Columns met een glimlach

Verhalen en ontboezemingen die ironisch bedoeld zijn

157. Kunst of kitsch

3 reacties

Ongelooflijk wat een som geld: € 34.000.000 voor één schilderij!!! 's Avonds tijdens het 8 uur journaal werd het meesterwerk van Barnett Newman getoond. In mijn onnozelheid was ik van mening dat die linkse meneer op de voorgrond de blauwe gordijnen zou wegtrekken en dat er een prachtig kunstwerk onthuld zou worden. Nee, nee, nee. Dat grote blauwe vlak met die witte streep in het midden, dat wàs het schilderij. Verbazing, verbijstering, teleurstelling.

In mijn gedachten zie ik Barnett aan het werk. Hij neemt een groot stuk spaanplaat en brengt met een roller (niet met een kwastje natuurlijk, dat duurt veel te lang) de donkerblauwe laag aan. Na drogen plakt hij met schildersplakband twee stroken af en pakt de witkwast voor het middengedeelte. Nog even een naam verzinnen en klaar is Barnett. De onbegrijpelijke naam werd "Onement VI", wat impliceert dat er al 5 andere soortgelijke kunstwerken vervaardigd zijn.

 

Maar onze Barnett heeft nog meer in huis. Wat dacht u van het enorme rode paneel dat luistert naar de naam "Anna's light"?  (vermoedelijk is Anna prostituee)
Ik kan me voorstellen dat je als museumbezoeker overrompeld wordt door zoveel schoonheid. Hier kun je uren naar kijken. En elke keer zie je wat nieuws, nee het verveelt nooit.

Maar nu even serieus. Hoe kreeg meneer Newman het voor elkaar dat mensen hier geld voor uitgaven, dat hele volksstammen naar zijn werken kwamen kijken? Hoe ontstond de waardering voor zijn giga-panelen? Waarom ontvangt een schilder in de woningbouw, die dagelijks vergelijkbare wandjes saust, slechts een bescheiden vergoeding, vastgelegd in de bouw-CAO?

 

Dit doet me terugdenken aan een jeugdtrauma uit de jaren '50. Op de middelbare school kregen we een opdracht van onze tekenjuffrouw: maak een tekening of een schilderij met het thema ANGST. Hoe simpel kan het zijn. Een half uurtje later legde ik de laatste hand aan een potloodschets van een hollend jongetje dat achternagezeten werd door een agent met gummiknuppel. Alsof dát geen angst is!! Ik was uitermate tevreden met het resultaat. Mijn buurman pakte het heel anders aan. Hij smeerde een paar klodders rode en blauwe verf door elkaar op zijn papier. Ik heb hem nog uitgelachen: "Waar ben jíj nu mee bezig?" Aan het eind van de les kwam de juf langs. Trots toonde ik haar mijn creatie. Hoofdschuddend en minzaam glimlachend zette ze er een 6- boven. En mijn buurman? Die kreeg een 9+ !!! Hier droom ik nog wel eens van. Op die kwade dag was ik de uitvinder van het simplisme, vèr voordat Koot en Bie het bekende Verbond oprichtten.

 

Enige jaren later besloot éne Karel Appel met felgekleurde klodders verf in de richting van een groot wit doek te gooien. Toch moet je hier niet al te licht over denken. De manier van gooien kan heel belangrijk zijn voor het juiste resultaat. Ga maar na. Je kunt onderhands of bovenhands gooien. Je kunt hard gooien of juist met een boogje. Het resultaat mocht er zijn. Ouders die hun kinderen een vrije opvoeding geven kennen dit verschijnsel. Je mag de creatieve uitspattingen van de opgroeiende jeugd op geen enkele manier in de weg staan, met als gevolg dat alle wanden in het huis gelijkenis vertonen met de werken van eerdergenoemde kunstenaar.

Deze man is zo beroemd geworden dat velen zich aanmelden voor de zogenaamde Karel Appel Clinics. Dat willen wij ook wel eens proberen, is dan de gedachte. Deze Clinics worden ook wel aangeduid met de meer populaire naam "paintball".

 

Het gaat iets te ver om te zeggen dat mijn kleindochter laatst een echte Picasso getekend en ingekleurd heeft, maar het leek er toch wel verdacht veel op. En als je de hokjesgeest van Mondriaan bekijkt, dan ben je ook geneigd om te zeggen: "Dat kan ik ook".
Ik heb al eens zitten denken om een Mondriaan-App te ontwikkelen voor de iPad. Kies het gewenste aantal hokjes, kies de kleuren, druk op GO en de computer doet de rest. Het downloaden van deze App gaat € 0,89 kosten.

 

Het zou zomaar kunnen dat ik inmiddels vele liefhebbers van abstracte kunst in de gordijnen heb gejaagd. Sorry daarvoor, maar het is niet anders. Ik zie nu eenmaal liever iets herkenbaars op het doek. Een stads- of dorpsgezicht, een landschap, een interieur, een groep mensen.

Ja, een naaktstudie is ook prima. Opvallend trouwens hoe gemakkelijk sommige dames "Ja" zeggen als de kunstenaar vraagt of ze nóg een kledingstuk willen verwijderen. Alle schaamte, preutsheid en terughoudendheid verdwijnen als sneeuw voor de zon als er geposeerd mag worden. Een streling van het ego, zo zullen we het noemen.

 

Over 's werelds beroemdste schilderij niks dan lof. Trots dat de Nachtwacht een Nederlands fabricaat is. Hoewel ook hier een negatief verhaaltje verteld kan worden. Rembrandt 's opdrachtgevers, de gezamenlijke Amsterdamse stadswachten, waren helemaal niet zo tevreden met het resultaat. Vooral de speelse toevoegingen van de grote meester werden niet gewaardeerd. Wat deed dat (overbelichte) meisje daar? Wat doet zo'n kind zo laat nog op straat? En waarom moest die schurftige straathond ook in beeld? Naar het asiel met dat beest!!  Nee, de stadswachten waren liever meer pontificaal in beeld gebracht, net zoals de staalmeesters destijds. De opdrachtgevers waren dermate boos dat de heer van Rijn naar zijn florijnen kon fluiten.

 Tot slot:

Het schrijven van columns brengt mij (tot op heden) geen financieel voordeel. Om een beetje bij te verdienen heb ik met behulp van Powerpoint een echte Barnett Newman gemaakt.

Een prachtig groen vlak met gele strepen, deze keer horizontaal, voor de afwisseling.

Als u het mooi vindt doet u mij een mailtje en geeft u mij de gewenste maten op. Ik koop dan een stuk spaanplaat en ga een uurtje sauzen. Nee, u hoeft niet bang te zijn voor de kosten. Speciaal voor mijn lezers hou ik de prijs laag, toch zeker binnen het miljoen.

En het grote voordeel: mocht het kunstwerk gaan vervelen, dan draait u het gewoon een kwartslag. Toch weer een heel ander zicht met die verticale strepen.

Mail naar: han44@zeelandnet.nl

  

3 reacties

conny laat jullie weten.......

18 May 2013 om 14:29

Zo, één groene reactie heb je alvast te pakken... Het beestje heeft net als jij dromen...Maar dit blog is weer prachtig Han. Schrijftalent!  En dan zegen ze nog dat er niks te beleven valt hier! Het is volop genieten van zoiets! I maar mocht het zo zijn dat de blog op de fles gaat,  dan hoop ik dat je met de verkoop van je schilderij " groen zien" binnen bent...

Han44.... Het riekt naar H an van Mee... ik moet nog eens even Googelen of ie rijk geworden is...Knipoog

Riet Luteijn

18 May 2013 om 15:44

Tja, wat is kunst...? - Het moet verwondering wekken, zeggen ze en dat doen deze werkjes dus beslist. Zeker als je de prijs hoort... 

Maar, Han, als ik nog een mooie muurversiering zoek, dan laat ik je het beslist weten, hoor! 

Tuinfluiter

18 May 2013 om 16:14

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.