Columns met een glimlach

Verhalen en ontboezemingen die ironisch bedoeld zijn

332. Wandel-aso's

0 reacties

Alweer een nieuw woord? Jazeker: wandel-aso. Straks zal duidelijk worden wat dit inhoudt.

Het gaat over de Zeeuwse wandelmarathon van afgelopen zondag 2 oktober. Een strijd tegen de elementen: wind, regen en springvloed teisterden de deelnemers.
Een filmpje op TV Zeeland over de kletsnatte start in Burgh-Haamstede wekte alom medelijden op. Waar begin je aan op zo'n dag? Toch bevatte dit filmpje één grappig shot. De cameraman van TV Zeeland filmde in een vlaag van pervers voyeurisme een urinerende deelnemer, net voor zijn vertrek. Deze vorm van wildplassen werd nauwkeurig vastgelegd en bovendien was het startnummer van de wildplasser duidelijk te herkennen. Het vergt niet zoveel recherchewerk om via het startnummer en via de organisatie van de wandelmarathon, het nummer van de wildplasser te matchen met een naam en adres. Het percentage onopgeloste misdaden gaat zodoende met stip omlaag. Zou organisator Lein Lievense zijn medewerking verlenen aan dit justitieel onderzoek? En hoe hoog zal de boete zijn?
Toevallig stond er in de maandagkrant een foto van een politieagent uit Bunschoten die werd gefotografeerd door een collega toen hij een weiland met urine stond te besprenkelen. Kosten € 140. Hij was samen met zijn herdershond, die op hetzelfde moment óók zijn poot oplichtte. Het dier werd niet beboet. Valt die € 140 onder beroepskosten? Mag hij dat declareren bij het korpscommando? En hoe zou de onderlinge sfeer nu zijn in het politieteam van Bunschoten?

Snel terug naar de natte en winderige wandelmarathon. Het jaarlijkse talrijke publiek was grotendeels weggebleven. De lopers moesten het zelf opknappen, zonder de morele steun van vrienden en familie. In de stromende regen, tegenin de harde wind, door het mulle zand.
Aan de finish in Zoutelande stelde verslaggever Jan Jaap Corré bij herhaling steeds dezelfde vraag: "Hoe was het?". Het antwoord was elke keer hetzelfde: "Heel zwaar, vooral het strand". En daar ging Jan Jaap weer, op naar het volgende slachtoffer, op naar zijn volgende diepte-interview. Als een vader, vergezeld van een kindje, de finishlijn passeerde had hij een ander standaardvraagje: "Ben jij helemaal meegelopen?".
Eén zinnetje van Jan Jaap heb ik hem persoonlijk níet in dank afgenomen. Toen hij tegen een klein meisje het volgende zei: "Alles komt goed, je vader is binnen, de zon gaat straks schijnen en Feyenoord heeft gewonnen". Wat een complete onzin kraamde hij daar uit. Ik doe 's zondags altijd mijn uiterste best om de uitslagen van de eredivisie níet te weten te komen, zodat de spanning erin blijft als de TV-uitzending van 19.00 uur begint. En dan krijg je zoiets. Bedankt Jan Jaap !!! Als ik nou supporter was van Feyenoord dan was zo'n verspreking nog te pruimen, maar dat ben ik zeker niet!!!

We hadden het over de wandelmarathon. Ook op andere plaatsen op het parcours stonden interviewers van TV Zeeland onbenullige vragen te stellen aan de kletsnatte wandelaars. Op de dijk van Westkapelle waren de antwoorden nauwelijks te horen vanwege het klapperen van de regenjasjes en de poncho's.
Eén interviewer stond op een heel bijzonder plekje. Bovenaan de trap die van het gebouwtje van het reddingstation van de KNRM naar de toppen van de duinen leidt. Deze passage is één van de zwaarste van de marathon, met name omdat de wandelaars dan al zo'n 38 kilometer in de benen hebben. Op de vraag "Hoe gaat het?" wisten de meesten op dat moment dan ook geen zinnig woord uit te brengen

We gaan het nu hebben over de titel van deze column: wandel-aso's.
Het volgende verhaal gaat over Karel en Marie uit Brouwershaven. Hun achternaam vermelden we om privacy redenen niet. Evenmin als hun startnummer bij de wandelmarathon van 2016. Dit nummer ligt ergens tussen de 2600 en 2700. Karel en Marie doen al zes achtereenvolgende jaren mee met de wandelmarathon. Hun twaalf medailles liggen te pronken in een vitrinekastje in de woonkamer. Ze hadden zondagmorgen de wekker op 05.00 uur gezet, om maar op tijd in Burgh-Haamstede aan de start te staan. Maar om 05.00 uur kletterde de regen tegen het slaapkamerraam en gierde de wind om het huis. De beslissing was snel gemaakt: "We blijven vandaag gewoon thuis". En ze droomden nog enkele uren tevreden verder.
In de loop van de dag begon het te kriebelen en begon de twijfel toe te slaan, vooral toen buienradar.nl voorspelde dat het 's middags droog zou worden. Karel keek met een schuin oog naar de vitrinekast met de medailles en nam een historisch besluit: "We gaan alsnog!!". De wandeloutfit (inclusief startnummer en vóórnaam) werd aangetrokken en het stel reed met de auto naar Westkapelle, alwaar de auto op de Markt geparkeerd werd. Op naar de dijk. Ze vielen niet op tussen andere wandelaars die de horeca in Westkapelle benut hadden voor een welverdiende tussenstop. Tja, en dan is het hooguit 6 kilometer wandelen naar de Langstraat in Zoutelande. Het interview met Jan Jaap Corré verliep iets anders dan het gemiddelde vraaggesprek: "Hoe was het?". "Het was een eitje!!". Tien meter verder namen Karel en Marie hun medaille in ontvangst voor het uitlopen van de wandelmarathon 2016.

U begrijpt nu de titel van de column. Karel en Marie zijn zogenaamde wandel-aso's. De organisatie van de wandelmarathon moet zich ernstig achter de oren krabben, dat dit soort fraude mogelijk is. Hier moet een oplossing voor komen. Een armbandje met een chipje of zoiets?

Eén klein probleempje voor onze beide wandel-aso's: hun auto staat nog in Westkapelle. Nou, dan wandelen ze toch gewoon terug? Opgeteld wordt dat 12 kilometer voor die dag. Een eitje!!

0 reacties

- Er zijn nog geen reacties geplaatst.



Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.