Columns met een glimlach

Verhalen en ontboezemingen die ironisch bedoeld zijn

172. De hand op de knip

1 reactie

Een klein probleempje. Mijn portemonnee heeft geen knip. Op welke manier moet ik dan bezuinigen? De hand op de ritssluiting, de hand op het pinapparaat, de hand op de muis tijdens het telebankieren?

Heel bijzonder, een ouderwetse zegswijze, die toch stand houdt: de hand op de knip.

Een beetje te vergelijken met de excuses die je hoort als je een wildvreemde aan de telefoon krijgt. Nog steeds hoor je: Sorry, ik ben verkeerd verbonden, terwijl dit toch duidelijk wijst op die gigantische zaal vol met telefonistes die met grote precisie stekkertjes inplugden in een mega wandpaneel. In die tijd kon je de schuld nog op iemand anders schuiven.

De ontwikkeling naar nieuwe zinnetjes heeft nooit plaatsgevonden.

- Sorry ik heb verkeerd gedraaid (ja, dat werd af en toe nog wel eens gezegd)

- Sorry, ik heb verkeerd getoetst

- Sorry, ik heb verkeerd geveegd (sinds de invoering van de veegtelefoon)

 

Maar ik dwaal af. Deze column gaat over de crisis. Geen leuk onderwerp, maar het is niet anders. Tot mijn grote verbazing zijn er politici die ons willen doen geloven dat we sterker uit de crisis vandaan komen. Hoe dan? Als er op alle uitkeringen gekort wordt, als vaste contracten omgezet worden in tijdelijke met een beduidend lager salaris, als de werkloosheid in rap tempo groeit, hoe kunnen we dan positief zijn?

Ondanks de vele procenten koopkrachtverlies krijgen we het dringend advies uit Den Haag om toch vooral te blijven consumeren. Een nieuwe auto, een ander huis, nieuwe vloerbedekking, een verbouwing, een inloopdouche.

Politici zien met lede ogen aan dat we "de hand op de knip" houden en met z'n allen een appeltje voor de dorst aan het sparen zijn.

 

Hoe krijgen we die vele miljarden spaargeld weer in omloop?

Er zijn draconische maatregelen te bedenken waarbij de consument ONMIDDELLIJK geld gaat uitgeven. Ze zijn echter zo onsympathiek dat geen enkele partij zich hieraan zal wagen.

- de vermogensrendementsheffing verdubbelen van 1,2% naar 2,4%

- de erfbelasting ophogen naar 70%

Nee, ik wil niemand op vreemde gedachten brengen. Een partij die zich zou bezondigen aan dit soort maatregelen graaft z'n eigen graf. Bij de volgende verkiezing staan ze op 0 zetels. Vergelijk het met het beruchte H-woord van een aantal jaar geleden. Geen enkele partij durfde de Hypotheekrenteaftrek aan te pakken uit angst voor zetelverlies.

 

Ik heb eens zitten rekenen. Ons landje heeft, met z'n 17 miljoen inwoners een staatsschuld van 436 miljard euro. Dat zijn 9 nullen. Per inwoner, van jong tot oud, betekent dat een schuld van ongeveer, schrik niet, 25.000 euro. Hier word je niet echt vrolijk van. Dit past eigenlijk niet in "Columns met een glimlach".

Je moet er niet aan denken dat we dit bedrag ooit daadwerkelijk moeten ophoesten.

- Een bankdirecteur met zijn verwende maîtresse betaalt met tegenzin € 50.000, hoewel dit nog geen 10% van zijn jaarlijkse bonus bedraagt.

- Een bijstandsmoeder met 2 kindertjes wordt aangeslagen voor € 75.000 en begint muntjes van 20 eurocent te sparen in een leeg jampotje.

Het ligt voor de hand om dit probleem inkomensafhankelijk en vermogensafhankelijk op te lossen, maar dan hebben we af te rekenen met de politieke partij die voorstander is van het in stand houden van de topsalarissen en de bonussen. Ik zal de naam van deze partij deze keer niet noemen, het wordt eentonig. Volgens hen moeten de bankdirecteur en de bijstandsmoeder een gelijke "behandeling" krijgen. Niks geen nivellering. Niks geen inkomensafhankelijkheid.

 

Het volgende crisis-verhaaltje is heel erg zielig. Hou de papieren zakdoekjes gereed, u kunt ze nodig hebben.

 

Het gaat over een oude, reeds geruime tijd gepensioneerde, alleenstaande man. Laten we hem Henk noemen. Arme Henk. Tijdens zijn arbeidzame leven hadden ze hem een waardevast pensioen beloofd. En het spreekwoord zegt: BELOFTE MAAKT SCHULD.
Helaas, het pensioentje van Henk is al jarenlang niet geïndexeerd, is zelfs tot tweemaal toe gekort en wordt volgend jaar opnieuw gekort, ondanks de dekkingsgraad, die al weer ruim boven de 100% zit. Toen bij Henk in één week tijd de TV, de wasmachine èn de vaatwasser het begaven zat hij plotseling in de SCHULD. Dit is wel een hele cynische betekenis van het spreekwoord BELOFTE MAAKT SCHULD.

 

Toen Henk tijdens de koersbalkampioenschappen op de bejaardensoos een sympathieke  vrouw ontmoette, laten we haar Toos noemen, kwam er weer wat vrolijkheid in zijn leven. Toos woonde in de buurt en begon zich om Henk te bekommeren.
Een paar keer per week kwam Toos een beetje schoonmaken en het eten koken en gebruikten ze samen de maaltijd. Na Lingo ging ze dan meestal weer naar haar eigen huisje.

 

Twee toevalligheden vielen toen op dramatische wijze samen.

1. De buren van Henk klaagden al jarenlang over de takken van de vlinderstruik die bij hun over de schutting hingen. Toen Henk geweigerd had om mee te doen aan een mogelijke uitzending van de Rijdende Rechter zonnen de buren op wraak. Ze belden de kliklijn "uitkeringsfraude" met de melding dat er bij Henk regelmatig een vrouw over de vloer kwam.

2. De tandarts van Henk had hem geadviseerd om voor zijn "eigen" bovengebit een andere tandenborstel gebruiken dan voor zijn onderprothese. Zo stonden er in de badkamer, in een bekertje 2 tandenborstels naast elkaar.

En dat is dramatisch!!! Zeker toen kort daarop een BOA (buitengewoon opsporingsambtenaar) aanbelde, zwaaiend met een huiszoekingsbevel. Deze ambtenaar stormde de trap op, naar de badkamer, waar hij triomfantelijk een foto nam van het bekertje met de 2 tandenborstels. De uitleg van Henk met het verhaal over de tandarts werd weggehoond. "U hoort er nog van", waren zijn laatste woorden aan de verbouwereerde Henk, die onder zware druk ook de adresgegevens van Toos had moeten opgeven.

 

Kort daarop komt de melding van de Sociale Verzekeringsbank. De maandelijkse AOW gaat met ruim € 300 gekort worden en bovendien wordt er een vette boete in het vooruitzicht gesteld. Ook Toos wordt "verblijd" met literatuur van dezelfde strekking. Drama!!

 

Het verhaal van Henk en Toos staat niet op zichzelf. Op deze manier wordt in Nederland een sympathieke vorm van mantelzorg keihard afgestraft.

Zelfs tijdens het schrijven van dit verhaaltje kwamen bij mij al de emoties.

Eerlijk zeggen, heeft u de papieren zakdoekjes ook nodig gehad?

 

(De eerste 3 weken geen nieuwe columns. Ik zal niet beweren dat ik op vakantie ben, want zo'n mededeling trekt ongure individuen aan...)

 

 

1 reactie

Nou, ik heb meteen een grote doos naast me gezet, Han en ze ook gebruikt. Vooral omdat ik zelf maar liefst drie verschillende tandenborstels in één beker heb staan. Ja, echt op advies van de tandarts, hoor, dus leef ik erg met Henk en Toos mee.

Fijne vakantie gewenst! 

Tuinfluiter

31 August 2013 om 09:44

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.