Columns met een glimlach

Verhalen en ontboezemingen die ironisch bedoeld zijn

324. Het hurktoilet (en ander vakantieleed)

2 reacties

Oost west, thuis best. Eindelijk weer naar je eigen vertrouwde WC-tje. Het hurktoilet op die Franse camping heeft veel gevergd van je evenwichtsorganen. Alleen een sporter die het Olympisch diploma evenwichtsbalk heeft gehaald heeft geen schrik voor het hurktoilet.

Ik kan me de eerste keer nog herinneren dat ik werd geconfronteerd met het verschijnsel hurktoilet. Ik wist niet wat ik zag. Er stonden ook geen verklarende teksten bij. Ik had op z'n minst een fotocollage verwacht, waarop de gebruiker via pictogrammen duidelijk werd gemaakt op welke manier hij/zij zich moest gedragen in deze spannende ruimte.
Onverrichter zake ben ik de eerste keer terug naar mijn familie gegaan en heb ik het probleem uitgelegd. Ook zij konden mij geen advies geven. Uiteindelijk was de aandrang dermate hoog dat ik toch maar doorgezet heb. Een alternatief was er niet. Maar spannend was het wel.
Als het programma "Lachen om home video's" daar een uitzending van zou mogen maken dan is dat goed voor tenminste vijf afleveringen. Dolle pret!! Al die onnozele Hollanders die tijdens het hurken achterover in hun eigen uitwerpselen vallen. Om je te bescheuren. Dan doe je het in je broek van het lachen.
Een foto van een "bemand" hurktoilet tast de privacy aan, vandaar een pentekening als alternatief. Het lijkt een beetje op een verdachte in de rechtszaal, die wordt ook per pentekening vastgelegd in de media, onder het kopje "privacy". Maar dat schiet z'n doel voorbij; de tekeningen zijn van een dergelijke perfectie, dat de verdachte nòg beter te herkennen is dan van een foto.

Vakantie vieren is meestal een geweldige tijd. Toch zijn er zo af en toe een paar ergernissen die helaas blijven hangen.
- de kruimels Frans stokbrood zitten zeker nog een jaar tussen de zittingen van de auto.
- Lyon moet wel één van de grootste Franse steden zijn: je doet er op zwarte zaterdag zeker 4 uur over om deze stad via de "snelweg" te passeren.
- je hebt nog weken last van Franse muggenbulten die absoluut niet onder de indruk waren van je duurbetaalde flacons met muggenolie van de Etos.
- in een hotelletje kom je er elke keer weer achter dat een Frans ontbijt ronduit dramatisch is.
- in Duitsland maken ze er een nationale sport van om juist in vakantietijd aan de wegen te gaan werken; het gevolg is minstens dreissig kilometer Stau; bij wegwerkzaamheden wordt de automobilist verzocht om de snelheid geleidelijk te laten zakken: van 90 km/uur, naar 70 en tenslotte naar 50; alles moet naar één baan, invoegen dus; maar als je toch al stilstaat in de Stau werken deze borden vooral op de lachspieren.
- op de Duitse menukaart staan wel 20 verschillende schnitzels in alle soorten en maten, vooral hele grote maten; na een vakantie Duitsland eten wij een paar maanden beslist géén schnitzels meer.

Een aantal jaren geleden boekten we een vliegvakantie naar Malta. Bij het ophalen van de huurauto bleek het stuur aan de verkeerde kant te zitten. En dat was ook het geval bij alle andere huurauto's die ze in de aanbieding hadden. En dat is best lastig, de versnellingspook bedienen met je linkerhand. Dat ben je niet gewend. Dat is even omschakelen, om even in versnellingstermen te blijven. De grootste verrassing moest nog komen. De Maltezers bleken ook allemaal aan de verkeerde kant van de weg te rijden. En dat hielden ze heel consequent vol. Een eigenwijs volkje is dat daar. Nou, dat heb we toen ook maar gedaan, anders krijg je ongelukken. Later werd me uitgelegd waarom men zo hardnekkig links bleef rijden. Wisten wij veel dat Malta vroeger een Britse kolonie was. Maar wat dan nog? Ze hoeven die vreemde gebruiken van de Britten toch niet klakkeloos over te nemen?
Wij hadden vroeger Suriname als kolonie. Maar dat wil toch niet zeggen dat ze daar elke 5 december het Sinterklaasfeest vieren? Toch zeker niet met Zwarte Piet erbij...

Vroeger gingen we elk jaar met onze vouwwagen naar die superrustige camping in dat doodlopende Zwitserse dalletje. Wat een rust, wat een stilte. Iedereen was 's avonds afgepeigerd van de stevige bergwandelingen en ging dus op tijd ter ruste. Op een kwade dag sloeg een Spaanse familie de tent op naast de onze. Wat een vreselijke herrie maakte die familie uit Catalonië. Het leek wel of ze de hele dag ruzie hadden. Maar dat schijnt zo te horen bij Mediterrane volken. Italianen, Grieken en Turken zijn ook zo heetgebakerd. Bij Turken kan ik me dat heden ten dage nog voorstellen. Met zo'n regeringsleider zou iedere inwoner uit z'n vel springen.

Tentzeiltjes zijn gehorig. Je hoort alles. Als de buurman snurkt dan heb je pech. Ook heel vervelend als twee Fransen tot diep in de nacht kletsen in een tentje vlak naast je eigen vouwcaravan. Van slapen komt dan niet veel. Gelukkig had ik op school altijd goed opgelet. Met luider stem liet ik in het holst van de nacht mijn ongenoegen blijken: "Silence !!!". Dat hielp. De volgende morgen was de conversatie met de buren ietwat ongemakkelijk, maar dat kon ook aan ons beider taalprobleem gelegen hebben.

Vier weken lang stonden we ooit op een campingveldje naast een Zwitserse bergbeek die met donderend geraas vanuit de bergen in de richting van lager gelegen gebied stroomde. Heel bijzonder dat elke druppel uit deze beek op den duur bij Hoek van Holland in de Noordzee belandde. Via de Weisse Lütschine, de Aare, de Rhein, de Rijn, de Lek en de Nieuwe Waterweg. De eerste nachten hadden we moeite om in slaap te komen met dat intense geluid op de achtergrond, maar op een gegeven moment raak je eraan gewend. Thuisgekomen is het 's nachts angstig stil. Je mist de bergbeek. Dat leidt de eerste dagen opnieuw tot slapeloze nachten...

Zoals al gezegd: vakantie vieren is een prettige bezigheid, maar soms zijn er wat kleine irritaties.

2 reacties

Mijn lachspieren henne in elk geval al gewerkt vandaag.

Volgens mij heb je genoeg stof om van elke alinea een eigen blogpost te maken.

Lekker (ver)beeldend geschreven.

FotografieGinaHeynze

15 August 2016 om 12:48

Die hurktoiletten waren inderdaad een bron van veel gelach en ergernis. Maar gelukkig hebben ze in Frankrijk toch wel door dat uit het Noorden ook verbeteringen van het leven kunnen komen. En in zo'n zwart weekend moet je natuurlijk nooit willen reizen in Frankrijk. Da's dus echt dom! TOOS

Toos van Holstein

19 August 2016 om 15:33

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.