Columns met een glimlach

Verhalen en ontboezemingen die ironisch bedoeld zijn

282. Moderne blessures

1 reactie

Volgens een medische rubriek in HP-De Tijd is er een nieuwe blessure toegevoegd aan het rijtje voetbalknie, tennisarm, muisarm en SMS-duim. Sinds de opkomst van de smartphone is er nu de "appnek".
Het urenlang gebogen zitten over het minuscule beeldschermpje kan niet bevorderlijk zijn voor de nekspieren en de nekwervels. En dat is het ook niet. Een voorzichtige schatting gaat uit van 4-6 uur per etmaal dat met name de moderne jeugd in voorovergebogen toestand doorbrengt. En tijdens de uitzendingen van NPO-politiek is te zien dat parlementsleden er ook het één en ander van kunnen.

Ik heb eens zitten denken. Hoe zouden we deze vorm van RSI kunnen compenseren, door de nek precies de andere kant op te draaien. Het antwoord is simpel. Sterren kijken!! En niet comfortabel liggend op een stretcher, maar gewoon, rechtopstaand, achter in de tuin. Blik omhoog, hoofd in de nek. Twee probleempjes misschien. Stel dat het bewolkt is, dan gaat het compensatie-feestje even niet door. En als de schoolgaande jeugd elke avond 5 uur appen moet compenseren door 's avonds 5 uur naar de melkweg te turen dan komt de broodnodige nachtrust in gevaar. Het idee was leuk, maar de uitvoering kent nog wat hobbels.

Jammer dat de appnek net te laat geïntroduceerd is om de nieuwste papieren versie van de Dikke van Dale te halen. Volgende keer dan maar, als er nog een volgende keer komt tenminste.

Laten we alle typische blessures de revue laten passeren, te beginnen met de vertrouwde voetbalknie. Het is wat, heb je je hele leven gevoetbald, die voetbalknie is er bij mij nooit gekomen. Als compensatie zijn ooit links en rechts m'n achillespezen afgescheurd, maar dat is slechts een schrale troost. De meest voorkomende voetbalblessure van de laatste weken is het voetbaltrauma. Opgelopen tengevolge van het missen van het EK door het Nederlands Elftal. Dit heeft bij veel voetballiefhebbers tot diep in de hersencellen zijn sporen achtergelaten, die slechts door een uiterst kundige neuroloog zijn te herstellen.

Sinds het tennissen de laatste decennia wordt beoefend door een groot deel van de samenleving, is de tennisarm sterk in opkomst. Heel vroeger waren met name tennis en golf de elitesporten, waar je slechts door een ballotagecommissie toegelaten werd als bleek dat je afkomst voldoende status en aanzien garandeerde. Vergelijk deze klasse met de figuranten uit de serie "Hoe heurt het eigenlijk". Niet alleen de toelatingseisen waren hoog, ook ten aanzien van de jaarlijkse contributie werden hoge drempels opgeworpen. Het gewone volk moest op elke manier geweerd worden. De toelatingseisen zijn inmiddels versoepeld, maar de contributies voor tennis en golf staan nog steeds op een behoorlijk niveau. Een kennis van mij, wiens hele gezin regelmatig op de tennisbaan vertoeft, vertrouwde mij toe: "Wij worden zo zoetjesaan tennisarm". Deze keer fungeert het woord "tennisarm" als bijvoeglijk naamwoord en slaat het op de financiële situatie van het gezin.

Wel eens gehoord van de drinkpols? Een vervelende aandoening die mensen treft die regelmatig het glas heffen. De rechtse hand afwisselen met de linkse wil nog wel eens helpen. Het gerucht gaat dat de drinkpols gerelateerd wordt aan het verschijnsel alcoholisme, maar niets is minder waar. Ook bij het nuttigen van een glas melk worden dezelfde spiertjes in diezelfde pols geteisterd.

Het rokershoestje is een bekend ongemak voor die tanende groep mensen die nicotineverslaafd zijn. Deze groep verdient ons medeleven, na alle discriminerende maatregelen, zoals het rookverbod in restaurants en cafés. Zelfs op terrassen en eigen balkons zijn de overgebleven rokers niet gewenst. De paria's van onze maatschappij. Zielig.

Nog zo'n onbekende kwaal: etalagebenen. Nee, het zijn níet, wat je zou denken, de onderdanen van een etalagepop in een dames- of herenmodezaak. Het zijn de benen van iemand die door een winkelstraat schuifelt en bij elke etalage even geïnteresseerd blijft staan kijken. Niet omdat de persoon kooplustig is, maar omdat hij of zij door een medisch ongemak slechts kleine stukjes kan lopen. En dan is het bekijken van een etalage iets minder vreemd dan plotseling stokstijf midden in de winkelstraat blijven staan.

We komen bij onze digitale ongemakken.
Dat begon met de muisarm. De computer had zijn intrede gedaan in onze huiskamers en dat zouden we weten ook.
Een nieuwe verzamelterm voor soortgelijke blessures deed zijn intrede: RSI: Repetitive Strain Injury, vrij vertaald: een blessure ten gevolge van herhaalde belasting.
De SMS-duim was de volgende blessure die om de hoek kwam kijken, zeker in het begin, toen je nog niet de mogelijkheid om "voorspelling AAN" in te schakelen. Toen je voor één lettertje s totaal vier (!!) keer op dezelfde toets moest drukken. Te idioot voor woorden. Sommigen doen dit nog steeds, omdat ze het begrip "voorspelling AAN" domweg niet kennen.

We zijn weer aangekomen bij de appneck, die van mij ook twitterneck mag heten. Als het beestje maar een naam heeft.
Ik hoop dat mijn advies om het appen/twitteren af te wisselen met het kijken naar de sterren navolging vindt. Een bijkomend voordeel is dat mensen interesse krijgen in de sterrenwereld, mogelijk met een toeloop bij de studie astronomie.

1 reactie

Ja, ik heb de laatste tijd ook nekproblemen.

Na het lezen van je blog ben ik dus vlug naar buiten gelopen om de sterren te bekijken.

Helaas... geen ster te zien in Poortvliet...

Morgen nog maar eens proberen!

Tuinfluiter

23 October 2015 om 20:04

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.