Columns met een glimlach

Verhalen en ontboezemingen die ironisch bedoeld zijn

247. Wilde dieren in Nederland

1 reactie

Dankzij het verdrag van Schengen kunnen personen probleemloos de grenzen passeren van de ons omringende landen. Blijkbaar geldt dat privilege ook voor dieren. Dit blijkt in ieder geval uit het recente rondje Noord-Nederland van een eenzame wolf. Laten we hem Vladimir noemen, hij kwam tenslotte uit het oosten. We gaan het hebben over "wilde dieren in Nederland". Hoewel, zo wild was Vladimir helemaal niet. In niets leek het brave beest op zijn bloeddorstige soortgenoten die destijds op de besneeuwde vlakte van Siberië de gezinsleden van Drs. P. verscheurd en opgegeten hebben. Kijk de video: https://www.youtube.com/watch?v=rAaL1pO3qAw

De wolf Vladimir is achtereenvolgens gesignaleerd in Ootmarsum, Noord-Sleen, Hoogezand en Bad Nieuweschans en overal maakte hij een rustige indruk. Vooral in Hoogezand liep hij doodgemoedereerd door de woonwijken en stond zelfs op het punt om de Action binnen te lopen. Wat hem weerhouden heeft is niet duidelijk. Was het te druk binnen? Stond de caissière hem niet aan?
Net voor zijn terugkeer naar Duitsland heeft Vladimir het gehuchtje Hongerige Wolf aangedaan, op een paar kilometer van Bad Nieuweschans. Dit versterkt de gedachte dat de komst van de wolf te maken had met een familiebezoek. Inmiddels is Vladimir weer bij onze oosterburen en is de commotie geluwd. Vermoedelijk was de trillende Groningse bodem toch iets te veel voor zijn tere wolvenpootjes.

Op hetzelfde moment werd de omgeving van het slaperige stadje Purmerend geteisterd door een agressieve oehoe. Eénzame wandelaars en fietsers werden tot bloedens toe aangevallen. Purmerend, tot op heden alleen bekend vanwege het feit dat Danny de Munk daar zijn jeugd heeft doorgebracht, stond plotseling volledig op de kaart. De angst voor deze roofvogel, laten we hem Geert noemen, zat er diep in bij de inwoners. Mensen durfden zich niet meer op straat te vertonen. Het toeval wil dat één van de aangevallen fietsers luistert naar de naam Alexander. Met een beetje fantasie zou je dus kunnen zeggen dat de hardnekkige strijd tussen de leiders van PVV en D66 zich recentelijk heeft voortzet in het Noordhollandse polderlandschap.

Het volgende menselijke drama speelde zich af in één van de buitenwijken van Purmerend. Toos* was al dagenlang doodsbenauwd voor de agressieve oehoe. Ze durfde de straat niet meer op. Gelukkig was haar vriendin Miep* iets minder bang en zij zou voor de boodschappen zorgen. Toos had de achterdeur op een kier gezet, zodat Miep binnenkon. Helaas maakte Miep toen een grote fout. Om haar binnenkomst aan te kondigen riep ze luid en duidelijk "oehoe". Dit had ze niet moeten doen. Toos schoot compleet in een stress. Ze was overtuigd dat het ondier door haar gang fladderde. Met loeiende sirene werd de in een ernstige shock verkerende Toos naar het ziekenhuis vervoerd. Drama!!
(* om privacyredenen zijn de namen gefingeerd)

Uiteindelijk is de oehoe gevangen door een valkenier. Ja, een valkenier, omdat er toevallig geen oehoe-vanger voorradig was. Misschien een ideetje voor Jet Bussemaker. Om een opleiding te financieren die leidt tot scholing in het verjagen en/of elimineren van agressieve roofvogels. Jet heeft vast nog wel ergens een potje.

Wilde dieren in Nederland. Daar hoort de walvis van de Oosterschelde eigenlijk niet bij. Dit van plankton levende dier kwam tot de ontdekking dat de Oosterschelde doodliep op de Oesterdam. En wat doe je dan bij die ontdekking? Juist, omkeren en weer terugzwemmen naar de Noordzee. Hele slimme dieren zijn dit. Bij opkomend tij worstelde hij zich door de kering van de Noordzee richting Oosterschelde en bij afgaand tij flikte hij het omgekeerde kunstje.
Een half jaartje geleden was er in diezelfde Oosterschelde een tamme zeehond, ook niet echt een wild dier. Tot de zeehond genegenheid begon te tonen voor een groepje duikers in de buurt van de Thoolse Bergsediepsluis. Het dier was helemaal door het dolle heen en ook de duikers vonden het een leuk spelletje. De avances van de zeehond waren best wel heftig. Zo werd één van de duikers tijdens het liefdesspel in zijn oor gebeten, terwijl zeehonden normaal gezien viseters zijn. Het zal je maar gebeuren. Dat je plotseling als een soort tweede Vincent van Gogh door het leven moet. Dat je op een verjaardagsfeestje moet uitleggen dat je verwond bent door een smoorverliefde zeehond. Een mooi verhaal wordt dat. Dit leidt vast tot enig gegniffel.

Eén categorie wilde dieren in Nederland heb ik voor het laatst bewaard. Nee, het gaat niet over al die ontvluchte amfibieën uit particuliere collecties. Ook niet over die ontsnapte cheetah in de Beekse Bergen. Het gaat over een grote categorie: de boerderijhonden. Deze bloeddorstige monsters worden geacht het erf te vrijwaren van vreemde elementen. Deze taak pakken zij heel serieus op. Als een eenzame fietser alleen maar een blik werpt naar de boerderij, dan komt Bello al in actie. Behalve toevallig passerende wandelaars of fietsers is er een andere serieuze groep slachtoffers van dit hondengeweld: de bezorgers van PostNL. Zij lopen serieus gevaar om letsel op te lopen. Gelukkig krijgen zij sinds kort een speciaal verstevigde broek aangemeten van PostNL: dogbite-proof. Dit soort kledij wordt ook gebruikt door pseude-boeven op een trainingssessie van politiehonden.

Ik overweeg om ook zo'n dogbite-proof aan te schaffen. Het fietsseizoen komt er weer aan.

 

 

 

1 reactie

Troyka hier, troyka daar... Al zo'n oud lied, maar nog steeds prachtig om naar te luisteren!

Ja, 't is me toch wat hè, al die wilde dieren hier in ons land. En dan die honden... hier in Poortvliet barst het er gewoon van.

Succes met de dogbite-proof, hoor. Ik ga er ook maar eentje aanschaffen!

Tuinfluiter

19 March 2015 om 19:24

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.