Columns met een glimlach

Verhalen en ontboezemingen die ironisch bedoeld zijn

300. Senioren, ouderen, bejaarden

1 reactie

We gaan het hebben over leeftijdsgroepen. Niet over baby's, peuters, kleuters, opgroeiende jeugd, pubers of jongvolwassenen.
Vanaf de leeftijd van om en nabij 30 jaar komen de oudere jongeren (naar een idee van Koot en Bie), mensen van middelbare leeftijd, senioren, ouderen, bejaarden, hoogbejaarden. Over die allerlaatste categorieën gaat deze column. Leeftijdsgrenzen zijn erg moeilijk aan te geven. Wanneer wordt een senior precies een oudere? Wanneer wordt een bejaarde plotseling hoogbejaard? Geen idee. Eén ding is duidelijk in onze huidige maatschappij. De groep gepensioneerden is in elk geval 67+, dat is wettelijk vastgelegd.
Mensen met pensioen worden wel eens spottend pensionado's genoemd. Deze Spaanse term is afkomstig van een groep mensen die elk jaar in Spanje gaat overwinteren, dagelijks genietend van de geneugten van Torremolinos, Benidorm of Marbella , zoals het Broodje van Kootje en het Frietje van Pietje. Dankzij deze twee slimme Nederlandse neringdoenden houden de penionado's het de hele winter vol, zonder last te krijgen van heimweeverschijnselen.

We gaan de voordelen van het ouder worden eens op een rijtje zetten.
- De haardos krijgt zo zoetjes aan een andere kleur. Een hele mooie kleur, gezien het feit dat veel jongeren deze coupe dolgraag willen nabootsen.

- Je hoeft niemand verantwoording af te leggen als je eens een dagje helemaal niks wil uitvoeren. Deze dagen zijn zeldzaam, want de kalender van ouderen staat meestal bomvol met leuke verplichtingen en afspraakjes.
- Niemand kijkt er van op als je zo af en toe een borreltje of een wijntje drinkt: Goed voor hart en bloedvaten, wordt wel eens gezegd.
- Je hoeft je bord niet meer leeg te eten, net als vroeger. Gelukkig is er in zo'n geval een seniorenmenu.
- Je zitplaats in het openbaar vervoer is verzekerd. Tenminste, zo was het ooit. Tegenwoordig zit de jeugd in de trein over een schermpje te vegen en hebben ze niet in de gaten dat er een oude grijsaard in het gangpad wat ongemakkelijk heen en weer staat te wiebelen, als de trein enkele lastige wissels passeert.

Er zijn ook wel wat nadelen:
- Je geheugen gaat achteruit. "Hoe heet die vent ook al weer?"
- Je botten worden brozer.
- Je slaapt niet meer de hele nacht door, zoals vroeger.
- De tijd vliegt voorbij (maar dat kan ook een voordeel zijn).
- Je kunt je plas niet meer zo lang ophouden. Gelukkig is de cafédichtheid in ons provinciestadje vrij hoog.
- En je kleren passen opeens ook niet meer. En dat heeft dan weer te maken met het gebrek aan voldoende lichaamsbeweging.

Deze laatste opmerking doet mij denken aan enkele typische voorvalletjes uit het nabije verleden.
Twee jaar geleden schaatste ik voor het laatst over de Goese vest, toen een jongetje daar een opmerking over maakte. Het was niet de bedoeling dat ik het zou horen, maar mijn gehoor is nog goed: "Die opa gaat best nog wel hard!!".
Drie jaar geleden beoefende ik nog de skeelersport. Bij de brug van Wilhelminadorp stond een groepje jeugd: "Kiek, kiek, een ouwe vent op wieltjes!!"
Eigenlijk doorbreek ja dan het verwachtingspatroon. Mensen raken in verwarring. Ouderen behoren niet fanatiek te sporten. Dat is een gek gezicht. Uiteindelijk komt het er op neer dat je, als sportieve oudere, andere mensen shockeert. Dat is mogelijk één van de redenen dat ik gestopt ben met het skeeleren. Het hoort niet, het geeft geen pas.

Er zijn bedrijven en instanties die ouderen maar knap lastig vinden. Ouderen zijn in het algemeen slecht in computers. Het bedrijfsleven zit met smart te wachten tot deze digibeten zijn uitgestorven. Dan kunnen ze voortaan alles digitaal doen en hoeven ze geen papieren post meer te versturen.
De Belastingdienst wil de gehate blauwe enveloppen afschaffen, maar die vervelende ouderen gooien roet in het eten. Ze tuffen nog wel in hun autootje met hoge instap over alle snelwegen van Nederland, alleen de digitale snelweg is hun volledig vreemd.
Pensioenfondsen hebben financieel ook baat bij versnelde afkalving vanaf de bovenkant. Laatst kreeg ik een brief van één van m'n pensioenfondsen: of ik nog bestond!!!!! Blijkbaar waren er twijfels gerezen. Er was geen enkele aanleiding daarvoor. Elke maand kwam er een bescheiden bedragje op onze gezamenlijke rekening en daar heb ik nooit tegen geprotesteerd. Misschien had ik af en toe een briefje moeten schrijven, waarin mijn innige dankbaarheid tot uitdrukking kwam. En toen kwam die brief.
Op naar het gemeentehuis om een verklaring te halen dat ik nog in leven was. Een bewijs van in leven zijn oftewel een attestatie de vita, om het eens mooi in het Latijn te zeggen. Zouden ze voortaan elk jaar zo'n brief sturen?

Een lastige generatie, die ouderen. En dan al die verhalen over vroeger, toen alles zogenaamd beter was. Maandag wasdag, woensdag gehaktdag, vrijdags vis eten. De voorjaarsschoonmaak begon in de laatste week van februari, hooguit in de eerste week van maart.
Telefoons met een draaischijf en een heel lang snoer, waarmee je tot in de andere helft van de kamer kon lopen.
's Avonds de afwas in een teiltje met een kwastje en een druppeltje afwasmiddel.  Zelfs op de vroegste TV-reclame werd er reclame gemaakt or zo'n bekend afwasmiddel: "Had u gedacht dat u met één theelepeltje Dreft zoveel vette borden schoon zou krijgen?" Tegenwoordig wordt de vaatwasser ingeladen, tabletje erbij, knopje aan, hatsiekedee.
Nostalgie naar de jaren '50 toen Max van Praag zijn wereldhit "Zilverdraden tussen 't goud" te horen bracht. Tot vervelens toe moet je dat soort dingen allemaal aanhoren.
Nee, we zijn beslist niet populair.

Maar gelukkig hebben we allerlei diensten en instanties die over ons waken:
Omroep Max met de dagelijkse geheugentraining
Partij 50+ waar Henk Krol over onze belangen waakt, af en toe een beetje geruzie en gesteggel, maar vooruit dan maar.
De ANBO die onze belangen behartigt, als ze even geen interne ruzies hoeven uit te vechten.
Het tijdschrift Plus, met leuke weetjes en slimme tips.

En gelukkig krijgen we overal onze bejaardenkorting, zitten we op de enige bejaardenbank in het centrum van ons provinciestadje en wonen we in onze seniorenflat aan het water.
Wie doet ons wat...

 

1 reactie

Ik heb hier weer zitten genieten van jouw weblog!

Ja, ik hoor ook bij de bejaarden hoor, maar helaas, geen bejaardenkorting en bejaardenbankjes hier in Poortvliet...

Wél seniorenflats, maar die hoop ik nog lang niet nodig te hebben...

Tuinfluiter

27 February 2016 om 19:31

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.