Columns met een glimlach

Verhalen en ontboezemingen die ironisch bedoeld zijn

291. Het toppunt van...

1 reactie

We wisten niet wat we zagen. Iemand in het buitengebied van Cadzand had zijn schuine dak vol met zonnepanelen gelegd. Op zichzelf niets bijzonders, ware het niet dat dit schuine dak op het NOORDEN lag. Dit is werkelijk het toppunt van optimisme. Ik heb thuis nog even gecontroleerd of we ons niet vergist hadden in de ligging van het huis, maar de landkaart was onverbiddelijk: het schuine dak met de zonnepanelen lag precies op het noorden.
Was het de handelaar in zonnepanelen geweest, die met zijn vlotte babbel de doorslag heeft gegeven: "Baadt het niet, dan schaadt het niet"? Was het de monteur geweest die de zonnepanelen heeft aangebracht en die de avond tevoren een paar pintjes teveel had gedronken? En dat hij op een sombere, zonloze dag deze merkwaardige vergissing heeft begaan?
Of heeft de huiseigenaar een voorspellende gave gehad, dat door een aanstaande ontploffing in ons zonnestelsel, de banen der planeten compleet op de schop gaan en dat de zon vanaf dat moment aan de noorderhemel staat?
Eén ding vergeet ik nog te vermelden. Het bewuste pand ligt nog geen 3 kilometer verwijderd van de Belgische grens. Deze opmerking riekt naar vooroordelen. Ik wil daarmee nog niet zeggen dat Belgen dommer zijn dan Hollanders. Hoe zal ik dat eens netjes zeggen, zonder onze zuiderburen te kwetsen? Hun hersencellen zijn op een iets andere manier gerangschikt. Deze constatering kan geen kwaad bloed zetten. Bovendien snappen ze 'm toch niet.

Het toppunt van optimisme. Deze kwalificatie gaf ik aan de zonnepanelen op het noorden.
Kent u ze ook nog? Al die flauwe toppunt-grappen uit het verleden. De meeste ben ik inmiddels vergeten, maar gelukkig hebben we google.nl en dan komen ze allemaal weer boven, tezamen met een aantal nieuwe, waarvan ik het bestaan nog niet wist.
Hier volgt een bloemlezing. De meest grove exemplaren heb ik weggelaten. Ze passen niet in mijn doorgaans nette columns.

Het toppunt van optimisme stond er ook bij. Nee geen zonnepanelen deze keer.
Het toppunt van optimisme? Met je laatste geld een portemonnee kopen. (en hopen op betere tijden)
Toppunt van luiheid? Met een zwangere vrouw trouwen. (deze man zag duidelijk als een berg op tegen al dat "gedoe" om voor nageslacht te zorgen)
Toppunt van automatisering? Een stewardess die zwanger raakt van de automatische piloot. (dat wordt zeker een verstandshuwelijk)
Toppunt van sneuheid? Een ééndagsvlieg die z'n dag niet heeft. (dat is inderdaad bijzonder zielig voor zo'n vliegje)
Toppunt van beleefdheid? Een politieagent een pen aanbieden, zodat hij de boete uit kan schrijven. (ik zou 'm een pen aanbieden die met witte inkt schrijft)
Toppunt van geduld? Een olifant doodgooien met watjes en hem daarna begraven met een theelepeltje. (da's al een hele ouwe...)
Toppunt van netheid? Met mes en vork uit je neus eten. (advies: neem vooral klein bestek)
Toppunt van nieuwsgierigheid? Door het sleutelgat van een glazen deur kijken.
Toppunt van blijheid? In de gevangenis het liedje zingen "We gaan nog niet naar huis"
Toppunt van klungeligheid? Struikelen over draadloos internet. (een moderne variant; in mijn tijd bestond die nog niet)
Toppunt van eenzaamheid? Een luis op een kale kop. (het is te hopen dat er ook nog een partner neerdaalt, dan kunnen ze toch nog een feestje bouwen)

Toppunt van discriminatie? Alle plantjes water geven behalve de Afrikaantjes.
Hierbij wil ik nog een tweede versie toevoegen, uit eigen ervaring. In de jaren '80 deden wij een dagje Breskens, vanuit Middelburg, met de fiets op de veerboot en verder naar Breskens-centrum alwaar we tevreden plaatsnamen op een zonnig terrasje. Een paar tafeltjes verder zaten enkele Duitse families. De serveerster kwam en we bestelden koffie. Ze was erg aardig: "Ik zal verse koffie voor jullie maken, dus het kan eventjes wat langer duren" met op fluistertoon de toevoeging: "Die ouwe prut geef ik wel aan die Duitsers daar".
Het toppunt van discriminatie. De oorlog was al meer dan 40 jaar voorbij en haar "verzetsdaad" bestond uit het serveren van ouwe koffie aan onze oosterburen.
In de beginjaren '50 toen de eerste Duitse toeristen zich schoorvoetend in Nederland lieten zien, zijn er heel wat Duitsers bewust de verkeerde kant op gestuurd: "Immer gerade aus", terwijl de gewenste bestemming meteen rechts om de hoek lag. Ook dat gold als een soort "verzetsdaad", maar dan achteraf.
Dit doet me dan ook weer denken aan die meesterlijke conference van Koot en Bie, waarbij Kees van Kooten (in de Rol van Arie Tebbes) in 1945 een fietsende Duitse soldaat de verkeerde kant opstuurt. De Duitser vroeg: "Wo ist der Bahnhof?" Koot antwoordde, met gevaar voor eigen leven: "Do ist der Bahnhof" en wees precies de verkeerde kant op. Een gedurfde verzetsdaad, in het heetst van de strijd.
Deze scène terugkijken? https://www.youtube.com/watch?v=x67rym66tbs
Let
wel, de hele conference duurt meer dan 50 minuten, dus ga er maar eens lekker voor zitten.

Nog een paar toppunten:
Toppunt van hoogtevrees? Niet uit een diep bord durven eten. (jammer, daar gaat je erwtensoep)
Toppunt van klagen? Teruggaan naar de balie en zeggen dat er een gat in je donut zit.
Toppunt van brutaliteit? Een steen door de ruit van een politieauto gooien en vragen of je 'm terug mag.
Het toppunt van snelheid? Een slak die uit de bocht vliegt.
Toppunt van tegenslag? Als de cursus "omgaan met teleurstellingen" niet doorgaat.

Nog een paar lugubere grapjes, die op het randje balanceren:
Toppunt van sadisme? Een helikopter met een schietstoel.
Of: Een blinde op de rand van een afgrond zetten en zeggen "Pas op voor het afstapje"
Of: Een blinde een pistool in de hand duwen en zeggen dat het een föhn is.
Toppunt van grofheid? Iemand die maar één been heeft een step geven.

Het wordt tijd om te stoppen. Van alle toppunt-grappen vind ik nog steeds het zonnepanelen-verhaal het leukste. Vooral omdat het ècht gebeurd is. Nee, ik ga niet vertellen waar die meneer precies woont. Het risico bestaat dat er dan voor zijn huis een volksoploop ontstaat en dat wil ik de arme man niet aandoen...

1 reactie

En wat is het toppunt van alle weblogs?

Deze. Van jou!

Tuinfluiter

26 December 2015 om 17:24

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.