Columns met een glimlach

Verhalen en ontboezemingen die ironisch bedoeld zijn

270. Slimme (huis)dieren (1)

1 reactie

Gaat het over olifanten die op de achterpoten op een krukje balanceren, tijgers die door een brandende hoepel springen? Nee, het gaat vandaag over doodgewone huisdieren. De reden voor deze column is onze logeer-parkiet Fido, die we elk jaar enkele weken mogen verzorgen als de familie op vakantie is.
Het is zo'n gewoonte geworden dat wij het slimme vogeltje tenminste één nieuw woord leren, dat kan worden toegevoegd aan zijn toch al indrukwekkende vocabulaire van hallo, doei, weltruste, kopje koffie en goeiemorgen. Deze keer hebben we de lat heel erg hoog gelegd.
Het nieuwe woord wat wij dagelijks met de parkiet oefenen is PARTICIPATIESAMENLEVING.
U kent het wel, dat woord dat Willem-Alexander op 17 september 2013 voor het eerst gebruikte in de troonrede. Dagenlang had onze koning geoefend voor de spiegel van Villa Eikenhorst. En nu mag onze parkiet het proberen. Langzaam, lettergreep voor lettergreep, praat ik op het vogeltje in. Aan zijn intelligente kraaloogjes is te zien dat hij het woord begrijpt. Ik heb hem ook uitgelegd wat het betekent. Als hij een oud vogeltje is geworden, slecht ter poot, of slecht ter stok, dan komt de kanarie van de buren langs om zijn veertjes te wassen. Dat is de participatiesamenleving in optima forma.

Ondanks al zijn intelligente blikken is het tot op heden nog niet gelukt om het "hoge" woord eruit te krijgen. Heel leergierig zit hij op de rand van de stoel te luisteren hoe we de eerste lettergreep oefenen: par-par-par-par-par. Zouden we toch te hoog gegrepen hebben? Kan het nog komen? Het zou toch kunnen dat dit woord inmiddels zo verankerd zit in die kleine parkietenhersentjes dat het er plotseling toch uitkomt: participatiesamenleving.

Over slimme parkieten gesproken. Het was nog in de gulden-tijd dat we zelf een parkiet hadden, die verstand bleek te hebben van financiële zaken. Als je je portemonnee met muntgeld leegde op de tafel, dan begon de show. Alle blinkende munten werden van groot naar klein opgepakt met het snaveltje en naar de rand van de tafel getransporterrd, alwaar hij de muntjes één voor één op de grond liet vallen. Eerst de rijksdaalders, dan de guldens, dan de kwartjes en tenslotte de dubbeltjes. Voor het kopergeld had meneer geen interesse. Vooral de rijksdaalders waren een hele toer. Al zwoegend en slepend werden deze grote munten vervoerd. Ik heb eens zitten rekenen. Een gemiddelde grasparkiet weegt 40 gram. Een rijksdaalder weegt 10 gram. Dat betekent dus dat een volwassen vent van 80 kilogram een stuk metaal van 20 kilogram tussen zijn tanden moet klemmen en er een stukje mee moet gaan lopen. Dat worden overuren voor de tandarts. Dat lukt zelfs de sterkste man van Nederland nog niet.



We gaan het hebben over slimme hondjes. En dan gaat het niet over weggegooid balletjes oprapen en weer terugbrengen bij het baasje. En dat eindeloos herhaald. Dit gaat al heel snel vervelen. Hoewel zijn baasje daar heel anders over denkt, gezien de volgende conversatie tussen baas en hond:
Baasje: "Dit spelletje houdt ie uren vol"
Hondje: "Waf, waf, waf" (vertaling*: "Mijn baas schijnt dit leuk te vinden. Ik zal 'm z'n zin maar geven")
       * met dank aan vertaalbureau Martin Gaus Dog Translation Inc.

In de praktijk zijn honden in staat tot trucjes en vaardigheden van een aanmerkelijk hoger niveau. Op het plaatje ziet u een pianospelende viervoeter (de Bonzo-serenade), een hond die z'n eigen troep opruimt, een hond die de grasmaaier hanteert en een honden-high-five.

Ook katten kunnen er wat van. Een poes op een skateboard is geen alledaags gezicht, maar wat dacht u van een intelligente kat die boeken kan lezen, wiskunde vraagstukken kan oplossen of sudoku's kan invullen?

Toevallig zag ik deze week oude beelden van de Belgische komiek Urbanus, die vol lof was over een varken uit Wallonië, dat de rekenkunst machtig was. Een prachtig verhaal. De varkensboer gaf het dier allerlei sommetjes op:
Boer: "Hoeveel is 4 + 5?"
Varken: "Neuf"
Boer: "Hoeveel is 3+6?"
Varken: "Neuf"
Boer: "Hoeveel is 10 - 1?"
Varken: "Neuf"
In het toegestroomde publiek stond iemand met een bovennatuurlijke intelligentie. Het was hem opgevallen dat alle sommetjes op negen uitkwamen. Hij zou zelf wel een sommetje opgeven: "Hoeveel is 4+4?"
De boer pakte een stok en stak die bruut in het achterwerk van het varken.
Varken: "Wiet!!!!" (speciaal voor enkelen onder u: WIET spreek je hetzelfde uit als HUIT en dat is Frans voor ACHT)

Wilt u nog een keer genieten van dat prachtige verhaal van Urbanus?
Dat kan: https://www.youtube.com/watch?v=gbGl7cMlpsY

Terug naar onze logeerparkiet Fido. We hebben nog twee dagen de tijd om hem het nieuwe woord te leren. Stel dat het niet lukt. Dan heb ik altijd nog een laatste hoop. Dat er volgende week een enthousiast telefoontje komt met de verheugende mededeling "Hij heeft het gezegd!!". Soms moeten zaken even indalen, zo is het met mensen, zo is het ook met vogels. Willem Alexander moest ook eerst even oefenen.

 

1 reactie

Het is natuurlijk ook wel een heel moeilijk woord, participatiesamenleving. Volgens mij begrijpen heel veel politici die het woord al wel uit hun hoofd hebben geleerd, het toch nog niet helemaal. Overigens, kijk je wel eens op facebook? daar kom je de prachtigste filmpjes tegen over slimme dieren. TOOS

Toos van Holstein

06 August 2015 om 18:59

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.