Columns met een glimlach

Verhalen en ontboezemingen die ironisch bedoeld zijn

277. Hond bijt Man

1 reactie

Na 16 jaar komt er nu een einde aan het veel bekeken programma "Man bijt Hond". Tot verdriet van vele kijkers. Het programma was heel interessant, alleen de naam was een beetje raadselachtig. Want wie heeft er ooit een man een hond zien bijten? Mannen doen zoiets niet. Ja, misschien de mannen op de Filippijnen, maar dan heeft die hond al urenlang in een stoofpotje liggen sudderen, alvorens zo'n Filippino zijn tanden erin zet.

Na 16 jaar "Man bijt Hond" willen de hondjes wel eens wat terug doen. Het nieuwste programma van de NCRV heet dan ook "Hond bijt Man". De titel beschrijft letterlijk de inhoud van het programma. Kwetsbare bevolkingsgroepen worden met de camera gevolgd en hun confrontaties met bijtgrage viervoeters worden vastgelegd op de gevoelige plaat. Met name postbezorgers en toerfietsers in het buitengebied krijgen een belangrijke rol in de nieuwe serie. Het is uiteraard ondoenlijk om met iedere postbezorger een cameraploeg mee te sturen, dus er zal gebruik gemaakt worden van moderne middelen, zoals drones en minicamera's op de fietshelm van de toerfietser. De beelden komen samen op de redactie van "Hond bijt Man" en worden geselecteerd op geschiktheid voor de komende uitzending. Is de aanval goed in beeld gebracht? Komt de kleur van het bloed van de argeloze fietser goed in beeld? Zijn de opnames geschikt voor het maken van slow motion beelden? Was er een duidelijk aanvalsplan van de boerderijhond? Is er een voorkeur voor het te bijten lichaamsdeel?
De beelden van agressieve honden en (zwaar)gewonde slachtoffers worden aan elkaar gepraat door, hoe kan het anders, Martin Gaus. Verder worden er statistieken getoond. Welk hondenras doet het meeste bloed vloeien? In een keurige grafiek wordt dit duidelijk gemaakt. Andere belanghebbenden die aan het woord komen:
- de tetanusprikzuster die een dagtaak heeft aan het injecteren van gewonde postbestellers
- de verpleegkundige van de SEH die altijd de hechtingen aanbrengt
- een agrariër die apetrots vertelt dat zijn Wodan het erf zo fanatiek verdedigt

Na een aantal uitzendingen wordt duidelijk waar in Nederland de agressiefste honden hun slachtoffers maken. Een selectie van deze honden komt op de loonlijst van de NCRV. Een extra voordeel: de baasjes hoeven vanaf dat moment geen hondenbelasting meer te betalen.

De bedenker van dit nieuwe NCRV-programma? Dat ben ik. Ik ben namelijk ervaringsdeskundige. Al vele jaren heb ik aanvallen ondergaan van Duitse herders, dobermanns, bouviers (de BMW onder de honden), retrievers, honden van het predicaat vuilnisbak. De meeste aanvallen vonden plaats tijdens het toerfietsen en waren gericht tegen mijn onbedekte kuiten. Het zinnetje "Dat doet ie anders nooit hoor" heb ik vele malen als excuus mogen beluisteren.
Een paar typische gebeurtenissen uit het verleden wil ik u niet onthouden.

Als 2-jarige wilde ik het keeshondje van de buurvrouw uittesten als lastdier. Paardje rijden. Hop, paardje, hop. De hond was minder enthousiast en liet dat merken. Tot op heden siert een opvallend litteken mijn rechter middenvoet. De voorloper van Hond bijt Man: Hond bijt Kind.

Precies op mijn 45e verjaardag werd ik op de dijk tussen Vlissingen en Ritthem aangevallen door twee bouviers tegelijk. Het bazinnetje had totaal geen overwicht op de bloeddorstige dieren. Aan alles was te zien: ze moesten mij hebben. In mijn slimheid posteerde ik mijn fiets tussen mezelf en de twee monsters. Eén van de bouviers bleek over een hoog IQ te beschikken. Hij liep om de fiets heen en zette zijn tanden in mijn linkerkuit. Reactie van de begeleidster: "Dat doen ze anders nooit hoor".

Al wandelend door de binnenstad van Vlissingen ben ik ooit aangevallen door de Duitse herder van een prostituee. Op dat moment kende ik het beroep van de dame niet, ik had meer oog voor mijn verwondingen. Ze woonde vlakbij. Ik mocht binnenkomen en kreeg een kopje thee voor de schrik. De hond moest naar een zijkamertje. Ze was erg aardig en verzorgde mijn wonden. Pas achteraf hoorde ik van de publieke functie van deze mevrouw. Toen vielen de puzzelstukjes op hun plaats. Daarom deed ze zo aardig. Wilde ze mijn ongemak goedmaken met hulp "in natura"? Helaas heb ik haar lichaamstaal toen onvoldoende begrepen. Misschien maar goed ook.

Als docent op een agrarische school word je geacht leerlingenbezoekjes af te leggen. Veel van mijn leerlingen woonden op een boerderij in het buitengebied. En natuurlijk probeerde ik mijn hobby te laten samenvallen met mijn werk: ik ging op de fiets. Helaas was dit niet zo'n goed idee. Als je met de auto het erf oprijdt is het verstandig om even te blijven zitten tot de boer de hond achter slot en grendel heeft. Als je met een wijde boog met de fiets het erf opdraait is die mogelijkheid er niet. Vele malen ben ik toen ternauwernood ontsnapt aan lichamelijk letsel. Eigenlijk een wonder dat het niet slechter afgelopen is. Eén keer kwam de boerin aanhollen en kon zich nog juist tussen mij en de aanstormende hond wurmen. Hiervan word ik nog wel eens zwetend wakker.

Op dit moment zijn er twee "hotspots" in mijn fietsrondjes die ik maar beter kan mijden. Deze weggetjes durf ik niet meer zonder lederen beenkappen te befietsen.
Aan de Oosterscheldedijk tussen Kats en de Zeelandbrug zit een hond al maanden te treuren omdat ik de laatste tijd niet meer langsgefietst ben.
Langs de Reeweg tussen Vlake en de Yerseke Moer woont ook zo'n mormel. Helaas ben ik twee keer per jaar verplicht om dit weggetje te fietsen in het kader van de controle van de fietsbordjes van het routenetwerk. Zenuwachtig fluitend kijk ik de andere kant op, in de hoop dat de hond mij ook niet waarneemt. Helaas. Ik hoor zijn zoevende pootjes en ik hoor het overbekende gegrom. De laatste keer was ìk de winnaar. Het ondier moet nog dagenlang een gevoelige neus hebben gehad. Die trap was ráák!!!

De genoemde twee locaties zal ik doorgeven aan de programmaleiding van "Hond bijt Man". De komende 16 jaar mogen we dagelijks "genieten" van agressieve honden en bloedende wonden.

 

1 reactie

De honden hebben het dus écht op jou gemunt!

Misschien geven ze het wel aan elkaar door. Zo van: als tie langs komt, pak um dan...

Tuinfluiter

20 September 2015 om 18:33

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.