Columns met een glimlach

Verhalen en ontboezemingen die ironisch bedoeld zijn

313. Jeanines Speeltjes Festival (JSF)

0 reacties

De eerste twee JSF vliegtuigen zijn in Nederland. Jeanine Hennis-Plasschaert ging ze een stukje tegemoet. Hoeveel kost dat niet? Een pretreisje vanaf Leeuwarden tot halverwege de Noordzee en dan omkeren en triomfantelijk mee terug vliegen. Weet u wie dat snoepreisje gaat betalen? Juist!! U en ik.
Stel dat de twee naderende JSF's aan komen vliegen met een snelheid van 1200 km/uur, eigenlijk een slakkengang, want ze kunnen met gemak het dubbele halen. En stel dat Jeanine ze tegemoetkomt in een ouderwetse F16 tegen 800 km/uur. Janine had plechtig beloofd om te zwaaien. Heeft het wel zin om te zwaaien bij een onderlinge snelheid van 2000 km/uur. Wat is de kans dat het zwaaitje van Jeanine opgemerkt wordt? Die kans is uiterst klein. Nog kleiner dan dat iemand de hoofdprijs wint in de postcodeloterij, terwijl hij niet eens heeft ingeschreven. Nee, ze had beter in Leeuwarden kunnen blijven, tussen al die duizenden vliegtuigspotters, gewapend met camera's en verrekijkers. Het ultieme doel van al die spotters: een selfie samen met een JSF.

Vliegtuigen spotten werkt verslavend. Ik kan er over meepraten. Meermalen heb ik bij Schiphol staan kijken op het spottersplekje om "spotprentjes" te schieten van landende vliegtuigen van diverse vliegmaatschappijen. En er was altijd wel een catering-auto in de buurt om de spotters te voorzien van een natje en een droogje. Tegen "spotprijzen" uiteraard.
En als er even geen vliegtuigen komen dan kun je ook gewoon vogels spotten, net als die twee baardmannetjes van televisie.

Nog even terug naar de JSF. We gaan er totaal 37 kopen, er zijn er nu twee gearriveerd, dus nog 35 te gaan. De stuksprijs is, schrik niet, € 85.000.000. Durft u dit getal met 37 te vermenigvuldigen? Ik niet. Bovendien moet Nederland ook nog een flink deel van de ontwikkelkosten meebetalen.
In Friesland waren ze een beetje ongerust over de geluidsoverlast. Deze zou aanmerkelijk meer zijn dan de F-16-herrie. De veehouders in de buurt van het vliegveld vreesden al voor gestreste koeien en zure melk. Maar gelukkig, een woordvoerder van defensie heeft verzekerd dat het geluid van de JSF weliswaar in decibellen dat van de F-16 overstijgt, maar.....dat het geluid een stuk minder irritant is. De JSF is dus een straaljager met een sympathieke herrie. Gelooft u het? Ik heb zo mijn twijfels.

Zo, voorlopig even genoeg over de Joint Strike Fighter. We stappen over op een ordinair verkeersvliegtuig.
Onlangs hebben wij gevlogen met Transavia (zie column-309). Het was alweer een tijd geleden dat wij het luchtruim kozen. Die onzinnige vertoning van die stewardessen in het gangpad bestaat nog steeds. Als het vliegtuig naar de startbaan taxiet vertonen zij voor iedereen een onbegrijpelijk pantomime, die je na één minuut al weer vergeten bent.
Nieuw is de catering. Waar je vroeger op kortere vluchten een (gratis) snack aangeboden kreeg (iets ongezonds, maar toch wel lekker) en op langere vluchten een (gratis) keuzemaaltijd, is daar nu verandering in gekomen. Ook de gratis drankjes zijn verdwenen. Waar is de tijd gebleven dat je een gratis wijntje aangeboden kreeg.
En dat je een biertje uit mocht kiezen: een Heineken of een Budweiser (speciaal voor de niet-bierkenners: dit laatste is een soort slootwater uit de USA). Het vliegtuig is nu een soort sterrenrestaurant geworden, als je tenminste alleen al naar de woekerprijzen kijkt. In het tijdschriftenrekje aan de achterzijde van de stoel van je voorbuurman zit een menukaart. Je kunt allerlei dingen bestellen. Als je echter naar het prijzenkolommetje kijkt, dan schrik je je lam. Het dubbele of meer voor dezelfde producten die je op het terras van de Goese Markt bestelt. De moderne vliegtuigpassagier is in enkele jaren tijd verworden tot een heuse melkkoe.
Het enige wat hetzelfde is: de catering-lorry, voortgeduwd door twee slanke geüniformeerde dames met een prodent-smile op hun gezicht. Deze smile zit op de gezichten geboetseerd en laat zich ook niet verwijderen door een ontevreden passagier die over de hoge drankprijzen zeurt. En de dames moeten wel slank zijn anders passen ze niet in het krappe keukentje waar de catering-lorry bevoorraad moet worden.
Ik dacht altijd dat een stewardess slank moest zijn om het mannelijk deel van de passagierslijst te behagen. Ja, dat ook. Maar een stewardess die lijdt aan obesitas heeft meerdere problemen. Ze past dus niet in het keukentje van vlucht-338 en ze heeft een negatieve invloed op de winstmarge van de luchtvaartmaatschappij. Hoe meer kilootjes, hoe meer brandstofkosten, des te meer kerosine er getankt moet worden om het vliegtuig in de lucht te houden.

Vandaar dat de stewardessen van Transavia het advies krijgen om hun gewicht scherp in de gaten te houden. Drie dagen achter elkaar appeltaart met slagroom is al dodelijk voor je baan bij de vliegmaatschappij. Dan word je letterlijk gedegradeerd tot grondpersoneel en daar zitten de dames niet op te wachten.

Hoe zou het met de catering gaan in een moderne JSF? Ik stel voor dat Jeanine persoonlijk zorg draagt voor haar piloten. Dat ze tijdens de vlucht de piloot voorziet van een kopje koffie en een koekje. En dat ze op de terugweg gezellig een biertje tapt. Eéntje maar, want de piloot moet nog een zachte landing kunnen uitvoeren. Heeft mevrouw Hennis-Plasschaert daar dan tijd voor? Natuurlijk heeft ze daar tijd voor. Zo vaak gaan die vliegtuigen de lucht niet in en het is voor haar een welkome afwisseling van de oersaaie Kamerdebatten. Als je mag kiezen tussen een opwindende vlucht door het Nederlandse luchtruim of een onzinnige vraag van Geert Wilders aan de interruptiemicrofoon?
Dan is de keuze snel gemaakt...

0 reacties

- Er zijn nog geen reacties geplaatst.



Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.