Columns met een glimlach

Verhalen en ontboezemingen die ironisch bedoeld zijn

426. Kleine porties

4 reacties

Ja, we voelden mee met die mevrouw die haar beklag deed in de PZC. Haar statement was meer dan duidelijk: "Waarom serveren restaurants geen kleine porties aan klanten die geen grote hoeveelheden voedsel weg kunnen stouwen, om welke reden dan ook?". Een ander opzichtig voordeel voor het aanbieden van kleinere porties: er wordt uiteindelijk minder voedsel weggegooid. Èn bij het verder lezen van deze blog blijkt dat de kans groot is dat de horeca-eigenaar er ook nog wel bij vaart. Financieel gezien.

Bij onze Oosterburen zijn ze al een stuk verder.
Al vele jaren lang is de Seniorenportion een veelgebruikte term voor een kleiner stuk vlees. Gunstig voor het restaurant, want voor de helft van de biefstuk vragen ze 75% van de normale prijs. Dit is pure winst voor de horeca. Hier moeten Nederlandse restauranthouders onmiddellijk op inspelen. En het zijn niet alleen onze senioren die graag een kleiner stukje vlees op hun bord zien. Het is soms verbijsterend welke hoeveelheden kostbaar voedsel mee terug naar de keuken gaan. En vanuit de keuken linea recta naar de afvalbak. De 240 liter GFT afvalbak, kort geleden nog beschreven in column-416 is binnen de kortste keren tot de nok gevuld. Dit moet anders kunnen. En dat kan ook, lees maar verder.

Pappenheim ligt aan het Zuid-Duitse riviertje de Altmühl. U kent de bekende uitdrukking wel: "Hij kent zijn Pappenheimers". Nou wij ook. We kennen intussen de ijsboer, de serveersters in ons stamrestaurant en de eigenaars van de Zimmer-Frühstück. Deze streek fungeerde jarenlang als onze tussenstop naar de Duitse of de Oostenrijkse Alpen. Zowel op de heen- als op de terugweg. De laatste keer bezochten we weer ons stamrestaurant. De menukaart was volledig vernieuwd. Achter elk gerecht stonden 3 verschillende prijzen, opklimmend in grootte. Bovenaan de prijskolommen stonden de woorden KLEIN, MITTEL en GROSS.
Een verademing, want ik lust zelf best "ein grosses Schnitzel" maar mijn vrouw heeft ruim voldoende aan "ein kleines Schnitzel". Zij denkt nog met afgrijzen terug aan die megaschnitzel die ooit in het Duitse Treseburg (in het Harz-gebergte) op haar bord werd gedumpt. Natuurlijk kon ze die bij lange na niet op. En het restant stiekem uit het raam gooien was ook al niet gelukt. Zie column-11 voor het volledige verhaal.
En toen de ober na de maaltijd komt opruimen en hij zag dat er nog 85% van de schnitzel onaangeroerd was, probeerde ze een excuus te stamelen. "Das Schnitzel war ein bisschen zu gross für mich....". Wat is het dan een uitkomst als je op voorhand een klein exemplaar kan kiezen.

Een paar jaar later hebben we Pappenheimse methode (drie verschillende porties voor drie verschillende prijzen) ook gezien aan de Main, aan de Neckar en aan de Moezel. In Duitsland is deze formule dus al behoorlijk gangbaar en terecht!! Nu alleen nog even de Nederlandse restaurants nog even over de streep trekken. Financieel hoeft dat helemaal niet zo'n offer te zijn. Voor de gerechten onder het kopje KLEIN is het gebruikelijk, ook in Duitsland, om naar verhouding een wat hogere prijs te vragen dan het precieze gewicht van het biefstukje in grammen. Nu alleen nog even een nieuwe menukaart laten drukken.
Ik wil vanaf deze plaats alle horeca-ondernemers oproepen om tot deze methode over te gaan. Wat zou het geweldig zijn dat alle restaurants voortaan 3 kolommen met prijzen achter hun gerechten hebben staan...

Het mag eventueel ook nog een stukje ludieker. Wat dacht u van een pannenkoekhuis die kledingmaten hanteert om de grootte van de pannenkoeken weer te geven: S, M, L, XL en eventueel ook nog XXL. Het is alleen de vraag of ze voor die laatste pannenkoek een pan beschikbaar hebben die groot genoeg is.

Tot het zo ver is blijft de Nederlandse klant rekenen op zijn of haar vindingrijkheid:
- één stuk appeltaart bij de koffie met twee vorkjes
- één flesje bitter lemon met twee rietjes
- het verschil tussen een glas gekoeld kraanwater en een Spa blauw is niet te proeven, dus als het even kan kiezen we voor het eerste: € 0 tegen € 2,20

Tot slot nog een extra vraag aan onze gezamenlijke uitbaters:
Waarom krijg je bij het bestellen van een koffie of een capuccino een koekje, helaas verpakt in een nauwelijks te verwijderen plastic omhulsel. En als je een sinas of een spa rood of een bitter lemon bestelt krijg je helemaal niets extra's.
Bij het bestellen van een Belgisch biertje krijgt de liefhebber heel vaak een bakje pinda's of andere nootjes, maar standaard is dit niet. Vooral niet in streken die geteisterd worden door brutale kraaien, duiven of meeuwen, die eerder bij de pinda's geraken dan de bierdrinker vanachter zijn glas.
Mijn slotvraag: Kan ik bij het bestellen van een oer-Nederlandse Heineken alstublieft voortaan ook een bakje pinda's erbij krijgen. Dus niet alleen bij een Westmalle Tripel. Ik beloof dat ik ze op zal eten. Ze hoeven dus achteraf niet in de kliko.

Dankuwel.

4 reacties

Nu is het wel zo Han, dat we in Nederland soms al kleine porties krijgen zonder daar speciaal naar te te vragen,  verkdie hoeven zich dus niet aan te passen. Stel je voor.. Dan verkoopt de fritestent naderhand wel wat meer.
En de pannekoekgrootte ? Ik herinner me dat we ooit ergens waren waar de term XXL nog niet toepasselijk was..het was meer OMG!
Ik ga koken, beschaafde porties peultjes, kabeljauwhaas, tomatensalade en Frieslanders.. Er gaat hier trouwens zelden iets terug naar de keuken, behalve ik dan!
Fijne avond.

Jopie Meerman

16 August 2018 om 18:03

Beste Guus,

Graag wil ik in contact komen. Ik kan hier geen contact gegevens vinden.  Het gaat over Pannevis.

mijn email adres is

r.heijmerink@gmail.com

Rosje

19 August 2018 om 21:58

Ik ben het weer eens helemaal met je eens. Al die grote porties, 't slaat nergens meer op. Bij Van der Valk hadden ze trouwens al heel lang seniorenporties. Of dat nog is? Dat weet ik niet. En dat water? Ik erger me er vreselijk aan dat je tegenwoordig vaak alleen maar water in flessen kunt bestellen bij je restaurantmaaltijd. Tegen natuurlijk een belachelijke prijs.

Toos van Holstein

22 August 2018 om 11:12

Vanavond kreeg ik de link naar dit artikel toegestuurd. Wat een leuke blog is dit. Ik was heus verrast. We gaan het artikel morgen op de Facebookpagina van KleinePorties plaatsen. 

Met vriendelijke groet,

Sandra de Blaeij

KleinePorties

S. de Blaeij

23 August 2018 om 19:25

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.