Columns met een glimlach

Verhalen en ontboezemingen die ironisch bedoeld zijn

353. Trapplaus

4 reacties

Het was in de jaren '80. Na de zomervakantie met ons gezinnetje had ik altijd nog een paar weken extra vakantie. Dat was het voordeel van een baan in het onderwijs. Vaak benutte ik die tijd voor een meerdaagse fietsvakantie op een plaats waar ik nog nooit geweest was.

Eén van die fietsreizen ging langs de Maas van Den Bosch tot Namen in België en verder langs de Sambre via Charleroi naar het Franse Maubeuge. Langs de Maasroute kwam ik door de stad Luik. Deze stad heeft een benedenstad, langs de rivier, en een bovenstad. Als u dit niet gelooft dan moet u één van de wielrenners interviewen die aan de klassieker Luik-Bastenaken-Luik heeft meegedaan en dan moet u vragen hoe steil de laatste kilometers waren. Tussen Luik-laag en Luik-hoog is er ook een hele beroemde voetgangerstrap: Montagne de Bueren. Na 374 treden bent u in de bovenstad. Ja, ik heb die treden destijds beklommen. Onderaan heb ik mijn fiets op slot gezet en ik ben het avontuur aangegaan.
Het deed mij een beetje denken aan die beroemde trap in Los Angeles waar Stan Laurel en Oliver Hardy een grote kist, met een piano erin, naar boven probeerden te duwen, met weinig succes overigens. De film The Music Box is hilarisch, vooral omdat de beide heren ettelijke malen helemaal van voren af aan moeten beginnen.

In een andere vakantie was ik met mijn echtgenote in het plaatsje Waterloo, ten zuiden van Brussel. In 1815 is Napoleon daar definitief verslagen. Wat nog resteert is een enorme piramide, met een leeuw op de top. Deze piramide is alleen te beklimmen per trap: 226 treden. Omdat mijn lichamelijke conditie destijds nog erg goed was, heb ik deze treden in de looppas genomen. Mijn vrouw bleef beneden wachten, hoofdschuddend, vanwege zoveel jeugdige overmoed.

Waarom deze twee verhalen over trappen met heel veel treden? Heel simpel eigenlijk. Het was kortgeleden weer de nationale traploopweek. Voor de 11e keer alweer. In die week worden mensen gestimuleerd om deze keer de lift te mijden en per trap de hogere verdiepingen te bereiken. In het programma Kassa van Brecht van Hulten was een filmpje te zien hoe het er dit jaar aan toe ging.
Op elke verdieping is een beeldscherm met daarop een enthousiaste omroepster die de traplopers luidkeels aanmoedigt: "Hup, hup, hup!!!", "Je kunt het!!!", "Nog even volhouden". Uit luidsprekers komt het bekende lied "Pak toch die trap, man" op de wijze van "Kom van dat dak af", destijds een grote hit van Peter Koelewijn (1960).
Degenen die toch de lift nemen worden onthaald op een luidruchtig boe-geroep.
Onderweg worden de traplopers getrakteerd op een glaasje water en enkele verdiepingen hoger op een stukje fruit. Op de treden staan getallen geprojecteerd die precies aangeven hoeveel kilocalorieën je per trede verbrandt. Over motivatie gesproken.
Onderweg naar boven staat een heel team van ingehuurde dames te applaudisseren. Voor deze éne keer heet zoiets TRAPPLAUS in plaats van APPLAUS. Helemaal bovenaan wacht er een aantrekkelijke dame die elke traploper trakteert op een welverdiende knuffel. Jammer van dat zielige mannetje, dat op de één na hoogste verdieping woont. Dapper sjokt hij al die trappen op. Hij krijgt wel het trapplaus, het glaasje water en het stukje fruit, maar de knuffel....daar kan hij naar fluiten. Een advies voor deze meneer. Klim nog één trapje extra, neem de knuffel in ontvangst, en daal, met een gelukzalige glimlach, één trapje af naar je eigen voordeur.
Eigenlijk zou dit felicitatieteam niet alleen in deze éne week actief moeten zijn. Het is een belangrijke zaak dat zoiets het hele jaar door plaatsvindt. Denk eens aan de werkgelegenheid!!! Hoeveel hoge gebouwen zijn er niet in Nederland, met even zovele trappenhuizen? Hoeveel banen kan dit opleveren? Maar ook, wie gaat dat betalen? Dat laatste is duidelijk, dat zijn verzekeringsmaatschappijen als CZ, Menzis, Ohra en VGZ. Zij hebben er baat bij dat de bevolking een stukje gezonder wordt. Wat doe je voor de kost? "Ik ben knuffeldame in een torenflat" of "Ik verzorg het trapplaus in een trappenhuis" of "Ik deel banaantjes uit op de 14e verdieping". De werkloosheidscijfers gaan op deze manier met sprongen omlaag.

Een ander onderwerp. In Rotterdam Centraal Station is op elke perron een trap met pianotoetsen. Je kunt hier kiezen: òf de roltrap, òf de pianotrap. Bij het betreden van de pianotrap klinken er muzieknoten. Een simpel wijsje moet kunnen. Bijvoorbeeld die simpele melodie over iemand die aan z'n moeder wil vertellen dat één van de kippen te water is geraakt. Een iets kunstzinniger aangelegde traploper probeert een nocturne van Franz Liszt na te bootsen. Dit lukt je niet in je ééntje, hiervoor heb je een clubje muzikale vrienden voor nodig. De pianotrap is dan even niet te gebruiken door andere aankomende musici. Het idee is leuk. Volgende keer als ik in de Maasstad kom ga ik 'm zeker uitproberen.

Nog een leuk idee voor de volgende nationale traploopweek in 1918. Huur een paar bussen en zet koers naar het Belgische Luik (volg in Wallonië de borden Liège!!!). Parkeer aan de voet van de Montagne de Bueren en het klimfeest kan beginnen...

 

4 reacties

Mijn loopbaan ben ik begonnen als doktersassistente bij een dermatoloog in de Stationsstraat in B.o.Z.: de praktijk was boven, heel veel treden lopen, er was geen lift. toen naar Zkh. Lievensberg, nu Bravis: 9 verdiepingen waarbij ik met grote regelmaat koos voor de trap, i.p.v de lift. Naderhand 9 maanden op een bovenhuis gewoond, mijn laatste baan in het zorgcentrum, meestal met de trap ( 4 verdiepingen) . Nu, in het appartement , 2 hoog.
En je mag het echt van me weten, ik pak graag de lift vanuit de kelder. Waar ik mijn e.bike parkeer.
Ik verdien dus geen trapplaus, maar een trap onder mijn (te dikke) gat.
Ik herinner me nog wel dat we vroeger graag even in de Wouwse Plantage wat dronken bij 'Trapken Op'. Ik vraag me af of dat er nog is, dan loop ik graag nog wat treden
Fijn weekend!

 

Jopie Meerman

04 March 2017 om 09:40

Trapje Op is er nog steeds. Ik heb net even op Google gekeken.

han44

04 March 2017 om 20:38

Inderdaad. Als werkende in het onderwijs heb je lekker veel vrije dagen.

En mijn zoon is pas nog in Rotterdam geweest.

Hij ging samen met zijn vriendin en nog wat anderen de pianotrap op!

Tuinfluiter

05 March 2017 om 11:49

Levensgezel zegt altijd dat we zijn gemaakt om te bewegen en dat traplopen daarbij een van de beste middelen is om het lijf op orde te houden. En ik heb gemerkt dat hij gelijk heeft. Hij zal dan ook helemaal achter jouw trapstukje staan met daarbij het nodige trapplaus. TOOS

Toos van Holstein

09 March 2017 om 12:27

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.