Columns met een glimlach

Verhalen en ontboezemingen die ironisch bedoeld zijn

176. Herinneringen

3 reacties

Dat vrolijke mannetje op dat fotootje hiernaast, dat ben ik. Ik kan me er echter niets van herinneren. Hoe ik op die tafel ben beland, wie er bij waren, wie mij aan het lachen heeft gebracht, hoe de fotograaf er uit zag. Helemaal vergeten. Alles is weg. En dat is toch jammer.

Mijn vroegste herinnering gaat terug naar een warme zomerdag in de jaren '40 van de vorige eeuw. Plaats delict was de dijk van de Pluimpot bij Sint-Maartensdijk, waar vier volwassen mensen het reuze grappig vonden om weg te kruipen achter de dijk, het kleine ventje in paniek achterlatend, wanhopig zoekend. Wie doet zoiets?
Het feit dat ik me dat nog haarscherp herinner zegt voldoende. De totale paniek, maar ook de 4 lachende gezichten toen het "spelletje" over was. Valt dit onder het kopje jeugdtrauma's? Zeker weten van wèl.

Het zal een jaartje later zijn geweest, toen zich het volgende afspeelde. Een buurtgenootje had van zijn moeder een beschuitje met suiker gekregen om buiten op te eten. Wat me bezielde weet ik niet meer. Wel dat ik het beschuitje afpakte, naar de bosjes rende en het daar met een wijde boog deponeerde. Geen idee waarom. De moeder van het "vriendje" was not-amused en daar kwam ik op een pijnlijke manier achter. Heel bijzonder dat ik me na pakweg 65 jaar nog haarscherp herinner dat ik toen iets stouts gedaan heb.

Er zijn mensen die veel korter van memorie zijn. Ik ken bijvoorbeeld een kickbokser uit Amsterdam die ruim een jaar geleden ook iets stouts gedaan heeft en die dat nú al vergeten is !! Duidelijk een geval van vroeg-dementie? Nee, z'n naam noem ik niet. Ik wil niet het risico lopen dat ik in de skybox van de voetbalvereniging Kloetinge klappen krijg van deze meneer. Een tipje van de sluier: zijn initialen zijn dezelfde als van een stuk lingerie dat de vrouwelijke boezem onder controle moet houden. Zo, daar moet u het mee doen.

Het gaat over herinneringen. Waarom onthoud je het ene voorval wel en het andere niet. Vooral dingen die je het liefst zou vergeten, die blijven hangen. Ingrijpende zaken blijven meestal ook hangen:

Toen je voor straf in het gymlokaaltje van de kleuterschool (= groep 1) precies midden in deze ruimte moest gaan staan, precies onder het peertje wat aan het plafond bungelde. Dit is 100x erger dan in de hoek staan. Waarschijnlijk was de juf een liefhebster van de Griekse mythologie en had ze zojuist het verhaal van het zwaard van Damocles tot zich genomen.

Je eerste schooldag op de lagere school (= groep 3) toen je aan de hand van je moeder aan een wildvreemde juffrouw werd toevertrouwd en naast een wildvreemd jongetje moest gaan zitten.
Het pak rammel van de meester uit klas 3 (= groep 5) toen een klasgenootje geklikt had dat ik z'n kroontjespen had gebroken.
De aanvaringen met de sterke arm, die ik uitvoerig in column-19 heb beschreven.

Heel bijzonder dat twee mensen die samen iets beleefd hebben toch verschillende herinneringen hier aan overhouden. Zo is het ook met mij en mijn echtgenote. Die paar dagen in dat Duitse vakwerkstadje hebben we blijkbaar toch anders beleefd.

Mijn eigen herinneringen:

- hoe je er moet komen
- hoe het stratenplan er uit zag
- dat er op de markt een aardige terrasje was, waar ik "ein dunkles Weissbier" gedronken heb
- dat er precies één pinautomaat was, twee straatjes verderop

Mijn echtgenote weet zich ook nog van alles te herinneren:

- dat de eigenaresse van het hotelletje zo aardig was
- dat het eitje bij het ontbijtbuffet zachtgekookt was
- dat we kamernummer 5 hadden
- dat de douche zich rechts bevond, meteen achter de voordeur

Heel bijzonder, twee mensen, twee verschillende belevingen.

Sommige dingen zakken weg, anderen blijven hangen. Voor een student die een belangrijk tentamen voor de boeg heeft, is het essentieel dat hij zich de bestudeerde lesstof de volgende dag nog herinnert. Daarna mag het rustig weer wegzakken.

Als je een rekening "vergeet" te betalen krijg je allereerst een vriendelijke herinnering, eventueel gevolgd door een aanmaning, een dreigbrief en een huisbezoek van die aardige meneer die zich deurwaarder noemt.

Onthouden of juist niet? Ik heb zelf de vreemde eigenschap dat ik alle kerktorentjes onthoud van de dorpjes waar ik ooit geweest ben. Nee, ik doe daar geen moeite voor, het gaat gewoon automatisch, ik kan het ook niet helpen. Wat heb je aan die kennis in de praktijk? Het helpt in elk geval om de raadkaart van de PZC uit te vogelen en dat heeft me inmiddels al 3 kadobonnetjes opgeleverd. Maar het echte geld moet nog binnenstromen als de TROS straks besluit om de spannende quiz "Raad de toren" te gaan uitzenden.

Terugkomend op die babyfoto uit het begin van de column. Het is algemeen bekend dat oude mensen zich steeds meer dingen van vroeger gaan herinneren. Er is dus nog hoop dat ik plotseling weer weet hoe die fotograaf er uit zag...

 

3 reacties

Een blog naar mijn hart, al die herinneringen. Wat doe je ermee, wat heb ik er aan. En zeker het feit dat iedereen die je kent en je en/of lief is, zich dat anders herinnert. Het geeft altijd veel gespreksstof. Met een moeder van 91, zelf nog prima van memorie, komen de mooiste verhalen los.
Opschrijven, nu het nog oral historie is. Anders wordt het straks 'fanatasie' van iemand die een breed geheugen heeft. Trouwens, je was ook op Tholen.. Naderhand ooit nog weleens hier geweest ? Of herinner je je dat niet meerOnbeslist.
Fijn weekend!

Jopie Meerman

18 October 2013 om 15:03

Jawel Jopie, we komen nog vrij regelmatig op Tholen.

Toen ik een klein jongetje was hadden wij familie in Sint-Maartensdijk.

han44

18 October 2013 om 15:37

Weer prachtig geschreven, Han en wat een mooie jeugdfoto! Maar dat je je dat voorval uit Sint Maartensdijk nog herinnert... 'k Denk het niet hoor, want in de jaren '40 was je nog heel klein. Je ouders hebben het je vast wel een paar keer verteld en zo heeft dit voorval zich in jouw geheugen vast gezet. Nou ja, ik denk dat dus, maar misschien heb ik het wel helemaal mis, hoor...

Vanmiddag fietste ik nog langs de Pluimpot, maar er zat helemaal niemand meer aan de dijk!

Tuinfluiter

18 October 2013 om 19:29

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.