Columns met een glimlach

Verhalen en ontboezemingen die ironisch bedoeld zijn

388. Valboete of struikeltax

2 reacties

De lijst met nieuwe woorden wordt elke week langer. Dankzij de belachelijke maatregel van een woonzorgcentrum in Dordrecht en een thuiszorgorganisatie in Rotterdam hebben we er weer een paar woorden bij: valboete, valbelasting, struikeltax.

Als ouderen ongelukkigerwijs een smak maken en ze drukken op de alarmknop, dan gaat de teller lopen. Bij meer dan 3x vallen wordt er in Rotterdam € 37,50 in rekening gebracht. Dordrecht is nog duurder. Daar wordt in de Merwelanden € 49,95 per uur hulpverlening gerekend, als je meer dan 3x bent gevallen.
Directielid Johan R., die zelf een aantal tonnen per jaar opstrijkt, kan het allemaal nog wel goedpraten: "Mensen denken dat alles gratis is. Niets voor niets".

De verontwaardiging over dit soort maatregelen is groot. Minstens net zo groot als in 2016 toen een verpleegtehuis in Hellevoetsluis de term "plascontract" introduceerde. Een cliënt werd maximaal 3x per etmaal geholpen bij het bezoeken van het toilet. Voor de rest van de tijd moest er maar een plasluier gedragen worden.
Ook de valboete valt compleet verkeerd.
De politiek is bijna unaniem van mening dat dit soort maatregelen veel te ver gaan. Fleur Agema van de PVV is laaiend. Ze heeft voor meneer Johan R. slechts één opmerking klaar: meteen ontslaan die vent en achter de tralies stoppen.

Het wordt tijd dat Hugo Borst en Carin Gaemers weer eens een actie op touw zetten. Of dat Jan Slagter van Omroep Max nieuwe tehuizen gaat openen: Ben Oude Nijhuis II, III, IV en V. Tehuizen waar de marktwerking in de zorg naar de achtergrond wordt gedrongen en waar de zorg voorop staat.

Ik probeer me voor te stellen hoe de administratie van het aantal valpartijen per persoon wordt bijgehouden in Rotterdam of Dordrecht. Is er een beduimeld schriftje, waarin met potlood wordt geturfd? De kans is groter dat dit digitaal bijgehouden wordt. In een Excel-bestand staan alle cliënten alfabetisch achter elkaar. In de kolom ernaast staan de valpartijen. Zodra dit aantal op 4 komt, dan klinkt er een piepje en wordt het verschuldigde bedrag, via automatische incasso, van de bankrekening van het slachtoffer ingehouden. Als die incasso er onverhoopt niet mocht zijn, dan is er de mogelijkheid om met een mobiel pinapparaat naar het slachtoffer te lopen, die op dat moment nog op de grond ligt te creperen. Eerst pinnen, dan overeind helpen. In die volgorde.

Oorzaken van een val zijn er te over.
Een losliggend kleedje, een iets te hoge drempel, een hoge instap van de douchecabine,
Jaloezie in het bejaardentehuis kan ook de oorzaak zijn. Iedereen heeft daar zijn of haar eigen stoel. Bij overtreding van dit heilig huisje moet er ingegrepen worden. De eerste keer beperkt zich dat tot vernietigende blikken en niet mis te verstaan commentaar aan het adres van de brutale nieuwkomer. Maar als de delinquent(e) in herhaling treedt, dan zijn de rapen gaar. Zodra dat brutale oudje opnieuw wil gaan zitten op zo'n "verboden stoel" is er maar één ding wat de vaste bewoners te doen staat. De stoel op het beslissende moment plotseling wegtrekken natuurlijk!!! Het gevolg laat zich raden.
De valpartij wordt gemeld in het Excel-bestand en wordt automatisch opgeteld bij het reeds bestaande aantal valpartijen.

Nou moet ik eerlijk bekennen dat ik uit ervaring weet dat je erg kunt hechten aan je plaatsje aan een tafel. In de docentenkamer zat ik destijds altijd op de rechterhoek van de langwerpige tafel, met zicht op de deuropening. Een soort controlefunctie om in de gaten te houden wie er in en uit liepen. Soms verscheen er in de deuropening een nieuwsgierige leerling die zich hardop afvroeg of ik z'n proefwerk wiskunde al had beoordeeld: "Ei jie 't à naehekéke?"
Als er bij binnenkomst echter bleek dat er een collega op mijn stoel zat, dan was ik toch altijd een beetje uit mijn doen. Niet dat ik behoefte had om geweld te gebruiken tegen de illegale stoelzitter. Niet dat het voorval m'n hele dag verknalde, maar het doet toch iets met je. Je bent even van slag. Naarmate je ouder bent, worden deze gevoelens blijkbaar sterker, vandaar die dramatische gebeurtenissen vanuit dat bejaardentehuis.

Terug naar de titel van deze column. Wordt het niet eens tijd dat we actie nemen tegen dit soort idiote voorstellen? Dat de ouderen zelf in het geweer komen tegen "plascontracten" en "valboetes" en al die andere onzin.
Aanstaande maandag zien we weer een aflevering van Het geheime dagboek van Hendrik Groen, een verbijsterend epos over het wel en wee in een verzorgingstehuis. Soms mensonterend. Maar.....een groepje bejaarden pikt het niet. Ze organiseren feestjes, waarbij de alcohol rijkelijk vloeit, ze huren een busje die hen voor één avond naar het casino brengt. Ze brengen de kille directrice, die elke vorm van empathie mist, tot wanhoop.
Benieuwd wat ze in de volgende aflevering weer uitspoken. Maandag weten we het.

 

2 reacties

We proberen het met een lach te behandelen Han, maar het is mensonterend dat er zo gepraat wordt in de zorg. Zelf weet ik dat de bewoners zo voorzichtig mogelijk zijn, omdat ze als de dood zijn dat ze vallen. Misschien wel te voorzichtig. Dat weet ik uit ervaring, dan kan een mens ook onderuit gaan. 
Er was eens een 'soort' wedstrijd van de Arbocommissie waarin gevraagd werd aan het personeel mee te denken over de veiligheid in ons verzorgingshuis. Ik stelde voor dat de huishoudelijke dienst bij het stof\uigen de snoeren van de apparaten wat meer aan de kant van de vloer legden, en niet zo maar in de wilde weg lieten slingeren, daar vallen de mensen over.
Goed idee Jopie... we gaan erop letten en handhaven. enfin, ik had mijn prijs, en de snoeren slingerden nog lang en gelukkig.

Goed weekend, en pas op dat je etc..

 

Jopie Meerman

11 November 2017 om 12:43

Volslagen gek, die manager die zoiets bedenkt. Maar ja, dat heb je met 'managers'. Dat zijn mensen die overal verstand van hebben dus ook overal kunnen werken om dan te laten blijken dat ze alleen verstand hebben van het maken van Excel-bestanden en volstrekt vervreemd zijn van de maatschappij. Voorbeelden te over, zowel in de zorg als het onderwijs. Met Fleur Agema heb ik niet zoveel, maar hier heeft ze beslist een punt. TOOS

Toos van Holstein

14 November 2017 om 16:06

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.