Columns met een glimlach

Verhalen en ontboezemingen die ironisch bedoeld zijn

254. Een digitaal autoritje

0 reacties

Het hondenbot. Zo gaat de nieuwe afslag heten van de snelweg A58 richting Goes. Da's weer eens wat anders dan een klaverblad. Op de website van de gemeente Goes kun je de nieuwe afslag alvast eens uitproberen. Gezeten in een digitale auto worden alle mogelijke op- en afritten uitgeprobeerd. Het is rustig op de weg, er is geen ander verkeer, het is mooi weer, de weg ligt er droog bij. Ideale omstandigheden. Ze hebben in het filmpje gekozen voor een elektrische hybride auto, want je hoort totaal geen motorgeraas. Heel toevallig dat je regelmatig het stoomtreintje ziet rijden, dat ter hoogte van het hondenbot de A58 kruist. Statistisch gezien is de kans hierop bijna nul, want die stoomloc rijdt maar twee keer per dag en dan alleen in de zomermaanden. Bij één van de bestemmingen moet je, komend van de snelweg, het gehele hondenbot afrijden, waarbij je twee keer de spoorlijn moet kruisen. Ik kan bijna niet wachten tot deze afslag er daadwerkelijk is.

De gemeente Goes is helemaal gek van dit soort animaties. Ook de aanstaande onderdoorgang van de spoorlijn kun je uittesten door met een digitale auto door de nieuwe tunnel te rijden. Extra leuk zijn de animaties van verkeersprojecten die dan later niet door blijken te gaan. Zo hebben de Goesenaren digitaal door het aquaduct kunnen rijden, onder het kanaal door. In de praktijk gaat deze unieke ervaring niet door. Waarom niet? Nou, gewoon. Door de crisis stokte de verkoop van de nieuwe wijk Goese Schans. In plaats van de geplande bevolkingsgroei van 4000 mensen wonen  er nu ongeveer 40. Een hoeveelheid die past in precies 10 auto's en voor extra 10 auto's ga je geen aquaduct aanleggen.

Ik kan me nog die prachtige animatie herinneren, waarbij je in vogelvlucht werd rondgeleid door de nieuw aan te leggen woonwijk. Deze keer niet per elektrische auto. Deze keer was de camera gemonteerd op de kop van één van de vele meeuwen (een zogenaamde kopmeeuw) en kreeg de bezoeker van de website www.goeseschans.nl op deze manier een schitterend beeld van de nieuwe wijk. Prachtige huizen langs idyllische kanaaltjes, allemaal vanuit de lucht te bewonderen. Langs de oever van een kanaaltje liepen virtuele mensen die vooral erg blij waren. Een verliefd stelletje, een vrouw met een kinderwagen, een echtpaar van middelbare leeftijd met een aangelijnde hond, een voorbij fietsende jongeman. Eigenlijk had ik toen al argwaan moeten krijgen. Want toen die jongeman voorbij fietste deed die hond helemaal niets. Hoe anders is dit in de praktijk. Dan rukt zo'n hond zich los en begint die fietser te bijten. Maar, nee, niets van dat alles. Het was te mooi om waar te zijn. En dat bleek ook. De verkoop kwam tot stilstand. Er werd nog een zielige poging gedaan om mensen op andere gedachten te brengen via een gigantisch bord "Nog slechts enkele te koop" maar dit wekte zodanig de lachlust op van de Goesenaren dat ze dit maar weer snel weggehaald hebben. Bovendien was het verkeersonveilig, want de menig voorbijrijdende automobilist barstte in schaterlachen uit, iets wat niet bevorderlijk is voor het veilig voortzetten van de autorit.

Zo kon het gebeuren dat van de hele wijk slechts twee zielige straatjes gerealiseerd werden. Midden in niemandsland op een kale vlakte, te midden van zandhopen woont nu een groepje mensen in een splinternieuw gehuchtje. De omliggende industrie, die eerst het veld zou ruimen, mocht toch maar blijven. Het geplande winkelcentrum ging uiteraard niet door. Als enige compensatie heeft de gemeente Goes, in al zijn scheutigheid, een brievenbus laten plaatsen. Eén brievenbus voor 40 mensen.
Als bewoner heb je verder niets te vertellen. Er is geen smartengeld, geen recht op schadevergoeding, geen compensatie voor de waardevermindering van je nieuwe huis. Want zeg nou zelf, wie wil daar nou wonen? Deze huizen zijn nu en in de toekomst onverkoopbaar.

We hadden het over digitale autoritjes. Ik heb eens gegoogeld en gezocht op de website van de provincie Zeeland. Zou er ook zo'n digitaal voorproefje zijn van een ritje over de nieuwe Sloeweg? Dit hoofdpijndossier van Gedeputeerde Staten haalt dagelijks het nieuws. Het is ook niet niks. De knappe koppen van de provincie hadden berekend dat de kosten van de aanleg, compleet met alle kunstwerken, zouden neerkomen op 58 miljoen euro. Dat schrijf je zo: € 58.000.000. Een schijntje dus. Bij nader inzien bleek dat de dienstdoende calculator zich vergist had. Een rekenfoutje, meer niet. De kosten zouden nu uitkomen op 89 miljoen euro en dat schrijf je zo: € 89.000.000. Een overschrijding van 31 miljoen euro dus.
Waar dit 'm in zit? Geen idee. Ik heb eens zitten rekenen. Stel dat ze één kuub zand te weinig hebben gerekend. Dat komt neer op € 66,50. Daar kan het hem dus niet in zitten. Er moet meer aan de hand zijn. Of dat ze in de berekening van het benodigde asfalt een aantal vierkante meters te weinig hebben begroot. Dan ben je er ook nog niet. Nee, de rekenfout is veel en veel ernstiger.
Was het achteraf toch niet zo verstandig geweest van de provincie om een grote groep 57-plussers met een riante financiële regeling met pensioen te sturen? Mogelijk zaten er tussen die groep geluksvogels één of meerdere personen die destijds beter opgelet hebben tijdens de lessen rekenvaardigheid.
Onlangs droomde ik dat het hoofd calculatie van de provincie vroeger bij mij in de wiskundeles had gezeten. Gelukkig werd ik kort daarop wakker. Je moet er niet aan denken dat je als voormalig docent wiskunde en rekenvaardigheid medeschuldig bent aan dit fiasco.

Inmiddels zijn er een aantal versoberingen aangebracht in het totale plan. Zo is de prachtige ongelijkvloerse aansluiting van de Sloeweg op de Tunnelweg gewijzigd in een ordinaire rotonde (bij de blauwe pijl op het kaartje). Dat was eigenlijk de hoofdreden van mijn zoektocht op Internet. Ik wilde die aanvankelijke (duurdere) oplossing wel eens uitproberen met een digitaal autootje. Inmiddels heeft de versobering van het Sloeweg-debacle vruchten afgeworpen. Het tekort bedraagt nu nog slechts € 19.000.000. Dit is te overzien. Hier hoef je maar 19 keer de postcodeloterij voor te winnen.

Toch zou ik niet graag in de schoenen staan van de "rekenmeesters" van de provincie Zeeland. Hoe moet je dat uitleggen aan de buitenwereld? Wat moet je doen als er gevraagd wordt: "Wat doe je voor de kost?"
Op feestjes en partijen kun je al lang niet alles meer zeggen. Het volgende zinnetje is al sinds jaren dubieus:
"Ik ben bankier en ik krijg jaarlijks een variabel salarisdeel" (het woord "bonus" wordt angstvallig gemeden).
Daar komt nu een andere gevaarlijke zinnetje bij:
"Ik ben hoofd calculatie bij de provincie Zeeland".

Advies: niet doen. Probeer een ander onderwerp aan te snijden!!

0 reacties

- Er zijn nog geen reacties geplaatst.



Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.