Columns met een glimlach

Verhalen en ontboezemingen die ironisch bedoeld zijn

255. Koningsdag nieuwe stijl

0 reacties

Er stond een stevige noordenwind. Het koninklijk gezelschap zat op het Groothoofd in Dordrecht met hun snufferd in de wind. Misschien een beetje oneerbiedig, maar ja, ook royalty's hebben een snufferd. Het is nou eenmaal niet anders. De blusboot met de grote waterfontein mocht niet al te dichtbij komen maar de confettiblaasboot mocht naar hartenlust confetti blazen over de genodigden.
Koningsdag nieuwe stijl. Deze keer weer een echt defilé. Maar toch heel anders dan in de tijden van Juliana op het bordes van Soestdijk. Deze keer geen huisvrouwenclubje uit de Achterhoek met zelfgebakken krentenbroden, geen in klederdracht gestoken Spakenburgse dames met zelfgehaakte kleedjes, deze keer geen Zeeuwse meisjes met doosjes babbelaars en kleverige bolussen. Het defilé bestond dit keer uit een groot aantal voorbijvarende schepen, die bij elkaar de maritieme geschiedenis van Dordrecht symboliseerden. Jammer van die éne meneer uit het gezelschap genodigden. Die heeft namelijk niets gezien van al die bootjes. Waarom niet? Hij zat ongelukkigerwijs precies achter koningin Máxima en die had 's morgens een hoed opgezet van een zodanig formaat dat je daar niet naast kon kijken. De hele vlootschouw lang heeft die arme man het merkje van de couturier van de betreffende hoed mogen bestuderen. Een andere optie was er niet.

Eén van de opvallendste boten in het defilé was de nagebouwde ark van Noach. Helaas lieten maar weinig dieren zich aan dek bewonderen. Het koppeltje olifanten bleef benedendeks en het krokodillenpaartje heb ik ook al niet gezien. Evenmin een spoor van de twee ijsberen en het pinguïnstelletje, maar dat is achteraf te begrijpen. Deze dieren zijn gewend aan extreme koude. Zij verkozen ongetwijfeld de benedendekse diepvriesruimte.
Ik heb me wel eens afgevraagd hoe die poolbewoners dat in de tijd van Noach verteerd hebben. De ark werd gebouwd op een plek ergens in het Midden-Oosten, ongeveer op de plek waar nu Irak ligt. Dat arme pinguïnpaartje moest vanaf de zuidpool de hele Indische Oceaan overzwemmen en tot overmaat van ramp ook nog de Arabische woestijn doorwaggelen om te kunnen inschepen. En het uitverkoren koppeltje ijsberen had het al niet veel beter. Die moesten vanuit de Noordelijke IJszee de toendra's van het latere Rusland oversteken, de Kaukasus overklimmen om, na nog een paar honderd kilometer, zich te kunnen melden bij de familie Noach. En het ergste komt nog. De elektriciteit was nog niet uitgevonden, dus er was geen koeling aan boord. Die arme beesten moeten enorm hebben afgezien. Na 40 dagen regen en na 150 dagen dobberen strandde de ark op de berg Ararat op de grens van Turkije en Armenië. Een stuk noordelijker dan de startplaats en dat was gunstig voor de ijsberen: hoefden ze iets minder ver terug te lopen. Over die arme pinguïns zullen we het maar niet hebben.

Ik ben afgedwaald. We hadden het over Koningsdag. Nadat de Koninklijke gasten, inclusief de drie meisjes (het AAA-batterijtje van Oranje), het defilé hadden gezien stapten zij zelf in een kleiner bootje om de feestdag in een ander deel van Dordrecht voort te zetten. Het enige obstakel van deze route was de Roobrug, een vaste brug die niet al te hoog is. Maar de organisatie had berekend dat het gezelschap, met een beetje bukken, precies onder dat bruggetje door zou kunnen. De vloed was nog juist niet op het hoogste punt, dus dat moest lukken. Opnieuw gooide de hoed van Máxima roet in het eten.
Toen het organiserend comité op de hoogte werd gebracht van het bestaan van dit omvangrijke hoofddeksel werd er onmiddellijk topoverleg gepleegd. Aan Máxima vragen of ze de hoed even af wilde zetten was geen optie. Zoiets past niet in het protocol. Er bleef maar één ding over. Het gezelschap moest juist vóór de Roobrug het scheepje verlaten en een stukje klunen naar de andere kant van de brug, alwaar een tweede bootje was opgetrommeld. Willem-Alexander had vanzelfsprekend totaal geen moeite met die kluunpartij, sinds hij in 1986 onder het pseudoniem W.A. van Buren de Elfstedentocht voltooide. De dames in het gezelschap hadden duidelijk meer moeite om met hun naaldhakjes op de glooiende metalen steigers uit de voeten te kunnen.

Tijdens het klassieke gedeelte kregen de drie meisjes even vrijaf, om zich later weer bij het gezelschap te voegen. Opvallend was dat Amalia, met een allerliefst beugeltje, haar taak als kroonprinses heel serieus oppakte door handjes te schudden met wildvreemden langs de route. Voor deze éne keer mocht dat.

Voor koning Willem-Alexander was deze dag een verademing na een week van lintjes toekennen aan 2836 landgenoten. Ik geef het je te doen. Bijna 3000x beoordelen of iemand dat lintje wel degelijk verdiend heeft.
Het heeft Zijne Majesteit de Koning behaagd ...
Het heeft Zijne Majesteit de Koning behaagd ...
Het heeft Zijne Majesteit de Koning behaagd ...
Het heeft Zijne Majesteit de Koning behaagd ...
En dat 2836 keer. Je zou er "behaagziek" van worden.
In Dordrecht is hij helemaal tot rust gekomen. En...hij had tot slot nog een leuke variant op een oud gezegde: "Hoe dichter bij Dordt, hoe mooier het wordt". Een nieuwe versie van een oude slogan. Die oude spreuk was een stuk minder positief voor de Dordtenaren.

's Middags na de TV-uitzending zijn we zoals elk jaar nog even in de stad wezen kijken. Koningsdag oude stijl zou je dat kunnen noemen. Langs de bolwerken en de singels was kleedjes- en kraampjesverkoop. Tonnen met goedbedoelde rotzooi waar je ettelijke zeecontainers mee zou kunnen vullen. De verkopers hoopten op veel verzamelverslaafden onder het langslopend publiek. Ik heb dat reeds beschreven in column-104.
Wikipedia meldt: Verzamelwoede is een psychiatrische aandoening die binnen DSM-IV behoort tot het obsessieve-compulsieve spectrum en is meestal erfelijk bepaald.
Als je veel spullen van de rommelmarkt hebt aangeschaft, dan is de volgende vraag: Wanneer is de volgende rommelmarkt. Want alle impulsaankopen van Koningsdag wil je uiteraard ook weer kwijt.
Tot slot wilden wij op de Goese Markt nog een kopje koffie drinken. Helaas begon toen net een DJ met de meest afgrijselijke muziekkeuze. Op de tonen daarvan kon de jeugd kiezen uit een veelheid van springkussens. Opvallend was dat steeds meer ouderen het veld ruimden. Wat een herrie!! Wijzelf hielden het 8 minuten en 52 seconde vol, maar dat kwam omdat de koffie te heet was om snel op te drinken. Ik heb er maar één uitleg voor: Koningsdag GeenStijl.

0 reacties

- Er zijn nog geen reacties geplaatst.



Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.