Columns met een glimlach

Verhalen en ontboezemingen die ironisch bedoeld zijn

218. Haardracht (2)

2 reacties

Volgens een Amerikaans onderzoek zijn blondjes NIET per definitie dommer dan brunettes of zwartharige dames. Vermoedelijk heeft een soortement Diederik Stapel van Harvard University hier serieus onderzoek naar gedaan. Maar hoe heeft mr. Staple dit aangepakt? Een scan van het hoofd gemaakt en handmatig de hersencellen geteld? Lijkt me een heidens karwei. Een andere mogelijkheid: laat een aantal dames van verschillende haarkleur deelnemen als panel van het TV-programma "The most intelligent human being" (de slimste mens) en kijk wat het oplevert. Om vervuiling van de testresultaten te vermijden moet vooraf wel even gecontroleerd worden of de haarkleur authentiek is. Dus geen kleurspoelinkje of zo.

Diezelfde controle doen ze ook jaarlijks in Breda bij de entree van de Roodharigendag. Zoals u weet organiseert deze stad jaarlijks dit fenomeen en mag zich gedurende één dag de grootste rosse buurt van Nederland noemen. Volgens een bekend liedje zijn meisjes met rode haren hartstochtelijker in de liefde. Wat ik me afvraag: draagt een rode kleurspoeling daar ook aan bij? Gaan de gedragskenmerken mee met de kleurspoeling? Gaat bijvoorbeeld het IQ van een brunette die zich blondeert op slag met 20 punten naar beneden? O, nee, sorry, dat mag ik niet meer zeggen na het diepgravende onderzoek van meneer Staple uit de eerste alinea.

Het valt op dat een kleurspoeling zich bij de dames niet meer beperkt tot blond, bruin of rood of zwart. Naast blondines, brunettes, schwarzköpfe, roodharigen (het woord "rooien" is voorbehouden aan PvdA-stemmers) vult het straatbeeld zich met mauvines (paars haar), orangines (oranje haar), grünen (groen haar), grisettes (grijs haar). Die laatste categorie wil vermoedelijk alvast een beetje wennen aan het seniorentijdperk.
En dan is er nog de zogenaamde Coupe Regenboog, waarbij het advies geldt om NIET naar Moskou op vakantie te gaan. Mocht je op het Rode Plein oog in oog komen te staan met Wladimir, dan ontploft hij ter plekke. Opgeruimd staat netjes? Nee, dat mag ik niet zeggen. Ik weet niet hoe ver de draagwijdte van mijn columns is...

De term "coupe soleil" heb ik ooit verkeerd geïnterpreteerd. Ik was vast van mening dat we hier te maken hadden met een ijsbeker met zongerijpte vruchtjes, op de menukaart van een gemiddelde ijssalon. Tesamen met coupe melba en coupe danemark. Nee, coupe soleil bleek een haardracht te zijn: zie foto rechts. Ook weer niet te verwarren met "coupé soleil", want dit is de naam van een treinstel op weg naar de Franse Rivièra. Dat één streepje zo'n groot verschil kan uitmaken...

Haardrachten door de eeuwen heen. Ik weet nog van vroeger op de kleuterschool of op de lagere school. Òf de meisjes hadden een gigantische strik precies midden op het hoofd òf ze hadden twee van die leuke vlechtjes. Als jongetje kon je soms de verleiding niet weerstaan om zo af en toe aan zo'n vlechtje te trekken. Goed beschouwd was dat de prilste vorm van een liefdesverklaring. Het meisje kon hier meestal niet om lachen. De hint werd niet opgepikt.

Welke kapsels kwamen achtereenvolgens allemaal langs: pijpe(n)krullen, ratte(n)kopje, opgestoken haar, pony, paarde(n)staart (de laatste twee afkomstig uit de hippische sport).
Heel kort haar of juist heel lang haar wisselden elkaar af, al naargelang het modejaar. Ik herinner me nog het korte koppie van één van m'n dochters tijdens onze vakantie in Zwitserland. Toen ze door een boze Zwitserse mevrouw uit het damestoilet werd gejaagd. "Das ist hier nur für Mädchen !!!". Sindsdien liet ze haar lokken wat langer groeien. Zo'n confrontatie laat z'n sporen na bij een jong meisje.
Dit was het programma "Andere tijden kapsel", terug naar de onze.
Naar al die extravagante kapsels waarmee sommige dames zich in gezelschap durven te vertonen. En dan heb ik het niet over het kapsel van Joelia Tymosjenko. Dit typisch gevlochten kapsel kan mijn goedkeuring nog wel wegdragen. Maar ik heb het wel over al die andere zonderlinge exemplaren. Een rondje googelen bracht me, volledig willekeurig, bij deze dames.

Dame-1: Als zij haar familie wil uitzwaaien op Schiphol dan hoeft ze haar handen niet te gebruiken. Lekker makkelijk.
De echtgenoot van dame-4: "Schat, ben je al klaar? We moeten weg, anders halen we het niet". Zeker weten dat ze te laat komen.
Dame-5: Zij kan vanaf windkracht 2 Beaufort beter binnen blijven. Voor haar eigen veiligheid.
Als dame-6 na een welverdiende nachtrust 's morgens toilet gaat maken, dan is ze heel misschien net vóór de middag toonbaar. Drieëneenhalf uur is mijn voorzichtige inschatting.

Een bezoek aan de dameskapsalon beperkte zich voorheen tot de termen "beetje bijknippen", "wassen/watergolven" en "permanent". Het woord permanent suggereert dat deze ingreep blijvend is. Niets is minder waar, volgende maand mag je weer. Later is daar de term "kleurspoeling" bijgekomen, bijvoorbeeld om een paar grijze haartjes onzichtbaar te maken.
Mijn kapsalon is een M/V. Als ik heel voorzichtig om het hoekje kijk bij de vrouwenafdeling, dan zie ik een rij dames zitten met van die rare gevaartes op hun hoofd. Droogkappen heten die dingen. Een heel eng gezicht. 't Doet me denken aan de elektrische stoel. Deze dames met die gevaartes op hun hoofd hielden zich vroeger bezig met het lezen van zogenaamde flutblaadjes. Tegenwoordig gaat dat anders. De droogkap gaat op en de smartphone doet de rest. Tijdens het droogproces wordt driftig over beeldschermpjes geveegd. Een kapsalon zonder wifi? Onbestaanbaar. Eén ding doen de droogkap-dames niet. Ze maken deze keer GEEN selfie. Ze hebben zelf ook wel in de gaten dat het géén gezicht is. De gigantische spiegels verbloemen niets. Een droogkap voor mannen? Nooit van m'n leven. Stel dat iemand op dat moment een foto maakt en deze belandt per ongeluk" op Facebook. Dan word je op straat nagewezen.


Tot slot. Mijn kleindochter speelt graag spelletjes op de iPad. Speciaal voor haar heb ik een app gedownload. Een kapsalon. Je kiest je klant, je kiest de behandeling en als volleerde hairstyliste kun je op allerlei manieren het kapsel teisteren van dat arme slachtoffer. Deze klant moet geduldig wachten tot mijn kleindochter het "spelletje" weer beu is.

2 reacties

Ik heb je blog weer met veel plezier gelezen, Han. Zelf had ik ooit een torenhoog gecoupeerd kapsel. In de zestiger jaren was dat en iemand maakte er toen een foto van. Toen ik die laatst weer eens zag, voelde ik, na zoveel jaren, het schaamrood omhoog kruipen. 't Was geen gezicht! 

Tuinfluiter

14 August 2014 om 20:18

Mijn vrouwtje had ook zoiets op haar hoofd. Ik viel erbij in 't niet.

han44

14 August 2014 om 20:29

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.