Columns met een glimlach

Verhalen en ontboezemingen die ironisch bedoeld zijn

234. Het ultieme huwelijksaanzoek

1 reactie

Wat was die jongeman verliefd. Hij had het wel van de daken willen schreeuwen. Zo gezegd, zo gedaan. Even een belletje naar kraanverhuur Slootjes in het naburige Lopik. En die wilden heel graag meewerken aan deze ludieke actie. Kun je nagaan, gratis reclame voor het verhuurbedrijf. Het plannetje was heel slim in elkaar gezet. Vanuit een naburige straat in het stadje IJsselstein zou de verliefde jongeman in zijn bakje over de huizen worden getild in de richting van de andere straat, naar de slaapkamer van het meisje van zijn dromen. In zijn hand een doosje met twee ringen.
Waar is het fout gegaan? Waar zijn de natuurkundige wetten overtreden? Waren de ringen net iets te zwaar? Eén diamantje teveel misschien? Een ongeluk zit soms in een klein hoekje. Volgens de basiswetten van de mechanica geldt nog steeds: kracht x krachtarm  = last x lastarm. Hoe vaak heb ik dat aan mijn leerlingen vroeger niet verteld. Toch werden deze keer de wetten der mechanica overtreden.



Het bakje met de verliefde jongeman heeft het slaapkamerraam nooit bereikt. De jongeman werd iets te hardhandig gedumpt in één van de aangrenzende tuinen. Maar het was geenszins de bedoeling om zijn plannetje op te geven. Volledig in de ban van de ring(en) liep hij even een ommetje en belde aan bij de voordeur van zijn geliefde. Het nu volgende aanzoek verliep min of meer op traditionele wijze: in de deuropening, de jongeman knielend op één knie. Het resultaat? Ze zei JA !!!! Samen sprongen ze in de auto op weg naar een intiem hotelletje in de Franse hoofdstad. Onwetend van de problemen waarmee de werknemers van de firma Slootjes uit Lopik te kampen hadden. De foto's en bewegende beelden waren dit keer zeker geen reclame voor het kraanverhuurbedrijf. De hele operatie had het midden tussen "Even Apeldoorn bellen" en "Foutje, bedankt!!".
De journaals maakten uitgebreid melding van het aanzoek-fiasco. Ook de buitenlandse TV-zenders. Zo ook op het Franse TV-cinque. Tot hun grote schrik zagen de kersverse geliefden op hun hotelkamer hoezeer de situatie in IJsselstein uit de hand gelopen was. Vol spijt en schaamte besloten ze de volgende morgen terug naar Nederland af te reizen. Om een aantal buurtbewoners hun welgemeende excuses te kunnen maken...

Alles bij elkaar is het toch een stuk veiliger om een huwelijksaanzoek op de traditionele manier aan te pakken. In een sfeervolle bistro, aan een tafeltje voor twee, met een kaarsje erbij. De verliefde jongeman zijgt neer op één knie en toont zijn geliefde een doosje met daarin twee ringen. Verstandig om voor die gelegenheid een flesje massage-olie paraat te hebben. Stel dat de dame in kwestie even bedenktijd nodig heeft, dan kan zomaar de kramp in de knie schieten en dat wil je niet laten gebeuren op zo'n romantisch moment.

Populaire locaties om elkaar ten huwelijk te vragen zijn er te over en ze zijn stuk voor stuk veiliger dan de eerder genoemde hoogwerker.
- op het hoogste platform van de Eiffeltoren
- in een Venetiaanse gondel, waarbij de gondelier toevallig het overbekende lied "O sole mio" laat horen
- hoog boven de aarde in een luchtballon
- op 10 kilometer hoogte in een vliegtuig
Of ietsje minder romantisch:
- in de rij voor de kassa bij Albert Hein
- bij MacDonalds tijdens een Big Mac Menu
- tijdens de rust bij Ajax-Feyenoord

Of je kunt de vraagstelling aanschouwelijk maken door voor je vriendin een capuccino te bestellen met de tekst "marry me?". Minstens zo leuk, maar iets duurder is de tekst op de staart een reclamevliegtuigje: "Sandra, wil je met me trouwen?"
Een ander leuk idee is een akkoordje te maken met de stationsomroeper van Utrecht CS. Tussen de vertragingen door klinkt dan plotseling de allesomvattende vraag: "Judith, wil jij mijn vrouw worden?"

Een aanzoek op het strand is populair. Nog populairder is 't dat de verliefde jongeman dan enig voorwerk verricht: hij voorziet een fles van een briefje met tekst, kurk erop en aan de vloedlijn laten liggen. Een paar minuten later komt het innig gestrengelde paartje "toevallig" die fles tegen.
Toch kleeft er een klein nadeel aan deze laatste methode.
Bij aflandige wind kan het namelijk gebeuren dat de fles in die paar onbeheerde minuten, het ruime sop kiest en in westelijke richting afdrijft. En dat deze enkele weken later gevonden wordt door de meest verstokte vrouwelijke vrijgezel van een Engels vissersdorpje onder de rook van Newcastle. Dit is haar allerlaatste kans op een huwelijkspartner!!!! Als er iets teveel informatie op het flessenbriefje staat, dan is de Hollandse eigenaar via het Engelse "Opsporing verzocht" makkelijk te traceren. Rest nog het programma "The Driving Judge" (de rijdende rechter) waarmee het juridisch mogelijk moet zijn dat de ouwe Engelse vrijster definitief aan haar Hollandse huwelijkspartner gekoppeld gaat worden. Wat een risico om "zomaar" een flesje te water te laten op het strand van Scheveningen...

Op Youtube circuleren Amerikaanse filmpjes onder de titel "Marriage proposals that went wrong" (= aanzoeken die fout afliepen).
Heel vaak gaat het hierbij om verbouwereerde meisjes die hard weglopen als hun vriend in de rust van een baseballwedstrijd de microfoon vraagt en ten overstaan van tienduizenden toeschouwers aan zijn aanzoek-speech begint. Deze mogelijke aanstaande bruid ging helemaal over de rooie en beende kwaad richting uitgang.
Een hele leuke scène speelde zich af in een grote, drukke stationshal. De minnaar had een orkestje van drie Mexicanen opgetrommeld voor de muzikale entourage. Ook hier voelde het meisje zich vreselijk opgelaten door al die aandacht. Ze pakte de ukelele van één van de Mexicanen en verkocht haar (ex-)vriend hiermee een vreselijke oplawaai. Omdat de bruidegom-in-spe op dat moment toevallig op één knie balanceerde, ging hij compleet tegen de vlakte.
Een ander aanzoek speelde zich af op de glibberige rotsen bij een opkomende vloed. Er is niet zoveel fantasie voor nodig om te bedenken wat er fout ging. Of de ringen überhaupt teruggevonden zijn, vertelt het verhaal niet.

Tot slot nog een moderne manier van het doen van een aanzoek. Digitaal !!!
Per mail, per twitter, per what'sapp. En wil je wat meer pottekijkers in de buurt, kies dan voor een aanzoek via Facebook. Veel minder risicovol dan in dat bakje van die hoogwerker. Geen last van stijve knieën door het langdurig knielen voor je geliefde.
Facebook, het ideale medium voor een huwelijksaanzoek.

 

 

 

1 reactie

Ja, 't is tegenwoordig wat met die huwelijksaanzoeken... 'k Weet niet hoe het bij jullie ging, maar toen mijn vriend en ik een poos verkering hadden, zeiden we gewoon tegen elkaar: - we gaan maar eens trouwen! En dat was het dan.

Zonder hoogwerkers, zonder fles, zonder facebook en zonder massage-olie...

Tuinfluiter

20 December 2014 om 12:59

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.