Columns met een glimlach

Verhalen en ontboezemingen die ironisch bedoeld zijn

382. De Noordkoreaanse nieuwslezeres

1 reactie

Weet u waarom kindertjes in Noord-Korea 's avonds vóór 20.00 's avonds in hun bedjes moeten liggen? Dat zit zo. Om 20.00 is het de dagelijkse uitzending van de staatstelevisie met het journaal. Dan komt nieuwslezeres Ri Chun Hee in beeld. Haar emotionele, oorlogszuchtige en venijnige toon van presenteren zou te veel zijn voor die onschuldige kinderzieltjes.
Het gaat vandaag dus over mevrouw Ri Chun Hee, ook wel de Annechien Steenhuizen van Pyongyang genoemd. Of de Dionne Stax van Noord-Korea, net wat u wilt.
Deze meestal in felroze geklede dame heeft een bijzondere manier van nieuws lezen. Om bang van te worden. Elk nieuwsbulletin is een soort agressieve troonrede. Al gifspuwend mag ze aan het volk meedelen:
- dat de recente raketproef een groot succes was
- dat de kernproef een nog groter succes is geweest
- dat landen als Zuid-Korea, Japen en de Verenigde Staten dus maar beter een toontje lager zouden moeten zingen

Mevrouw Ri (zou dat haar voornaam zijn) is een 74-jarige inwoonster van Pyongyang. Waarom is zij nog niet met pensioen? Of bestaat er in dat land geen pensioengerechtigde leeftijd? Zou er ook een meneer Chun Hee zijn? Arme man.
Ik zie het al voor me als hij 's avonds ietsje te laat thuiskomt. Dan begint het:
"Waar kom je zo laat vandaan"
"Wat heb je allemaal uitgevoerd?"
"Ben je weer eens naar de kroeg geweest?"
"Hoeveel heb je gedronken?"
"Ben je naar de vrouwen geweest?"
Stelt u zich voor dat deze zinnetjes op dezelfde toon en met diezelfde agressie worden uitgesproken waarop ze haar journaals de wereld inslingert. Dat is als partner niet te verteren.
En dan hebben we het nog niet over de dreiging van de deegroller. Ik weet niet of ze in Noord-Korea wel eens deeg rollen, maar dit object kan ook dienen als slagwapen.

Toch ben ik heel erg benieuwd naar "de mens" achter Ri Chun Hee. "Dè mens" klinkt een stuk vriendelijker dan "hèt mens van de staatsomroep". De keuze van het lidwoord is hierbij bepalend.
In 2013 vroeg ik mezelf dat ook al af. Zijn die journaals van haar slechts toneelspel, dat ze verplicht op moet voeren? Maar dat ze privé een heel gevoelig en zachtaardig persoon zou kunnen zijn.
Ik heb ze toen een brief gestuurd:

Ri Chun Hee
Pyongyang
Democratic People's Republic of Korea 

Met het verzoek om samen met mij een Belgische pint te komen drinken op de Goese Markt. Mijn interesse was gewekt. Hoe was deze dame in haar vrije tijd?
Helaas is ze toen niet op komen dagen. Had ze die avond dienst? Was er een extra journaal? Of mocht ze niet van de Koreaanse leiders?
Het was wel zo netjes geweest om even een berichtje van verhindering te sturen, of een mailtje of een appje. Daar zat ik dan moederziel alleen aan dat Belgische bier te lurken.
En het geheim achter de mens Ri Chun Hee is nog altijd niet opgelost.

Aan de andere kant van de aardbol, om precies te zijn in de Verenigde Staten, lezen ze het nieuws op een heel ander toontje. Veel netter, rustiger en formeler.
Donald Trump heeft zo'n extreme nieuwslezeres helemaal niet nodig. Dat soort klusjes knapt hij zelf wel op. Er is totaal niets mis met zijn verbale kwaliteiten. Eventueel gooit hij ook zijn Twitter-account in de strijd.

Toch nog even terug naar Noor-Korea. Want Ri Chun Hee is niet het enige uithangbord van dit dubieuze landje. Heeft u wel eens een Noordkoreaanse parade mogen aanschouwen?
Benen die veel te hoog opzwaaien. Heel onnatuurlijk. Zo ga je niet over straat. De kans dat je je voorganger een enorme schop onder z'n kont verkoopt is levensgroot. De bedoeling is dat deze vorm van marcheren schrik aanjaagt bij de vijanden. En inderdaad, het staat heel erg agressief.
Hoe oefen je zoiets? Op turnles gaan? Je uitsloven op de sportschool?
Vroeger heb ik als dienstplichtig soldaat ook wel parades moeten lopen. Gewoon de éne voet voor de andere zetten. Geen gedoe met dat hoog opzwaaien van de onderste ledematen.


Als er in Noord-Korea een grote leider is overleden dan is het VERPLICHT dat de bevolking langs de route hun tranen de vrije loop laat. Iemand die NIET huilt die wordt opgepakt en vastgezet. Dat is precies de reden dat het bekende uienbedrijf uit Krabbendijke veel geld verdiend heeft toen de vader van Kim Jung Un het tijdelijke leven heeft verwisseld met het eeuwige. Dankzij de Zeeuwse uitjes hebben heel wat bezoekers van de rouwstoet hun tranen niet in kunnen houden.

Een ander extreem Noordkoreaans eerbetoon vindt meestal plaats in een groot stadion. Honderden mensen moeten dan een stuk karton voor zich houden van een bepaalde kleur. Als ze alles goed doen ontstaat er op de tribunes een gigantisch portret van de grote leider.
Eén keer ging het fout. Een jongeman had de opdracht gekregen om, op commando, een groot wit stuk karton omhoog te houden.
Helaas had toevallig deze jongeman zich 's morgens verslapen. Hij ontbrak dus op de tribunes. Bij het commando om de bordjes omhoog te houden, was zijn afwezigheid pijnlijk zichtbaar. Het mega-portret van de grote leider miste één van de snijtanden.
Onduidelijk wat er met die slaperige jongeman is gebeurd, maar ik vrees niet veel goeds.

Die avond heeft Ri Chun Hee ongetwijfeld haar gal gespuwd over deze onverantwoordelijke landgenoot...

1 reactie

Ik vermoed ook dat die jongen van de tribune een verdere carrière in Noord-Korea wel heeft kunnen vergeten. Op school moest je bij te laat komen een briefje halen, hij zal wel een behoorlijk strafdossier hebben opgebouwd. TOOS

Toos van Holstein

03 October 2017 om 14:54

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.