Columns met een glimlach

Verhalen en ontboezemingen die ironisch bedoeld zijn

395. Zielig?

3 reacties

Dit wordt een bizarre column, heel anders dan anders, Ga er maar eens lekker voor zitten.
Laatst vroeg een vrouwelijk familielid aan mij, met verbazing in haar stem:

"Heb jij nog geen smartphone????"

Toen ik ontkennend antwoordde en er ook nog aan toevoegde dat ik geen plannen had om er één aan te schaffen keek ze me zo meewarig aan, dat ik mezelf spontaan zielig begon te vinden. Vraag twee diende zich aan:

"Hoe kan dat nou, jij bent altijd zo'n computerman!!"

Dat laatste klopt wel, gezien ik bij de eerste 5% Nederlanders behoor die een computer hadden. Daarnaast kan ik het volgende lijstje overleggen:
- meer dan 10 jaar informaticalessen verzorgd aan een middelbare beroepsschool
- programmeerervaring in de talen Basic, Pascal, Algol en Lotus123
- ervaring in het maken van Powerpointpresentaties
- thans in het bezit van een laptop en een iPad
- (matig) actief op Facebook
- wekelijks twee websites bijhouden
- wekelijks een column produceren
Dit is slechts een droge opsomming en zeker niet de bedoeling om mezelf op de borst te kloppen.
En nu werd ik door deze dame neergezet als zielepiet, vanwege het ontbreken van een smartphone (of iphone).
De derde vraag van het "interview" sloeg alles:

"Wat doe je dan zoal de hele dag?"

Totale verbijstering sloeg toe. Het bezitten en gebruiken van een smartphone valt blijkbaar onder het kopje "dagbesteding". Vergelijkbaar met koersbal of bingo in een verzorgingstehuis, of het werken op een zorgboerderij voor licht geestelijk gehandicapten.
Ik had geen zin om mijn vele dagelijkse activiteiten op te sommen en te vertellen dat ik regelmatig tijd tekort kom, ook zonder smartphone.
Mijn aversie tegen het verschijnsel smartphone is alweer een stuk groter geworden. In drie voorgaande columns heeft u al kunnen lezen dat ik zeker geen enthousiasteling ben:
Column-125: De veegtelefoon
Column-156: Gratis Wifi
Column-351: Smombies (= smartphone-zombies)

Hierbij opgeteld enkele voorvallen van afgelopen week:
Op een verwarmd terras aan de Goese Markt strijken drie jonge vrouwen neer en ze trekken alle drie spontaan hun smartphone tevoorschijn. Er is geen enkele vorm van conversatie. Ze zijn afgesloten van de buitenwereld. Zelfs de toegesnelde serveerster heeft moeite om contact te maken.
Even later komt een moeder aanlopen met haar 5 à 6 jarig dochtertje. Ook zij nemen plaats op het terras. Nog vóórdat de vrouw zit heeft ze haar smartphone al in haar hand. Het meisje naast haar vraagt aandacht die ze echter niet krijgt. Moeder is druk bezig om haar mailtjes, facebookjes en appjes te checken. Ze heeft even geen tijd voor de kleine meid.

Deze week hebben we na lange tijd weer eens een treinreis gemaakt. Het smartphonegebruik is opnieuw sterk toegenomen. Eén van mijn leukste bezigheden in de trein is "smartphones tellen". Op een bepaald moment leek iedereen in de coupé over een schermpje te vegen. Hoe ik dat weet? Wel, mijn reisgenote, tegenover mij was oude fotootjes aan het bekijken uit de galerij van haar Samsung smartphone. Ik ben toen opgestaan en heb even de gehele coupé doorlopen. Het klopte !!! Ik was inderdaad de enige in de coupé die NIET op een schermpje aan het vegen was. Nu begrijp ik dat NS geen ramen meer schoonmaakt: er is niemand die nog naar buiten kijkt.

De weerzin tegen de smartphone is bij mij opnieuw gegroeid. Het is een asociaal, egoïstisch en verslavend digitaal speeltje geworden. Natuurlijk zullen velen van u zeggen "Bij mij valt het wel mee" of "Ik ben zo niet"
Daar komt nog bij dat de smartphone in het verkeer al tot vele slachtoffers heeft geleid. Het gebruik van dit speeltje op de fiets is al gevaarlijk, het gebruik van de smartphone in de auto is ronduit rampzalig. En wat we weten van smartphone-ongevallen is slechts het topje van de ijsberg. Niemand zal willen toegeven dat hij of zij een ongeluk heeft veroorzaakt omdat hij of zij op het schermpje keek. Dat kun je maar beter verzwijgen.

Het wordt tijd voor een krachtig statement.
Hier volgt een verklaring, die de hele wereld mag weten. In hoofdletters, dan valt het des te meer op:

IK BELOOF HIERBIJ PLECHTIG DAT IK NOOIT, NOOIT, NOOIT OF TE NIMMER EEN SMARTPHONE ZAL AANSCHAFFEN

Zo, dat is gezegd.
Ik kan me voorstellen dat ik vandaag geen punten gescoord heb bij de bezitters van een smartphone of iphone. Dat zal binnenkort blijken uit de bezoekersstatistieken van mijn website. Nou, dat moet dan maar. Eerlijkheid vóór alles.
En...........zielig ben ik zeker niet!!!

Al mijn lezers een voorspoedig 2018 toegewenst !!!
Volgende week weer een "gewone" Column met een glimlach.

 

3 reacties

Het is dat je het niet meer dan 100% met iemand eens kan zijn, maar anders....

Een goed uiteinde gewenst en een gelukkig en niet zielig smartphone-vrij 2018

tiscrea ©

30 December 2017 om 15:10

Nou, ik bezit ook geen smartphone en ik voel me totaal niet zielig, hoor...

Jij en je familie een heel voorspoedig 2018 gewenst!

Tuinfluiter

30 December 2017 om 15:55

Ik hewb wel een smartphone, maar ben het beslist eens met het overgrote gedeelte van je column. Dat 'ding' heeft een funeste invloed op het sociale leven vanwege de blijkbaar verslavende invloed die er voor heel veel mensen vanuit gaat. Zelf verbaas ik me daar nog telkens weer over. Hoe kun je je leven op die manier laten beïnvloeden? Heel treurig.

Toos van Holstein

02 January 2018 om 17:32

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.