Columns met een glimlach

Verhalen en ontboezemingen die ironisch bedoeld zijn

421. Hier openen (2)

3 reacties

Wat het openen van verpakkingen betreft ben ik nog steeds dezelfde sukkel als een aantal jaren geleden. Wat die ingenieurs industriële vormgeving ook voor geniale oplossingen bedenken om het ons makkelijker te maken, bij mij slaat dat helaas niet aan.

Neem als voorbeeld het kopje koffie op één van de terrassen aan de Goese Markt. Een gezellig momentje in de week. Maar dan komt het. Het bijgeleverde koekje zit verpakt in een stukje plastic. Met een rood stripje probeert de fabrikant van deze standaardkoekjes aan te geven waar het plastic precies verwijderd dient te worden. Uit ervaring weet ik inmiddels dat ik daar juist NIET moet zijn. Met een fikse scheurbeweging doe ik een moedige poging om het koekje te ontdoen van dat vervelende omhulsel. Meestal lukt dat ook wel, hoewel de helft van de inhoud als nutteloze kruimels op het terrastafeltje belandt.
Wat moet ik doen om dit in de toekomst te vermijden? Aan de serveerster vragen of ze m'n koekje wil bevrijden uit de verpakking? Nee, daar ben ik toch een beetje te trots voor. Aan mijn vrouw vragen hoe het ook weer moest? Het antwoord wat ze dan standaard geeft: "Openen bij het rode stripje" Dus daar schiet ik ook niks mee op.

Het advies aan alle restaurants: koop gewoon een paar kilo koekjes bij de AH, doe die in een grote trommel en laat elke klant hier een koekje uit pakken. Misschien ietsje duurder, maar een stuk milieuvriendelijker: geen plastic. Èn ...... geen onhandige klanten die zitten te modderen met de verpakking. En als je bij het afrekenen een redelijke fooi overlegt? Dan mag je nòg een koekje pakken!!!

Trekogen zijn nog steeds één van m'n grootste problemen. Bij het openen van een literpak lang houdbare melk doe ik ècht m'n best. Met een beetje geluk morsen er slechts een paar druppels, maar nog veel vaker is het een substantieel plasje wat er op het aanrecht overblijft. Jammer van die kostbare vloeistof.

En dan zijn er van die risicovolle sluitingen. Als je een blikje knakworstjes zonder lichamelijk letsel open krijgt dan heb je puur geluk gehad. Als ik mezelf niet vertrouw dan stap ik over op de ouderwetse blikopener.

Bij het openen van een fles wijn hoop ik altijd op een gewone ouderwetse kurk, die zich laat verwijderen door een gewone ouderwetse kurkentrekker. Helaas. De meeste wijnflessen hebben tegenwoordig een schroefdop, die muurvast verankerd zit aan het gedeelte wat daaronder zit. Met de hand openen is zo goed als onmogelijk, dus sinds enige tijd ligt er een waterpomptang startklaar, voor het geval dat. Tezamen met de loep (om handleidingen beter te kunnen lezen) is dit één van de onontbeerlijke hulpmiddelen geworden.

Steeds meer huishoudelijke artikelen zitten verpakt in hard plastic. Om dit plastic te verwijderen dient de EHBO-doos in de buurt aanwezig te zijn. Na een kwartiertje modderen met schaar en stanleymes is het voorwerp bevrijd uit z'n verpakking. En wat lees je dan ergens op een etiketje in een hoekje van het plastic? "Ruilen is alleen mogelijk als de verpakking ongeschonden is". Te zot voor woorden!!
Gelukkig ben ik niet de enige kluns op dit gebied. Een collega van me (jazeker, alweer een man) liep bij het uitpakken van hard plastic een slagaderlijke bloeding op. Niet leuk natuurlijk, maar ik ben toch opgelucht dat ik niet de enige sukkel ben.

Het volgende verhaal valt ook onder het kopje "hier openen". Hoewel..... wat kan er misgaan bij het openen van een waterkraan? Lees verder en huiver.
Een avondbezoek samen met onze vrienden aan een, voor ons, onbekende familie liep uit op een klein drama. Halverwege de avond moest ik even sanitair. Kan gebeuren. Toen de heer des huizes mij het toilet had gewezen kon ik mij wijden aan wat ze, in de Efteling, een kleine boodschap noemen. "Na het plassen, handen wassen" was het rijmpje dat ik ooit, lang geleden, van mijn moeder had geleerd. Bij het openen van het kraantje bij het wasbakje gebeurde het. Een veel te ferme straal spetterde keihard op de bodem van het fonteintje en ook voor een groot deel over mijn lichtgrijze pantalon, die dus voor een belangrijk deel plotseling donkergrijs was geworden. Wat te doen? Een uurtje op het toilet blijven om te wachten tot alles weer opgedroogd is? Nee, dat valt op. Het alternatief was: open kaart spelen. Met mijn kletsnatte pantalon betrad ik de huiskamer. Het verhaal van de spetterende kraan werd minzaam ontvangen, maar ik voelde het "aan mijn water": dit gelooft niemand. Iedereen meende dat de natte plekken waren veroorzaakt door een vloeistof die in de verste verte niets te doen had met kraanwater. Je kunt praten als Brugman, maar iedereen had zijn/haar mening al gevormd.

Mijn grootste blooper ooit? Dat was toen ik, jaren geleden, op solofietstocht door België reed en toen ik 's avonds mijn nieuwe tube tandpasta maar niet open kreeg. Dit is waar gebeurd. Ik had met de andere kant van de schroefdop het laatste obstakel kunnen verwijderen, maar...wist ik veel. Dit was een nieuwe uitvinding van onze ingenieur industriële vormgeving en ze hadden mij daarvan niet op de hoogte gesteld. Wat kon ik doen? De volgende dag een nieuwe (Belgische) tube tandpasta kopen, die gelukkig nog op de ouderwetse manier open ging...

Heeft u ook nare ervaringen met zogenaamde "moderne" sluitingen? Ik hoor het graag van u. Het geeft mij rust en voldoening als andere mensen ook wel eens tegen zulke problemen aanlopen.

3 reacties

Het niet op fatsoenblijke manier kunnen openen van een melkkuipje, wat een mooie zin is dit, heeft mij ertoe gebracht  mijn koffie zonder melk te drinken...
Heb altijd wel een pakje kuipjes in huis voor gasten die dit evt. nog wel durven. Helaas blijkt dan , als ik met een XL vergrootbril op het gevaarlijke lipje kijk, dat die melk dan weer over de datum is.
Het leven van een Levensgenieter valt soms niet mee Han..
Mooie zondag gewenst!

Jopie Meerman

08 July 2018 om 09:37

Ik drink sinds mensenheugenis mijn koffie zwart, maar ik heb m'n echtgenote wel eens zien modderen met die cupjes. Dat ging nogal eens mis...

han44

08 July 2018 om 15:04

Een heel herkenbare column! Ik zie levensgezel ook vaak aanmodderen met al dat soort sluitingen. Zou 't een mannenkwaal zijn? 

Toos van Holstein

11 July 2018 om 12:36

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.