Columns met een glimlach

Verhalen en ontboezemingen die ironisch bedoeld zijn

304. Waarom makkelijk doen als het moeilijk kan?

0 reacties

De titel van deze column wordt pas halverwege het verhaal duidelijk.

Is het u wel eens opgevallen hoeveel palen er op de treinstations staan? Incheckpalen, uitcheckpalen, soms vlak naast elkaar als er twee verschillende vervoersmaatschappijen hetzelfde station aandoen. Om in een speciale snelle trein te mogen stappen is daar de zogenaamde toeslagpaal. Als je daar per ongeluk je OV-chipkaart tegenaan houdt, dan ben je in één seconde € 2,70 armer. Speciaal voor het verslaafde deel van onze samenleving zijn er sinds kort ook nog de rookpalen. Buiten een straal van 2 meter van zo'n rookpaal is de verstokte roker zwaar in overtreding. En als de duisternis invalt zijn er gelukkig ook nog de lantaarnpalen. Kortom, als je een rondje doet over het perron, sta je om de haverklap voor paal. Daar is tegenwoordig geen ontkomen meer aan.

Het verschijnsel met de twee verschillende in- en uitcheckpalen hebben wij voor het eerst meegemaakt op het station van Maastricht. Heel leuk was het om de etappe van het Pieterpad te wandelen van Valkenburg naar Sittard (22 km). Tja, en dan moet je van Sittard terug naar Valkenburg. Lopen is geen optie, want de beentjes zijn erg moe geworden. Dus er is maar één optie: met de trein. De NS bracht ons tot Maastricht, verder gaat deze maatschappij niet. De rest moet je afleggen met vervoerder Veolia. Daartoe stonden er op het perron twee palen, precies naast elkaar. Een NS-paal en een Veolia-paal. Daarboven een bord met een flinke hoeveelheid tekst, die je binnen een paar minuten geacht werd te lezen èn te begrijpen. Het was de bedoeling om bij de linkse paal (NS) uit te checken en vervolgens bij de rechtse paal (Veolia) in te checken. Net op tijd hadden wij deze actie voltooid. We stapten op het nippertje op de sprinter richting Valkenburg.

Afgelopen zaterdag maakten wij een treinreis van Goes naar Houten. Mijn echtgenote had een vrije reis en ik mocht per gratie mee met 40% korting. Volgens www.ns.nl was de kortste route via Dordrecht, overstappen op het Betuwelijntje naar Geldermalsen, en het laatste stukje met de stoptrein naar Houten. Een bijkomend feit: tot Dordrecht reis je met NS, door de Betuwe met Arriva en het laatste stukje weer met NS. Het stuk door de Betuwe is interessant om je aardrijkskundige kennis weer eens op te halen: Sliedrecht, Hardinxveld, Gorinchem, Arkel, Leerdam, Beesd, Geldermalsen. Nog een leuke bijkomstigheid: de Arriva-treinstellen hebben namen. Onze trein heette Trijntje, met een lang ij. Leuk gevonden. Jammer dat er in de Arriva trein geen wifi en geen toiletten zijn. Voor mensen die de urineproductie op medische gronden moeten activeren via een plaspilletje is dit een wezenlijk probleem, temeer omdat de beloofde plaszak nog steeds niet af te halen is bij de treinbestuurder. En dat was ons wèl beloofd!!! De enige oplossing om droog door de Betuwe te reizen: Teena Lady (eventueel Teena Lady voor mannen).

Voor de goede orde is het even interessant om wat treinprijzen op een rijtje te zetten:

Berekening voor mezelf met 40% meereiskorting:

Goes - Dordrecht                                 € 9,20 (NS)
Dordrecht - Geldermalsen                   € 5,78 (Arriva)
Geldermalsen - Houten Castellum       € 2,30 (NS)
Dus € 11,50 gaat naar de NS en € 5,78 gaat naar Arriva.

Vrije reis van mijn echtgenote:

Goes - Dordrecht                                 € 0,00 (NS)
Dordrecht - Geldermalsen                   € 0,00 (Arriva)
Geldermalsen - Houten Castellum       € 0,00 (NS)
Dus € 0,00 gaat naar de NS en € 0,00 gaat naar Arriva.

Voor mezelf was het duidelijk. Op het station van Dordrecht moest ik omchecken van NS naar Arriva. Anders komt deze vervoersmaatschappij in financiële moeilijkheden door het gemis van een bedrag van € 5,78 en dat mag niet gebeuren.
Onze simpele conclusie was dat het geen enkele zin had om bij een vrije reis in en uit te checken bij zo'n dubbele paal. Met een vrije reis is het voldoende twee keer per dag je pasje tegen zo'n paal te houden, één keer als je 's morgens op de trein stapt en één keer als je 's avonds weer uit de trein stapt. Logisch toch?
De conducteur van Arriva dacht daar heel anders over. Mijn vrouw had een fout gemaakt. Op het eerstvolgende stationnetje moest ze alsnog snel de trein uit, snel naar de Arriva-paal en snel weer terug. Ook in het geval van een vrije reis. Was dit alleen voor de statistieken? Een duidelijke uitleg kwam er niet.

WAAROM MAKKELIJK DOEN ALS HET MOEILIJK KAN?

Nu we het toch over treinen hebben.
Er valt voor de vervoersmaatschappijen te besparen op de wasstraat voor treinstellen. Het is niet zo belangrijk meer dat de ramen vies zijn. Wie kijkt er nog naar buiten? Iedereen zit toch over een beeldschermpje te vegen. Vaak nemen de smartphone-vegers dubbele plaatsen in, één voor zichzelf en één voor de handbagage (zie foto).

En dan het probleem van de te korte treinstellen. Vooral op de lijn 's-Hertogenbosch - Utrecht C.S. - Amsterdam C.S. is een staanplaats vaak het hoogst haalbare. Een soort hangplaats. De trein maakt onvoorspelbare bewegingen als er een serie wissels "genomen" moet worden. Je wordt dan heen en weer geslingerd, tezamen met je medestaanders.
Met een beetje pech krijg je ongevraagd lijfelijk contact met een jonge, knappe vrouwelijke medereiziger, die deze onaangekondigde en ongewenste lichamelijke intimiteit ruim voldoende acht voor een gang naar het openbaar ministerie. Zo word je volkomen buiten je schuld voor viezerik aangemerkt en loop je de kans op een werkstraf van tenminste 150 uur. Een poging om NS of Prorail aansprakelijk te stellen loopt hopeloos vast. Deze twee organisaties wijzen bij alle problemen altijd naar elkaar. Hier komt zelfs de beste jurist geen steek verder.

Inmiddels zijn er Zwitserse treinen aangekocht. Dat geeft de burger een goed gevoel. Die Zwitsers kun je wel vertrouwen. Dat wordt deze keer zeker geen Fyra Fiasco (zie column-160). In dat Alpenland loopt de dienstregeling op de seconde nauwkeurig, ook bij winterse omstandigheden. Binnenkort mogen we ook hier profiteren van het Zwitserleven gevoel.
Als tussenoplossing geven we de studenten een ander lesrooster, rekening houdend met de drukte in de treinen.

WAAROM MAKKELIJK DOEN ALS HET MOEILIJK KAN?

 

0 reacties

- Er zijn nog geen reacties geplaatst.



Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.