Columns met een glimlach

Verhalen en ontboezemingen die ironisch bedoeld zijn

401. Foute grappen

0 reacties

Vrijwel niemand kon de zogenaamde grap waarderen. Toen Renée van der Gijp in het programma VI plotseling een blonde pruik opzette en en passant verklaarde dat hij voortaan Renate genoemd wilde worden. Een verwijzing naar de Belgische journalist Boudewijn van Spilbeek die onlangs besloten heeft om als vrouw door het leven te gaan.
De actie van "meneer" (of "mevrouw") van der Gijp was een hot item op de social media. De overgrote meerderheid van de reacties was negatief: dit was een zogenaamde foute grap, die absoluut niet in een TV-programma past, waar het over voetbal behoort te gaan.

In diezelfde week werd er nog een foute grap gescoord, op een heel ander niveau, in een heel andere omstandigheid. D'66 coryfee Pia Dijkstra moest de Eerste Kamer overtuigen van de voordelen van de zogenaamde donorwet, waarin iedereen automatisch donor is, behalve als hij/zij expliciet verklaart dit niet te willen.
Een CDA-woordvoerster vroeg aan Pia Dijkstra de garantie dat iedereen straks de nieuwe wet zal begrijpen. Reactie van Pia: "Garantie kan ik niet geven. Garantie krijg je alleen als je een nieuwe stofzuiger koopt".
Dit zogenaamde "grapje" viel verkeerd bij een groot aantal senatoren en dat is begrijpelijk. Met dit goedkope grapje scoorde mevrouw Dijkstra geen punten.

Beroepsgrappenmakers zoals Freek de Jonge, Youp van 't Hek of Theo Maassen, om er eens een paar te noemen moeten constant op hun hoede zijn. Kan ik deze grap wel lanceren? Is deze grap niet òp het randje of zelfs òver het randje?
Heel lang geleden maakte Freek de Jonge, toen nog deel uitmakend van Neerlands Hoop, een grap over de transporten van de Joden naar de concentratiekampen. Deze kon echt niet. De hele zaal, die bij elke voorgaande grap gebulderd had, bleef nu muisstil. Dit was een foute grap. Waarom had Freek dit niet aan zien komen bij de try-outs? Of waren er toen nog geen try-outs?
Gelukkig zijn Freek, en ook Youp, inmiddels een stuk milder geworden. De harde grappen zijn er een beetje af.

Een verhaaltje over mezelf:
Jarenlang, in mijn onderwijscarrière, heb ik bij elke Kerstviering een Powerpoint-voorstelling gehouden voor mijn collega's. Humoristisch, licht kritisch. Een soort eindejaarsconference, waarbij iedereen op de hak werd genomen. Goed bedoeld. Zeker niet bedoeld om mensen te kwetsen. Alles was gewikt en gewogen. Je bent vooraf constant bezig om je grappen te beoordelen. En dan moet je op eieren lopen. Dat is een riskante bezigheid. Heeft u al eens op eieren gelopen? Voor je het weet trap je ze kapot. Je wilt uiteindelijk niemand beschadigen.
Toch heb ik één keer nogal wat kritiek gekregen op één van m'n grappen.
Dat was de schuld van Silvio Berlusconi, ooit de machtigste mens van Italië. Silvio nam het niet zo nauw met de vrouwvriendelijkheid (zie column 147).
Het zou verstandig geweest zijn om Silvio medisch te laten "helpen", op dezelfde manier zoals een dierenarts jonge mannelijke hondjes helpt, door via een korte ingreep te bewerkstelligen dat de reutjes minder interesse tonen voor de teefjes.
Helaas is deze ingreep bij Berlusconi nooit uitgevoerd.
Eén van zijn meest bizarre uitspraken: "Het moet toegestaan zijn om één keer in de billen van een vrouw te knijpen". Deze uitspraak deed hij ruim voor de #Metoo-discussie.

Deze uitspraak bracht me tot de volgende Powerpoint-grap op de Kerstmiddag. Op één van de dia's was een zogenaamde "knijpkaart" te zien. Ik wilde (zogenaamd) het knijpen in vrouwenbillen in goede banen leiden. Links stonden, onder elkaar, de namen van 8 mannelijke collega's. Bovenaan stonden, naast elkaar, de namen van 8 vrouwelijke collega's. Voor de rest werd de dia ingenomen door een hokjesschema met 64 hokjes, waarin zo af en toe een kruisje was ingevuld. Zo'n kruisje betekende: de bijbehorende dame was één keer door de bijbehorende heer betast. Een hokje zonder kruisje betekent dat tussen die twee mensen het "contact" nog niet had plaatsgevonden.

Ikzelf vond het geheel best humoristisch, maar niet iedereen was het toen met me eens...

Een ander voorbeeld, iets milder:
Een paar jaar geleden heb ik een soortgelijke presentatie gehouden voor personeel en vrijwilligers van het museum van Goes.
De volgende grap kon er, wat mij betreft, best mee door:
Om schilderijen op te hangen heb je, per schilderij, 4 zogenaamde "spacers" nodig, om te zorgen dat het bewuste schilderij niet pal tegen de muur hangt. Er moet een beetje ruimte zijn. Kurken van wijnflessen zijn zeer geschikt voor dit doel. Omdat onze directeur, een soort Bourgondiër, graag een goed wijntje lust, heb ik hem gevraagd of hij een beetje vaart wil maken met het produceren van kurken om al onze schilderijen zo snel mogelijk van spacers te voorzien. Iedereen vond het grappig. De directeur zelf heeft mij achteraf plechtig beloofd dat hij een beetje dóór zal drinken.
Toch kwam er later een vrouwelijke collega naar me toe met de mededeling dat het geen pas geeft om iemand aan te zetten tot het gebruik van alcohol. Je kunt het nooit iedereen naar de zin maken...

Ook bij mijn columns probeer ik rekening te houden met mijn slachtoffers. Niet te grof zijn is het devies.
Behalve uiteraard bij Trump, Poetin en Erdogan. Die krijgen van mij onderuit de zak. Zo vaak mogelijk. En zo hoort het ook.

 

0 reacties

- Er zijn nog geen reacties geplaatst.



Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.