Columns met een glimlach

Verhalen en ontboezemingen die ironisch bedoeld zijn

394. Globalisering

2 reacties

Ook dit jaar hebben we bij het kopen van de kerstcadeautjes weer af en toe gebruik gemaakt van de diensten van bol.com en andere webwinkels. Niet zo aardig voor de plaatselijke middenstand, maar wel gemakkelijk om dit vanachter je laptop te regelen. Geen gezoek in de stad, waar je, winkel in, winkel uit, tot de conclusie komt dat het gezochte product toch niet te vinden is.
Ondanks de gebruikmaking van de webwinkels ben ik deze week toch even in een stress geschoten, toen één van de bol.com-pakketjes niet bezorgd werd op de afgesproken datum. Na een mailtje van mijn kant en een antwoordmailtje met wel 15 taalfouten erin, kwam vanmiddag op de valreep alsnog het kerstcadeautje voor mijn kleindochter binnen.
Niet doorvertellen!! Ze weet niet dat ik haar getrokken heb met de lootjes...

Wereldwijd bekeken is onze bol.com slechts een kleine jongen onder de webwinkels. Webwinkel alibaba.com uit China is, tezamen met Amazon en Zalando, vele malen groter dan het Nederlandse bedrijfje.
Dit verschijnsel noemen ze GLOBALISERING of MONDIALISERING. De letterlijke betekenis van dit woord heb ik op Google gevonden:
"De veranderingen in sociale gedragspatronen en technologie die bedrijven in staat stellen om hetzelfde product over de hele wereld te verkopen"
In de schappen van winkels als Action liggen producten uit alle windstreken, vooral uit China en andere landen in Oost-Azië. Globalisering is het woord.

Een hele andere vorm van globalisering is de beïnvloeding op klimatologisch gebied. In column-334 heb ik beschreven dat de koeien in het Groene Hart van Holland effect hebben op een ijsberenfamilie op Groenland. Als één van de koeien in een wei tussen Bleiswijk en Pijnacker een boer laat, dan komt er zoveel koolzuurgas vrij dat papa ijsbeer aan de Oostkust van Groenland spontaan door het ijs zakt.
Dit voorbeeld is enigszins gechargeerd, maar in principe klopt dit verhaal, ook al zitten er duizenden kilometers tussen.

Een ander voorbeeld van klimatologische globalisering is het neerkomen van Saharazand in het westen van Europa. Door zandstormen in Noord- en Midden-Afrika wordt het zand opgezogen door de hogere luchtlagen en meegevoerd naar Europa, waar het met de neervallende regen op onze auto's terechtkomt. En dan moet je naar de carwash, want het is geen gezicht, zo'n geelbruin laagje over de lak van je heilige koe. Voor € 7,50 ziet je bolide er weer piekfijn uit. Alleen ........ waar kun je die € 7,50 declareren. De rekening opsturen naar een Saharaland? Dat kost je al meer aan frankering. Bovendien, welk land is de boosdoener van al dat stuifzand? De volgende landen komen in aanmerking: Soedan, Egypte. Niger, Mauretanië, Mali, Tunesië, Algerije, Libië, Marokko, Tsjaad, Burkino Fasso, Senegal, Gambia, Nigeria, Eritrea, Djibouti, Somaliland, Somalië, Ivoorkust, Ghana, Togo, Benin.

Kijkend in de atlas denk ik persoonlijk dat Tsjaad het dichtst in de buurt komt, dat ligt echt midden in de Sahara. We wijzen gewoon Tsjaad als boosdoener aan.
Wat zouden de inwoners van Tsjaad er persoonlijk aan kunnen doen dat het zand daar niet meer zo snel opwaait?
- de zandduinen met water besprenkelen heeft geen zin, dat verdampt ter plekke en bovendien is daar niet zoveel water
- het zand een beetje aanstampen, zodat het niet meer zo makkelijk opwaait; net zoals bij ons de meeuwen in het gras stampen om de wurmen omhoog te lokken
Nee, onzin allemaal, we moeten in Europa maar wennen aan deze vorm van klimatologische globalisering, het is niet anders.

Het idee om de carwash te declareren is dus complete onzin.
Toch heb ik in het verleden één keer een poging ondernomen om een carwash te declareren bij de boosdoener. Het verhaal speelt op het eiland Tholen, op een binnenwegje tussen Poortvliet en Scherpenisse. Het was regenachtig weer en de bietencampagne was aan de gang. Achteraf had ik beter de provinciale weg kunnen nemen, maar ja. Het weggetje bleek een modderpoel en mijn auto zag er niet uit. Aan dat weggetje stond de boerderij van één van mijn oud-leerlingen en mijn conclusie was helder: het was zíjn modder.
Na de carwash heb ik de rekening opgevraagd en die met een begeleidend briefje aan hem opgestuurd, tezamen met mijn bankrekeningnummer. Ik denk dat hij heel hartelijk gelachen heeft, maar het bedrag is nooit overgemaakt...

De ernstigste vorm van klimatologische globalisering deed zich voor in 1883. Mijn grootmoeder was een klein meisje die het bewust heeft meegemaakt en er over kon vertellen. Op het eilandje Krakatau tussen Java en Sumatra ontplofte de gelijknamige vulkaan. Wereldwijd kwam er zoveel as en stof in de atmosfeer dat de zon het 3 jaar (!!!) heeft laten afweten. Het werd nauwelijks licht overdag, de zon liet zich amper te zien, het was zelfs in de zomer koud.

Nog enkele andere voorbeelden:
- in 1986 was er een explosie in de kerncentrale van het Oekraïense Tsjernobil; de radioactieve wolk bereikte de Scandinavische landen
- in 2010 was de IJslandse vulkaan met de onuitspreekbare naam Eyjafjallajökull uitgebarsten; het vliegverkeer in geheel Europa lag plat door stof en as in de lucht; in 40 landen werden de luchthavens gesloten
- dit jaar hadden de bosbranden in Portugal enig effect op ons weerbeeld

Globalisering, een straf of een zegen?

2 reacties

Weer mooi door jou geschreven, Han!

En inderdaad, op dat weggetje tussen Poortvliet en Scherpenisse heb ik laatst ook gereden.

Door een flinke modderpoel!

Tuinfluiter

24 December 2017 om 19:02

Tja, die globalisering vanwege de Krakatau was ook wel gebeurd zonder Amazon. Maar die moderne globaliseerders? Daaraan kunnen we natuurlijk met z'n allen wel wat doen. Maar zoals je schrijft, 't is soms ook wel heel makkelijk. En die koeien? Gewoon minder melk drinken en vlees eten.TOOS

Toos van Holstein

26 December 2017 om 17:31

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.