Columns met een glimlach

Verhalen en ontboezemingen die ironisch bedoeld zijn

158. Last minute

0 reacties

Een last minute naar de zon. Dat klinkt heel aantrekkelijk. Zeker nu de lente in ons koude kikkerlandje lang op zich laat wachten. Een last minute naar warmere oorden. Het klinkt ook heel goedkoop. Maar dat is maar schijn, want volgens consumentenprogramma's is zo'n vakantie "op de valreep" aanmerkelijk duurder dan een reis die je een jaar vooruit boekt.

Een last minute betekent letterlijk: een beslissing op het laatste moment.

Ik kan me nog herinneren dat we ooit op de bonnefooi met de auto door West-Europa reisden. Elke afslag, elke kruising, elke splitsing was toen eigenlijk voor ons een soort last minute, of eigenlijk meer een soort last second. Niet gehinderd door afspraken in hotels konden we de hele rit naar hartenlust kiezen welke richting we namen.

Als je ergens, diep in de Belgische Ardennen, op de één of andere T-splitsing besloot om rechtsaf te gaan dan arriveerde je in de loop van de avond in een piepklein Frans dorpje waar een toerist een zeldzaamheid is, waar je in de enige bar-tabac een portie foie-gras bestelde onder het genot van een glas vin-du-table en waar je in de enige chambre d'hôte de nacht doorbracht. Bij de keuze voor linksaf op diezelfde splitsing zouden we in een Duits dorp zijn beland, compleet met vakwerkhuizen en een stuk of wat Gasthäuser. In één zo'n Gasthaus hadden we dan de nacht doorgebracht na een rijkelijke maaltijd: òf een Schnitzel die ruim buiten je bord steekt òf de overbekende Bratwurst mit Sauerkraut en dat alles onder het genot van een liter schuimend bier in een prachtige stenen pul.

 

Hoe kom ik erbij om een column te schrijven over het verschijnsel last minute? Dat is een heel verhaal. Hier komt het:

 

Mijn vrouw en ik besloten om met een bevriend echtpaar een dagje te gaan treinen. De stad Haarlem stond op het programma. Drie van de vier hadden een vrij-reizen kaartje, alleen ikzelf had een gratis meereiskaart, waarbij ik bij de confrontatie met de conducteur kon kiezen met wie van de overige drie ik wenste mee te reizen. U begrijpt het al: dit nodigt uit tot de bekende melige grapjes.
De trein vanuit Den Bosch richting Amsterdam was overvol. We waren dus helaas genoodzaakt om in staande positie, in een schommelende trein, achtereenvolgens de Maas, de Waal, de Linge, de Lek en het Amsterdam-Rijnkanaal aan ons voorbij te zien flitsen. Onze leeftijden laten zich het best beschrijven als senior of eventueel semi-bejaard. Deze laatste mededeling is eigenlijk compleet overbodig. Twitterende tieners met veegtelefoontjes staan per definitie niet op voor ouderen. Dat is niet meer van deze tijd. Niet cool en not done. En waarom zouden ze? Zittend is het toch veel comfortabeler om je smartphone te bedienen?

Speciaal voor de NS heeft één van ons een digitale foto gemaakt van ons groepje staande treinreizigers. Die mailen we aan de NS, met het verzoek om dit treinstel voortaan wat langer te maken. Zouden we reactie krijgen? Ik denk dat ik het antwoord al weet.

Maar laten we eerlijk zijn, zo gek als in een Indiase trein was het gelukkig ook weer niet...

 

In Utrecht stroomde de trein voor de helft leeg en konden we onze verstijfde ledematen verwennen met een comfortabele zitplaats. Zo, tot Amsterdam zaten we gebeiteld. Daar wachtte ons de volgende overstap. Eén van de dames had iets opgemerkt: "Kijk eens. Deze trein heeft Alkmaar als eindbestemming. Zullen we naar Alkmaar gaan? Kunnen we blijven zitten".

De dames waren het al snel eens. Alkmaar zou het worden. Vrouwelijke logica. De heren hadden meer moeite met deze "last minute". Ze hadden samen de avond tevoren het bezoek aan Haarlem tot in de puntjes voorbereid: het programma, de stadswandeling, het printje van de plattegrond. Zelfs het restaurant voor de lunch was al bepaald. Alles voor niks gedaan. Maar u begrijpt het al. Er was geen ontkomen aan. We gingen naar Alkmaar. Wie maken er ook weer de dienst uit?

 

Eerlijk is eerlijk. Alkmaar is een prachtige stad en Alkmaar zonder de vrijdagse kaasmarkt is bovendien rustig. We hebben een stadswandeling opgehaald bij de plaatselijke VVV en we hebben genoten van de prachtige oude straatjes, grachtjes, pandjes en hofjes.

 

Alkmaar is ook de stad waar burgemeester Bruinooge (van Zeeuwse komaf) hevig in de clinch ligt met de uitbaters van een aantal publieke dames aan de Achterdam. Deze burgervader is fel voorstander van een grondige schoonveegactie, en dit heeft deze keer niets te maken met de gemeentereiniging. Heel toevallig dat de stadswandeling de schilderachtige Achterdam angstvallig ontwijkt. Dit straatje met de rode TL-buizen en met de etalages, gevuld met een levende lingerieshow uitgevoerd door dames met hun verleidelijke glimlach, die zelfs de Mona Lisa doet verbleken. Op last van de burgemeester is dit straatje uit de stadswandeling geschrapt. Stel dat een argeloze mannelijke toerist het in zo'n hoofd haalt om, in een soort last second beslissing, zo'n winkeltje binnen te gaan. Voor een soort impulsaankoop van een portie intimiteit. Nee, dat mag niet gebeuren, vandaar die omleidingroute.

Maar zoals al gezegd: Alkmaar is een mooie stad en dat vonden de beide heren ook.

 

Over de terugreis is eigenlijk niets te melden. Geen staanplaatsen, geen vertragingen. Hulde aan de succesvolle formule NS / Prorail.

O, ja, nog één ding. Rijdend langs Amsterdam heb je vanuit de trein een prachtig gezicht op de Amsterdam Arena. De thuisbasis van die geweldige voetbalclub met dat prachtige Griekse logo. Op de heenweg probeerde ik mijn reismakker hierop te wijzen, maar helaas, als een soort eigenwijze John de Wolf keek hij precies uit het verkeerde raam. Tweede kans: de terugreis. Ook dit mislukte. Door alle vermoeienissen van die dag was hij op het moment suprême in slaap gesukkeld.

 

Gelukkig heb ik het later 's avonds nog goed kunnen maken. Vanaf de iPad kon ik hem  een prachtige foto tonen van het mooiste stadion van Nederland.

 

Eind goed, al goed.

 

0 reacties

- Er zijn nog geen reacties geplaatst.



Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.