" betekent in termen van PostNL: op de mat doen neerkomen. Soms zal de post de mat nooit bereiken. Òfwel er is helemaal geen mat, òfwel een agressieve viervoeter fungeert als een levende papierversnipperaar. In het laatste geval zijn zelfs de vingers van de bezorger van PostNL niet veilig. Dit is een extra waarschuwing voor al die mensen van het hoofdkantoor die binnenkort gaan bezorgen: steek nooit je vingers door de brievenbus.
Niet overal hangt een waarschuwingsbord zoals op het plaatje. Ook de krantenabonnee zal het weten dat hij een hond heeft. Ga er maar aan staan: elke morgen een legpuzzel van minstens duizend stukjes kapot gescheurde krant in elkaar leggen. En daarna moet je diezelfde krant ook nog eens gaan lezen, waarbij het omslaan der bladzijden een crime betekent. Op den duur gaat dat vervelen, maar dan is er gelukkig het digitaal abonnement. Veilig en voordelig, want een Duitse herder lust nu eenmaal geen iPads. Tenminste dat denk ik. Het menu van zo'n ondier bestaat toch voornamelijk uit postbodes, poststukken en kranten.
Ik zit net te denken. Honden zijn slimme huisdieren. Zou het niet mogelijk zijn om die beesten zo af te richten dat ze alleen blauwe enveloppen van de Belastingdienst verscheuren en, na enige oefening, ook alle post met het logo van het Centraal Justitieel Incassobureau uit Leeuwarden, die altijd voor sympathieke post zorgen als je ergens op een binnenweg 5 kilometer per uur te hard hebt gereden. Prachtig als zo'n trouwe viervoeter juist die post selecteert en vernietigt. Ook de hardnekkig volgende aanmaningen worden dan op dezelfde manier behandeld. Terwijl ik dit schrijf zit ik serieus te denken om zo'n slimme hond aan te schaffen.

Tot slot. Ik ben heel benieuwd of het kantoorpersoneel, inclusief de directie, van PostNL het tij kunnen keren. Vooral de kerstpost heeft onze belangstelling. Wij versturen namelijk nog kerst- en nieuwjaarskaarten. Hoe ouderwets kan iemand zijn...
En voor het geval het opnieuw dreigt mis te lopen, weet iemand van u waar je betrouwbare duiven in kan huren?

1 reactie

Over die hond zou ik nog maar eens nadenken! Uiteindelijk weten ze je toch wel te vinden en dan is die boete ook veel meer gestegen dan de inflatie van de laatste 50 jaar. Dat zou toch zonde zijn! En in de tussentijd heb je die hond ook nog moeten voeren met aan inflatie ondehevig dierenvoedsel uit de supermarkt.

Toos van Holstein

13 September 2018 om 13:06

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.