Columns met een glimlach

Verhalen en ontboezemingen die ironisch bedoeld zijn

138. Ansichtkaarten

2 reacties

Waarom sturen wij eigenlijk ansichtkaarten vanaf ons vakantieadres? Laten we maar heel eerlijk zijn: Om het thuisfront jaloers te maken!!! Ontkennen heeft geen zin. Dat is onze enige bedoeling met zo'n kaartje. En om de zaak nog wat aan te dikken tekenen we naast onze naam een stralend zonnetje: het is hier mooi weer.

Met dat laatste moeten we tegenwoordig toch een beetje uitkijken want de thuisblijvers kunnen via buienradar.nl simpel verifiëren dat het in ons betreffende vakantieland al twee weken giet van de regen.

Sommige vakantiegangers gaan in hun snoeverij nog een stuk verder. Zij sturen ansichtkaarten van 10x15 cm (normaal formaat dus), die opgebouwd zijn uit meerdere kleine plaatjes, variërend van 4 tot wel 8 stuks. Zij denken daarmee het thuisfront nog jaloerser te maken: kijk eens hoe mooi het hier is. Met deze keuze slaan zij de plank echter volledig mis. De ontvangers hebben een vergrootglas nodig om de landschappen en dorpsgezichten te kunnen onderscheiden.

Nee, er gaat niets boven één kaart met één prachtig vergezicht. En als je dan iemand toch meer wil laten zien, stuur dan elke 2 dagen zo'n mooie kaart, uit één stuk. Als het vakantiebudget dit toestaat, breng je de thuisblijvers in een opperste staat van jaloezie.

Is het u trouwens opgevallen dat het op de ansichtkaarten altijd mooi weer is? Het gebeurt nooit dat op zo'n ansicht de wolken tot in het dal zijn gezakt en dat het pittoreske kerktorentje door de motregen haast onzichtbaar is geworden. Zouden ze dat erom doen?

 

Nog even wat betreft die kleine minifotootjes op één ansichtkaart. Onlangs heb ik een verregaande beslissing genomen. Ik heb mijn familie- en kennissenkring duidelijk laten weten dat we niet gediend zijn van zo'n kaart met 5 van die kleine flutkaartjes. Ik wil best jaloers gemaakt worden, maar dan op de goede manier, met een kaart uit één stuk, zonder gebruik te hoeven maken van het vergrootglas. Dus zodra ik van Anton en Truus vanuit Thailand zo'n flutkaart ontvang, gaat deze onmiddellijk retour afzender. Dan zoeken ze in Bangkok maar uit in welk hotel ze zitten.

 

Ook in Nederland kunnen ze er wat van. Van die foute ansichten bedoel ik. Groeten uit .... (vul zelf maar in)

Het resultaat bestaat uit 5 fotootjes, te weten, de kerktoren, de molen, de dorpsstraat (met behulp van het vergrootglas zie je dan voor de tweede keer de kerktoren), het gemeentehuis (van ver vóór de herindeling) en het dorpsbosje.

Laatst zag ik zo'n soort ansicht Groeten uit Loenen (op de Veluwe) met onder andere een eekhoorntje, 2 hertjes en een specht die een boom aan het pijnigen is. Het grappige is dat de respectievelijke kaarten met Groeten uit Drunen, Groeten uit Appelscha, Groeten uit Castricum en Groeten uit Odoorn precies dezelfde beestjes lieten zien: hetzelfde eekhoorntje met die moedervlek op z'n rechtervoorpootje, dezelfde hertjes, herkenbaar aan de kleurschakering op hun ruggetjes en dezelfde specht met die kromme snavel, herinnerend aan een dramatische vergissing toen de arme vogel, ten gevolge van verregaande ontbossing, een lantaarnpaal aanzag voor een dennenboom. Ongelooflijk dat de migratie van al dat wild kriskras door Nederland al zulke vormen heeft aangenomen!!!  Henk Bleker kan trots zijn op zichzelf, hij heeft dit  destijds aangemoedigd.

 

Op de Waddeneilanden spelen ze helaas een oneerlijk spelletje. Op de kaart Groeten uit Texel is een duinlandschapje te zien met spelende konijntjes. Precies dezelfde kaarten zijn te koop op Vlieland, Terschelling, Ameland en Schiermonnikoog!!

Ze zullen gedacht hebben: waarom zou je op de andere eilanden een duurbetaalde natuurfotograaf urenlang met de camera in de aanslag laten wachten tot het een paar knaagdiertjes behaagt om tevoorschijn te komen? In deze tijden van bezuinigen verzinnen we een list. De toeristen zien toch niet dat het een Tessels duinpannetje is met Tesselse konijntjes...

 

Wat doet een mens met al de ontvangen ansichten? Ophangen op een prikbord, of onder elkaar in één lange sliert. In elk geval bewaren tot de ex-vakantiegangers langs geweest zijn.

Je moet ze de indruk geven dat we héééél blij waren met de groet uit het verre land. Daarna kun je kiezen, òf bij het oud papier, òf in een schoenendoos, bewaren voor later, misschien worden ze een keer waardevol.

En dat is niet denkbeeldig, want ansichten van vroeger zijn zeer gewild bij verzamelaars.

Vooral die oude dorpsgezichten in zwartwit of sepia, waarbij alle inwoners van de straat uitvoerig stonden te poseren. Achteraf bleken ze gewoon nieuwsgierig welk figuur er vanonder die grote zwarte doek zou komen, vanachter die megagrote camera.

Het verschil met ons mobieltje kan niet groter zijn.

 

Die oude opnames hebben de PZC ertoe gebracht om elke maandag een ansicht uit de provincie te publiceren met de vraag aan de lezers: waar is deze kaart gesitueerd?

Met behulp van googelen, de luchtatlas van Zeeland, de beeldbank Zeeuwse Bibliotheek, of gewoon mijn eigen herinneringen en interpretaties lukt het mij vaak om de foto te plaatsen. Even het antwoord mailen aan de redactie en in spanning één week later de krant openslaan. Ja, ik heb één keer gewonnen. Vanaf die tijd sta ik vermoedelijk op de "zwarte lijst" want verder succes blijft uit.

 

Tot slot heb ik zelf een ansichtkaart ontwikkeld die, zeker weten, binnenkort geld op gaat leveren:


Nog even terugkomend op die botte reactie van mij om ansichten met kleine deelkaartjes pertinent te weigeren. Afgelopen zomerperiode kregen we veel minder vakantiekaarten dan anders. Zou ik toch iets te ver zijn gegaan?

  

2 reacties

conny laat jullie weten.......

29 December 2012 om 21:38

Dankjewel!! Een kaart uit één stuk. Dat mag ik wel.
han44

29 December 2012 om 21:57

Plaats een reactie

U bent nog niet ingelogd; hierdoor kunt u nog geen reactie plaatsen.
Ga eerst na de inlogpagina. Als u geen ZeelandNet abonnemenent heeft kunt u een gast-account gebruiken.