Columns met een glimlach

Verhalen en ontboezemingen die ironisch bedoeld zijn

389. Het middelvingergebaar

2 reacties

De reden tot het schrijven van deze column komt straks.
Eerst een gebeurtenis uit het verleden.

Tussen 1985 en 2005 heb ik jarenlang, tezamen met mijn fietsmaatje, dagelijks op de racefiets van Middelburg naar Goes gefietst. Zomer en winter, door weer en wind. In de buurt van Goes kregen we altijd te maken met grote groepen middelbare scholieren, die het gehele fietspad in beslag namen. Mijn fietsmaatje had altijd een goede methode om ons er doorheen te loodsen. Na eerst wat verbaal geweld, toonde hij bij het passeren in één vloeiende beweging de middelvinger van zijn rechterhand, terwijl de andere vingers laag bleven. Dat maakte indruk op de fietsende jeugd. Uit eerbied gingen ze nog verder opzij.
Jaloers geworden op dit nuttige gebaar dacht ik bij mezelf: "Dat moet ik ook kunnen". Helaas, dat viel erg tegen. Het vergt namelijk een hoge mate van coördinatie: eerst heb ik één voor één alle andere vingers omlaag geduwd, tot die éne middelste overbleef. Maar echt vloeiend ging dat niet. Na 14 dagen oefenen voor de spiegel had ik het een beetje onder de knie. Nog niet zo vloeiend als bij mijn collega, maar.... het leek in elk geval ergens op.

Het opsteken van de middelvinger is met name in het autoverkeer onmisbaar geworden. Je kunt elkaar niet horen, maar je wilt je medeweggebruiker toch op een discrete manier wijzen op zijn tekortkomingen als automobilist. Een non-verbaal gebaar is dan de enige oplossing.

Het gebaar is zodanig ingeburgerd dat het inmiddels deel uitmaakt van onze cultuur, onze folklore zelfs. Niet voor niets maakt dit gebaar onderdeel uit van de inburgeringcursus voor nieuwe Nederlanders. Reeds in hoofdstuk 2 van deze cursus wordt hier uitvoerig aandacht aan besteed. Om even een vergelijking te trekken: het uit het hoofd leren van het eerste couplet van het Wilhelmus komt pas in hoofdstuk 9 aan de orde.

Opnieuw een verhaaltje van vroeger, uit mijn onderwijsperiode aan de agrarische school.
Een leerling had ooit een ongelukje gehad op de boerderij van zijn vader, waarbij zijn middelste vinger was gebroken. De enige remedie was: om de middelvinger te spalken. Zo kwam hij terug op school met een gespalkte middelvinger. Een vreemd gezicht. Het leek of hij de gehele dag overal lak aan had. Opvallend was dat hij bij bepaalde collega's zijn gespalkte vinger nadrukkelijker in beeld bracht dan bij anderen. Dit was zijn kans. Of zou het toeval zijn? We zullen het nooit weten. Maar .... toch wel een grappig voorval.

 

Op bovenstaande fotocollage ziet u achtereenvolgens andere voorbeelden van het gebruik van de middelvinger. In alle gevallen is het de bedoeling om protest of ongenoegen uit te stralen:
- het jongetje in Feyenoord tenue is heel boos dat Ajax een 1-4 overwinning behaalde in de Rotterdamse Kuip
- de rechterlijke macht, in de vorm van ons politiecorps, is altijd een "dankbaar" object voor onze onvrede
- geen idee waarom die tuinkabouter zo ontstemd is dat hij "het" gebaar maakt
- gorilla Bokito uit Blijdorp heeft een andere manier gevonden om zijn ongenoegen te laten blijken tegenover het alsmaar starende publiek
- deze poes is duidelijk ontstemd over het uitblijven van zijn dagelijkse schaaltje kattenbrokjes

De echte reden voor deze column was een foto in de krant van een Amerikaanse dame van middelbare leeftijd, die, zittend op een racefiets, de middelvinger opsteekt naar een aantal passerende auto's.
Wat was er aan de hand? Het gaat over Donald Trump. Behalve regeren, twitteren, vreemde opmerkingen maken, Melania schofferen, FBI-mensen ontslaan, loze beloften uitspreken, dreigementen uiten aan het adres van sommige andere regeringsleiders heeft mister Donald nog één grote hobby, waar hij iedere week tijd voor kan vrijmaken: een partijtje golf met enkele vooraanstaande medeburgers.
Die colonne met auto's die de eenzame fietsster passeerden was op weg naar de golfbaan en in één van die auto's zat meneer Trump. Exact bij het passeren van díe auto maakte de fietsende dame het bekende gebaar. Trump was bekend met dit gebaar. Hij maakt het zelf ook nog wel eens. Zie als bewijs de foto boven deze column.
Toch was hij not-amused. De bedoeling van de dame was duidelijk. Ze was het pertinent oneens met het beleid van deze president. Duidelijk geen Trump-aanhanger.

De foto kwam via de sociale media ook in alle kranten. Ook in de rest van de wereld. Ook al werd de opname zodanig genomen dat alleen de achterkant van deze vrouw in beeld was, werd ze toch herkend door haar werkgever, die toevallig wèl een Trump-aanhanger is.
Het resultaat was dat zij op staande voet ontslagen werd. Maar binnen de kortste keren werd haar van alle kanten een nieuwe baan aangeboden, als een soort reactie. Bij een heel groot deel van de bevolking viel haar "wegwerpgebaar" in goede aarde.

Tot op dit moment was het middelvingergebaar van deze vrouw het meest spraakmakende voorbeeld in zijn soort...

 

2 reacties

Leuke column! Alleen is het middelvingertje van Trump naar mijn idee door iemand creatief tot stand gebracht, niet? Enfin.

Johan Geerse

20 November 2017 om 21:32

Heerlijk zoals je hier allerlei middelvingers met elkaar verenigd in je column. Ik zou zeggen 'middelvingers aller landen verenigd u tegen Trump'. TOOS

Toos van Holstein

21 November 2017 om 11:43

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.