Columns met een glimlach

Verhalen en ontboezemingen die ironisch bedoeld zijn

271. Hoge bomen vangen veel wind

1 reactie

Aan de titel te oordelen gaat deze column over de hevige zomerstorm die Nederland onlangs teisterde. Die bomen deed omwaaien en die het vliegverkeer lamlegde. Nee, helemaal fout. Het gaat vandaag over hooggeplaatste personen die zich geen misstap kunnen veroorloven, waarbij zelfs het verleden onder een vergrootglas komt te liggen.

Wandelend door een Goese winkelstraat viel mijn oog op een krantenstalletje van een boekhandel. Daar prijkte bovenaan de Telegraaf, een krant die normaliter nooit op mijn deurmat valt. Toch een beetje nieuwsgierig geworden heb ik toen aan "koppensnellen" gedaan. Het woord "koppensnellen" is eigenlijk voorbehouden aan de oorspronkelijke bewoners van de eilanden in de Oceanische archipel, waar het een nogal bloederige betekenis heeft. In ons land is koppensnellen een stuk vredelievender: even snel kijken welk nieuws de voorzijde van de krant gehaald heeft. De Telegraaf kopte met de merkwaardige zin:
BURGEMEESTER STRUIKELT OVER JONGE VRIENDIN
Wat moet je daarmee? Allerlei beelden trokken voorbij. Het ging over de burgemeester van Schiermonnikoog. Was hij 's avonds nog even wezen wandelen in de duinen? Was hij toen in het halfduister gestruikeld over een daar toevallig aanwezige liggende dame? Verder lezend bleek de "struikeling" slechts figuurlijk bedoeld. De burgervader van het toeristeneiland had amoureuze betrekkingen aangeknoopt met een 30-jaar jongere naaste medewerkster op het Gemeentehuis. Ondanks de zomerperiode, waar je in noodgevallen nog wel eens weg kan duiken achter een toerist, was het toch opgevallen. Als huisvader van een gezin met kinderen was zijn geloofwaardigheid tot ver onder nul gedaald. Dag burgemeester, dáááág !!!!

Wat is er aan de hand met onze Waddeneilanden? Is het de romantiek van de omgeving? Een half jaar geleden knoopte de burgemeester van Vlieland een liefdesavontuurtje aan met de vrouw van een andere Vlielander. Dit viel meteen op. Het was winter, de bomen waren kaal en er waren nog geen toeristen om zich achter te verschuilen. De bedrogen echtgenoot was niet heel blij met deze situatie en hij mepte erop los. Gevolg: twee breuken bij de burgemeester. Een kaakbreuk èn een vertrouwensbreuk...

Het gaat vandaag over belangenverstrengeling, foute declaraties, vertrouwensrelaties.
Zo is de Vlissingse burgemeester René Roep gestruikeld over een bonnetjesaffaire. Hij hield wel van een duur wijntje. Tijdens een belangrijke commissievergadering werden er wijnen geschonken van € 75 per fles. En het ging om heel veel flessen. Achteraf hebben accountants de hoeveelheid alcohol gedeeld door het aantal deelnemers aan die "vergadering". Het bleek dat alle deelnemers zwaar onbekwaam aan tafel hebben gezeten. Met zo'n promillage is het onverantwoord om beslissingen te nemen. Vlissingen staat als stad inmiddels onder curatele. De burgemeester is vertrokken... In het gemeentehuis is nu een vitrine, waar alle dubieuze bonnetjes tentoongesteld worden. Als je even moet wachten op je paspoort kun je de tijd vullen met bonnetjes kijken.

Het kan nog gekker. Ex-VVD-Kamerlid Mark Verheyen had een zakendiner met de in opspraak geraakte VVD-wethouder Jos van Rey. Ook hier vloeiden de wijntjes rijkelijk. Eén fles van 750 ml kostte € 127 !!! Dat betekent dat deze wijn meer dan 60 keer zo lekker moet zijn dan die fles van € 1,99 bij Aldi. Het percentage alcohol is gelijk, dus je wordt er even snel dronken van. Stom dat ze dat bonnetje hebben laten slingeren.

Over bonnetjes gesproken. Fred Teeven was een bonnetje kwijtgeraakt van een transactie van € 4.700.000 Het bedrag zelf was hij voor het gemak "vergeten".
Hij had overal gezocht, tussen zijn paperassen, in alle jassen, in alle zakken, tussen de voering. Gelukkig had een journalist van Nieuwsuur meer succes. Hij vond nog een kopietje van datzelfde bonnetje. Jammer voor Fred. Dag Fred !!!

Naast buitenechtelijke escapades en bonnetjesaffaires is er nog een ander vergrijp dat onherroepelijk tot de val van een hoogwaardigheidsbekleder leidt: onwaarheid spreken, ook wel "jokken" genoemd.

In 2002 werd de Surinaamse Philomena Bijlhout namens de LPF staatssecretaris van Emancipatie en Familiezaken. Zoals te doen gebruikelijk werd ze bevraagd over haar antecedenten, met name over haar mogelijke dubieuze rol in de milities van Bouterse. "U zult van mij geen foto's aantreffen in uniform" zei ze dapper. Ze had buiten de digitale mogelijkheden gerekend. Een journalist pakte zijn laptop en had het na een kwartiertje googelen al bekeken. Na één dag was ze staatssecretaris af. Een nieuw record.

In 1982 hield Charles Schwietert het drie dagen vol. Hij werd toen staatssecretaris van Defensie. Helaas maakte hij twee belangrijke vergissingen.
Hij beweerde doctorandus te zijn aan de Universiteit van Maastricht. Op de UvM wisten ze van niks. Misschien was hij in de war met de kleuterschool?
In het leger zou hij het geschopt hebben tot luitenant. Gelukkig houden ze daar alles perfect bij. Wat bleek? De laatste rang van Charles bleek korporaal te zijn. Zo'n "vergissing" is begrijpelijk. Die rangen lijken allemaal ook zo verrekt veel op elkaar. Ook voor een beoogd staatssecretaris van Defensie.

Het laatste slachtoffer is een lid van het Koninklijk Huis. Dat is de reden dat ik wat terughoudender ben in het kader van de privacy. Het gaat om mr. Pieter van V. Op de foto heb ik zijn ogen onzichtbaar gemaakt. Het kan zijn dat u hem toch herkent aan enkele andere lichaamsdelen. Pieter had ooit een belangrijke functie. Hij was voorzitter van de Onderzoeksraad voor Veiligheid. Op een gegeven moment kwam Pieter met zijn bolide in een file te staan op de snelweg A-50. Een hardnekkige file, er zat geen beweging in. Hij was op weg naar Apeldoorn, naar Paleis het Loo om met zijn gezinnetje de avondmaaltijd te gebruiken. Andijviestamppot met spekjes stond er op het menu. Het water liep hem in de mond. Maar.... hij stond nu al een kwartier in die rotfile. Plotseling bemerkte hij aan zijn rechterzijde een extra rijstrook!! Helemaal leeg, geen auto's. Zonder aarzeling stuurde hij naar rechts en vervolgde zijn weg over de vluchtstrook. Helaas stond er bij de afslag Apeldoorn-Noord een agent, die hem de bekende vraag stelde: "Waar zijn wij mee bezig?"
Toen de agent ontdekte wie de chauffeur was, werd hij een stuk vriendelijker. Waarschijnlijk kwam de agent uit een koningsgezind gezin, waar het blad Vorsten altijd voor de pak ligt en waarbij geen enkele Koninginnedag en Prinsjesdag wordt overgeslagen. Je moet maar geluk hebben.

U ziet, niet alle bobo's worden het slachtoffer.

1 reactie

Zolang er hooggeplaatste personen zijn, begaan ze misstappen, omdat ze denken dat ze zich alles kunnen veroorloven.

Uit mijn jeugd herinner ik me ook zulke verhalen. Maar toen werd alles nog onder de tafel geveegd.

Je hebt me in ieder geval met dit verhaal weer aan het lachen gekregen!

Tuinfluiter

15 August 2015 om 19:52

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.