Columns met een glimlach

Verhalen en ontboezemingen die ironisch bedoeld zijn

163. Bliksembezoek

1 reactie

Dat was toch even goed uitkijken op de Goese Markt. Wie tijdens het koninklijk bezoek Willem Alexander en/of Maxima een handje wilde schudden, moest dat doen vóórdat ze langs het kraampje met Zeeuwse bolussen waren gelopen. Waarom? Nou, dat is nogal simpel. Uit bezuinigingsoverwegingen had de organisatie besloten om flinterdunne tweelaags papieren servetjes klaar te leggen, terwijl iedere Zeeuw er toch van doordrongen is dat je de hardnekkige stroop van een bolus slechts kunt verwijderen met tenminste een drielaags servetje. En wie wil er nou een stroophandje van het koninklijk paar? Niemand toch?

We praten verder niet over de financiële kant van het bezoek. Natuurlijk mag het wat kosten. Daar doen we niet moeilijk over. Raken we eindelijk eens van dat irritante "ons Zeeuwe zien zunig" af.

 

Maar ik heb me wel zorgen gemaakt over het strakke tijdschema. Dertig minuten voor een bezoekje is niet veel. Ik heb één van die begeleidende kleerkasten stiekem met een stopwatch rond zien lopen. Ja, ik was er bij!!! Toen mijn wederhelft, als trouwe lezeres van het blad Vorsten, als trouwe kijkster van Blauw Bloed, besloot om toch even op de markt te gaan kijken, toen heb ik uit solidariteit (en een beetje nieuwsgierigheid) besloten om mee te gaan.

Zoals al gezegd, ik maakte me grote zorgen over dat krappe schema.

Uitstappen uit de auto: 30 seconde

Bordes opklimmen: 12 seconde

Speech van de burgemeester: 1 minuut

Bordes afdalen: 10 seconde

Bezoek per kraampje: 1 minuut en 20 seconde

Handdruk aan publiek: 2 seconde

Cadeautje aannemen: 10 seconde

Zwaaimoment: 3 seconde

Luisteren naar zangeres: 15 seconde

 

Kortom, dat half uur is zo om. En dan kan het zomaar gebeuren dat de autorit naar het volgende stadje in een iets te hoog tempo wordt afgeraffeld, met als resultaat dat enkele weken later een brief met een keurig logo op de mat van villa Eikenhorst belandt. U raadt het al. Een schrijven van het Centraal Justitieel Incasso Bureau uit Leeuwarden met de melding dat bij de trajectcontrole op de Zeelandbrug is gebleken dat dit 5 kilometer lange kunstwerk met een veel te hoge snelheid is genomen. Het bedrag op de acceptgiro geeft inzicht in de mate van overschrijding. Om elke vorm van klassenjustitie te vermijden is de trajectcontrole in Nederland zo ingesteld dat ook AA-auto's gewoon bekeurd kunnen worden. En zo hoort het ook.

 

Terug naar de Goese Markt. Behalve de bolussen de worden de hoge gasten ook getrakteerd op Bevelands fruit en zeekraal. En natuurlijk krijgt het vorstelijk paar nog wat mee naar Wassenaar. Een extra gezinszak met bolussen, een siepje kleinfruit en een maaltje zeekraal met lamsoren. En dan uiteraard allerlei andere goedbedoelde cadeautjes van burgers. Vooral bloemen en tekeningen voor Amalia. Nee, dat kunnen ze niet allemaal zelf dragen. Er loopt iemand mee in de stoet, die dit allemaal aanpakt van de koninklijke hoogheden en (voorzichtig) in een boodschappentas laat vallen. Voor de bederfelijke waar heeft deze zelfde meneer een koeltas bij zich. "Opperkrentenbroodaanpakker", zo heette destijds deze functie ten tijde van het jaarlijkse defilé op Paleis Soestdijk. Dit beroep ging altijd van vader op zoon, dus vermoedelijk is de "aanpakker" op de Goese Markt een  kleinzoon van de man die vroeger de krentenbroden, buiten het zicht van de gulle gevers, achter de rododendrons naast de paleistrappen liet verdwijnen. Nu kan dat niet meer. Er zijn geen rodo's op het marktplein, dus er zit niets anders op om het spul mee te nemen.

Tegen het eind van het vorstelijk bezoek zijn we, via een omtrekkende beweging, op het andere plein beland waar de Koninklijke AA-auto's zodanig geparkeerd stonden dat u en ik onmiddellijk op de bon geslingerd zouden worden.

Deze gedachte bracht me op een lumineus idee. Ter plekke heb ik een reclamespot bedacht, die volgend jaar in de race is voor de Gouden Loekie.

 

Een overijverige Goese parkeerwachter heeft op de één of andere manier niet meegekregen dat er die dag in zijn stad iets bijzonders aan de hand is. Kan gebeuren, je kunt nou eenmaal niet alles bijhouden. Met zijn scherpe blik ziet hij dat de AA-auto op een verboden plek staat. Hij trekt z'n computertje en begint driftig in te toetsen. Op dat moment komen Willem Alexander en Maxima aanlopen. De ordehandhaver toont geen spoor van herkenning en blijft ijverig doortoetsen.

"Was nou toch maar naar Specsavers gegaan" verschijnt vervolgens in beeld.


 

 

Prachtige reclame!! De beste Specsavers-spot tot nu toe.

Als bedenker van deze spot zie ik gouden bergen opdoemen aan de horizon. Ook Centraal Beheer wil de spot wel kopen met een kleine variant: "Even Apeldoorn bellen".

 

Eigenlijk heb ik, namens mijn vrouw, nog een laatste verzoek aan het koningspaar. Willen jullie nog een keer naar Zeeland komen? En nemen jullie dan een beetje meer tijd alsjeblieft?

 

 

 

 

 

1 reactie

Een geweldig idee van jou!

Nee, ik was niet ter plekke... gewoon te ver voor zo'n kort bezoekje. Maar nu ben ik dus helemaal van het Koninklijk Gebeuren op de hoogte, Han. Bedankt!

Tuinfluiter

28 June 2013 om 19:20

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.