Columns met een glimlach

Verhalen en ontboezemingen die ironisch bedoeld zijn

167. Troonswisseling bij de zuiderburen

0 reacties

Dat viel ons alles mee. Zo houterig is Filip helemaal niet!!! Op het gebied van houterigheid blijft het Italiaanse stripfiguurtje Pinocchio op eenzame hoogte staan.

En het getuigt ook van een hoge mate van intelligentie om tijdens het halfuurtje handjes schudden, na de  mis in de Sint Goedele, uitsluitend langs het enthousiaste volk te lopen dat een schaduwplaatsje had weten te bemachtigen. Niks geen kleffe zweethandjes van al die stumpers die aan de overkant in de brandende zon stonden.

 

Bij de abdicatie in één van de zalen van het paleis begon koninin Fabiola plotseling geestdriftig met haar programmablaadje naar de camera te zwaaien, even later gevolgd door vele andere prominenten. Een groet aan de TV-kijkers? Nee, pas later begreep ik dat dit enthousiaste gezwaai werd ingegeven door een vorm van oververhitting, die veroorzaakt werd door een defecte airconditioning. Vervelend foutje van de organisatie...

Mede door de hoge temperaturen werd ik door de Belgische presentatrice compleet op het verkeerde been gezet.

Ze zei letterlijk: "Er zullen er vandaag wel een paar van kleedje wisselen". Van kleedje wisselen? Het enige wat ik hierbij kon bedenken was een fakir die, na een noodlanding met een defect vliegend tapijt, gedwongen wordt om met een reserve-exemplaar opnieuw het luchtruim te kiezen. Natuurlijk zat ik er weer eens naast. Van kleedje wisselen is gewoon een andere naam voor omkleden bij dames!! En de nieuwe koning kon niet achterblijven: hij wisselde halverwege van uniform. Dat gebeurde in de anderhalf uur dat België zonder koning zat. Ja, u leest het goed. Tussen 10.51 en 12.12 uur op zondag 21 juli hebben onze zuiderburen GEEN koning gehad. Vermoedelijk is deze pauze ingelast om de republikeinen toch een beetje tegemoet te treden, anders kan ik het niet verklaren.

 

Het moet gezegd worden: de Koninklijke familie doet er alles aan om ook bij de Vlamingen in het pulletje te vallen. De aankondiging van de troonsafstand van Albert werd in het Nederlands vanaf een papiertje voorgelezen. Waarom vanaf een papiertje? Albert was anders bang geweest dat hij de autocue niet bij zou kunnen houden en dan kom je toch in een precaire situatie terecht. Het staat namelijk erg knullig om dat ding tijdens de toespraak een stukje terug te moeten spoelen.

Ook de nieuwe koning Filip wisselde met speels gemak tussen Nederlands, Frans en Duits, waarbij toevallig ook nog aan het licht kwam dat hij over poëtische gaven beschikt:

"Ik ben mij wèl bewust

Van de verantwoording die op mij rust"

Prachtig, je moet er maar op komen tijdens al die stress.

Alles bij elkaar is het taalgevoel van het vorstenhuis al een stuk beter dan dat van Elio di Rupo, die tijdens de cursus "Vlaams voor Beginners" hopeloos is vastgelopen en nu iedere avond zijn hersens pijnigt over het boekje "Vlaams voor Dummy's".

 

Alleen het Franse accent van Filip en Mathilde zou nog een punt van aandacht kunnen zijn. Mijn welgemeende advies: verdeel de week zodanig in 3 gedeeltes dat de voertaal in het paleis wisselt tussen Vlaams (3 dagen), Frans (3 dagen) en Duits (1 dag).

 

Ook een heel positief signaal is de beslissing om hun 4 kinderen naar Nederlandstalige onderwijs te sturen. Het probleempje met hun achternaam is gelukkig al in 1920 opgelost. Voordien was de achternaam van de Belgische vorsten, schrik niet: van Saksen-Coburg en Gotha. Dat is een hele mond vol. In gedachten zie de klassenleraar van kroonprinses Elisabeth zijn lerarenagenda invullen:

Elisabeth van Saksen-Coburg en Gotha.

Dat past niet!! Uit ervaring weet ik dat. Het hokje is daarvoor te smal. Er moeten tenslotte ook nog tig proefwerkcijfers ingevuld worden.

Gelukkig heeft Albert-I in 1920 hier verandering in gebracht. Òf hij kon het niet onthouden, òf hij kon het niet foutloos schrijven, maar in elk geval werd de achternaam teruggebracht tot "van België". Makkelijk te onthouden.

Elisabeth van België, ja dat past er wel in.

 

Anders dan in Nederland heeft België nu 3 (!!) koninginnen en 2 koningen. De koninginnen Fabiola, Paola en Mathilde wonen op korte afstand van elkaar, elk in hun eigen paleisje. Toch zul je ze zelden met z'n drieën gezellig zien shoppen in de Brusselse binnenstad. Reden? Er bestaat enige jaloezie tussen de dames. Hoe is dat nou mogelijk in die kringen?

Voor de firma Honig verandert er weinig. In hun magazijn moeten de bestellingen voor Nederland (=koninginnesoep) en België (=koninginneNsoep) strikt gescheiden blijven. En zo hoort het ook. Ook Honig moet op de kleintjes letten.

 

Heeft u ook gemerkt dat de Brabançonne bij de troonswissel een hele bijzondere variant kende? Normaal wordt dit vrolijke Belgische volkslied heel vlot gespeeld, maar dit keer leek het wel een treurmars. Waren de vertolkers toevallig republikeins gezind? Of liep de plechtigheid enigszins vóór op het schema en moest er wat tijd verloren worden? We zullen het nooit te weten komen.

 

Het enthousiasme voor de nieuwe Belgische vorst kent geen grenzen. Hij heeft zelfs al een troetelnaampje en dat wil wat zeggen. Geheel in de stijl van de Belgische stripfiguren wordt hij betiteld met Flupke...

Maar daar kunnen wij Nederlanders ook wat van. Niet voor niets kwam André van Duin in 1977 met het populaire lied Willempie. Weinigen hebben destijds begrepen dat dit al een verwijzing was naar de toen 10-jarige toekomstige troonopvolger Willem-Alexander. Vermoedelijk is André zelf ook erg verrast door deze gedachtekronkel van mij...

 

 

 

 

0 reacties

- Er zijn nog geen reacties geplaatst.



Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.